Ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της σύγχρονης φυσικής, το λεγόμενο «παράδοξο της πληροφορίας» των μαύρων τρυπών, ενδέχεται να βρίσκεται πιο κοντά στη λύση του.
Νέα θεωρητική μελέτη, προτείνει μια ριζοσπαστική ιδέα: το Σύμπαν ίσως δεν έχει τέσσερις, αλλά επτά διαστάσεις.
Το πρόβλημα διατυπώθηκε τη δεκαετία του 1970 από τον Στίβεν Χόκινγκ, όταν έδειξε ότι οι μαύρες τρύπες δεν είναι εντελώς «μαύρες», αλλά εκπέμπουν ακτινοβολία και σταδιακά εξατμίζονται. Ωστόσο, αυτή η διαδικασία δημιουργεί ένα θεμελιώδες δίλημμα, αν μια μαύρη τρύπα εξαφανιστεί πλήρως, τότε η πληροφορία για ό,τι έχει καταπιεί φαίνεται να χάνεται, κάτι που παραβιάζει βασική αρχή της κβαντικής μηχανικής.
Η νέα μελέτη επιχειρεί να γεφυρώσει αυτό το χάσμα, προτείνοντας ότι οι μαύρες τρύπες ίσως δεν εξαφανίζονται ποτέ ολοκληρωτικά. Αντίθετα, αφήνουν πίσω τους εξαιρετικά μικρά αλλά σταθερά «υπολείμματα», τα οποία διατηρούν την πληροφορία.
Το κρίσιμο στοιχείο της θεωρίας είναι η ύπαρξη τριών επιπλέον, «κρυφών» διαστάσεων πέρα από τις γνωστές τρεις του χώρου και μία του χρόνου. Αυτές οι επιπλέον διαστάσεις, αν και αόρατες στην καθημερινή εμπειρία, διαμορφώνουν μια σύνθετη γεωμετρική δομή του χωροχρόνου. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η δομή αυτή δημιουργεί ένα φαινόμενο που ονομάζεται «στρέψη» (torsion), το οποίο δρα ως απωστική δύναμη σε ακραία μικρές κλίμακες.
Καθώς μια μαύρη τρύπα χάνει μάζα μέσω της ακτινοβολίας Χόκινγκ, αυτή η δύναμη λειτουργεί σαν «φρένο», εμποδίζοντας την πλήρη εξαΰλωσή της. Το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία ενός σταθερού μικρο-υπολείμματος που μπορεί να «αποθηκεύει» την πληροφορία μέσω ταλαντώσεων, γνωστών ως quasinormal modes.
Η θεωρία αυτή δεν επιλύει οριστικά το πρόβλημα της κβαντικής βαρύτητας, ωστόσο προσφέρει μια νέα, ενιαία προσέγγιση που συνδέει τις μαύρες τρύπες με τη γεωμετρία του Σύμπαντος και τη φυσική των σωματιδίων. Μάλιστα, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι το μοντέλο τους θα μπορούσε να δώσει μελλοντικά παρατηρήσιμες προβλέψεις, όπως την ύπαρξη νέων σωματιδίων.
Παρά το γεγονός ότι η πειραματική επιβεβαίωση μιας τέτοιας θεωρίας παραμένει εξαιρετικά δύσκολη, η πρόταση ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στην κατανόηση της φύσης της πραγματικότητας. Αν επιβεβαιωθεί, δεν θα αλλάξει μόνο την εικόνα που έχουμε για τις μαύρες τρύπες, αλλά και για τη δομή του ίδιου του Σύμπαντος.
