Γράφει η *Ιωάννα Λιούτα
Η Ελλάδα των καφέ. Η πρόσφατη έρευνα του London School of Economics αποκαλύπτει αυτό που πολλοί εργαζόμενοι ζουν στο πετσί τους εδώ και χρόνια.
Πίσω από τις κυβερνητικές κορώνες για «επενδυτική αναγέννηση» και «εξωστρεφή ανάπτυξη» κρύβεται μια οικονομία που γλιστράει επικίνδυνα σε μοντέλο φθηνής, χαμηλής παραγωγικότητας και εξαντλητικής εργασίας.
Από το 2009 έως το 2023, η παραγωγικότητα της εργασίας στην Ελλάδα έχει μειωθεί κατά 16%.Σε καμία άλλη χώρα της ΕΕ δεν σημειώθηκε τέτοια καθίζηση μετά τη μνημονιακή περίοδο. Η σημερινή κυβέρνηση συνεχίζει το μοντέλο που εγκαθιδρύθηκε στα μνημόνια και το έχει αναγάγει σε δόγμα ανάπτυξης. Και παρουσιάζει, μάλιστα, την «εκρηκτική ανάπτυξη του τουρισμού και της εστίασης» ως απόδειξη επιτυχίας.
Η μελέτη (η οποία δεν είναι «αντικυβερνητική», αλλά ακαδημαϊκή) δείχνει ξεκάθαρα ότι το 1/3 της συνολικής πτώσης της παραγωγικότητας οφείλεται στη μετατόπιση της απασχόλησης προς τον τομέα των Καταλυμάτων και της Εστίασης (AFSA) τον λεγόμενο «τομέα του καφέ». Από το 2009,η απασχόληση εκεί αυξήθηκε κατά 87%, όμως η παραγωγικότητα κατέρρευσε -41% ανά εργαζόμενο.
Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Περισσότεροι άνθρωποι δουλεύουν περισσότερες ώρες (μέχρι και +70% αύξηση ωρών εργασίας),για πολύ λιγότερα .Οι πραγματικοί μισθοί έχουν μειωθεί έως και 60% στον τουρισμό και την εστίαση. Η Κυβέρνηση ονομάζει αυτή την κατάσταση «ανάκαμψη της απασχόλησης» στην πραγματικότητα όμως είναι ανακύκλωση της φτώχειας.
*Η Ιωάννα Λιούτα είναι πολιτική και οικονομική αναλύτρια
