Το φαινόμενο Μητσοτάκη…

Γράφει ο Παναγιώτης Τραϊανού

Ο Νετανιάχου και η Μοσάντ «κυβερνούν» την Ελλάδα… Η ελληνική λίστα «Έπσταϊν»

Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σ’ ένα καράβι το οποίο βρίσκεται στη μέση ενός ταραγμένου πελάγους είναι μια «πειρατεία» από άσχετους! …Να κατορθώσει ένας παλαβός να εισέλθει στη «γέφυρα» του πλοίου και να «κλειδωθεί» εκεί μέσα! Γιατί είναι αυτό επικίνδυνο; …Γιατί η παλαβομάρα του στην «καρδιά» τής διοίκησης του πλοίου μπορεί να οδηγεί με ακρίβεια σε γενικό όλεθρο! Αυτό βέβαια, το οποίο κάνει τα πράγματα εξαιρε­τικά επικίνδυνα είναι το γεγονός ότι, εάν κατορθώσει να μπει εκεί μέσα, δεν μπορείς εύκολα να τον απομακρύνεις από εκεί! Ακόμα κι αν τον αντιληφθείς, το να τον εξουδετερώσεις δεν είναι εύκολη υπόθεση, γιατί μπορεί να πέσεις θύμα εκβιασμού του. Δεν μπορείς να τον εξουδε­τερώσεις, γιατί στη «γέφυ­ρα» υπάρχουν όλα τα μέσα και τα «εργαλεία» για να παρα­μείνει αυτός ο παλαβός στη θέση του, θέτοντας σε κίνδυνο τους πάντες! Εάν κατορθώσει και «τρυπώσει» σ’ αυτήν έχει τη δυνατότητα να ελέγχει τους πάντες. Μπορεί να απειλεί τους αξιωματικούς τού πληρώματος, αλλά και να εκβιάζει το υπόλοιπο πλήρωμα και βέβαια τους επιβάτες!

Λογικό είναι αυτό! Στο πιλοτήριο βρίσκεται το μοναδικό όπλο που επιτρέπεται να υπάρχει μέσα σ’ ένα πλοίο —αλλά και το χρηματοκιβώτιό του—! Με βάση το ναυτικό δίκαιο ο Κυβερνήτης έχει εξουσία ζωής και θανάτου επάνω στο πλοίο και αυτό τού δίνει το δικαίωμα να είναι ο μοναδικός οπλοφόρος επάνω σ’ αυτό. Όποιος λοιπόν έχει την εξουσία επάνω στη «γέφυρα», ελέγχει τα πάντα. Μέσα στη «γέφυρα» βρίσκεται το όπλο το οποίο δίνει πρακτική αξία στην εξουσία του και του επιτρέπει ν’ απαγορεύει να τον προσεγγίζουν οι ανεπιθύμητοι. Επίσης, με τα χρήματα που φυλάσ­σονται σ’ αυτήν, του επιτρέπεται να διαφθείρει όποιους επιθυμεί να τον περιτριγυρίζουν και να εξασφαλίσει με τον τρόπο αυτόν τη συμμαχία διεφθαρμένων αξιωματικών, οι οποίοι για το κέρδος δεν διστάζουν να παραβούν τα καθήκοντά τους! …Των απαραίτητων για τη στοιχειώδη λειτουργία τού «σκάφους».

Από εκεί και πέρα με το «τιμόνι» και τις «μηχανές» μπορεί ν’ απειλεί όλους τους ανθρώπους οι οποίοι βρίσκονται επάνω στο πλοίο, εφόσον ανά πάσα στιγμή μπορεί να τους εκβιάζει με χειρισμούς που θα τους οδηγήσουν στον αφανισμό! Στην κυριολεξία μοιάζει μ’ έναν άνθρωπο ο οποίος είναι σωσμένος με εκρηκτικά και απειλεί τους πάντες —έστω κι αν αυτός ο θάνατος αφορά και τον ίδιο—! Αυτό ονομάζεται «Πειρατεία» και με βάση τούς νόμους τής θάλασσας τιμωρείται ακόμα και με θάνατο! Όταν κάποιος με τις πράξεις του απειλεί απευθείας τη ζωή όλων των επιβατών με θάνατο, τότε δικαιολογείται η αντιμετώπισή του με κάθε τρόπο και κάθε μέσον.

Έχοντας ως μοναδικό «ελατήριο» το προσωπικό του συμφέρον —και γνώσεις για να το εξυπηρετούν—, λειτουργεί με έναν συγκεκριμένο τρόπο …Με έναν τρόπο που απειλεί τους πάντες! Δεν «βλέπει» μπροστά —και άρα προς τα πού πάει το πλοίο— γιατί, πρώτον, δεν τον ενδιαφέρει και, δεύτερον, δεν έχει γνώσεις να το κυβερνήσει! «Βλέπει» μόνον προς τα «πίσω» …Δεν βλέπει τη θάλασσα, αλλά την πόρτα τής «γέφυρας» …«Βλέπει» όσους μπορούν να μπουν απ’ αυτήν την πόρτα στη «γέφυρα» και να τον απειλήσουν! …Αυτούς που απειλούν να του πάρουν το «τιμόνι» από τα χέρια …Αυτούς που θέλουν να τον διώξουν, για να εξασφαλίσουν τη γενική επιβίωση των επιβατών, εφόσον μια βύθιση του πλοίου τούς απειλεί όλους μαζί …Αυτούς που απει­λούν να τον «ξεβολέ­ψουν», εφόσον το «βόλεμα» της θέσης τού Κυβερνήτη είναι αυτό που τον ενδιαφέρει και τίποτε άλλο!

Μόνον τα συμφέροντά του κοιτά και αυτά διασφα­λίζονται από τον έλεγχο της «πόρτας»! …Την παρεμπόδιση αυτών που θα προσπαθήσουν να του αφαιρέσουν το «τιμόνι» από τα χέρια. Όλα τα άλλα αφήνονται στην κυριολεξία στο έλεος του Θεού …Στην αξία των επιτευγμάτων τής ναυπηγικής ή στο έλεος της θάλασσας και στην τύχη τού να μην βρεθεί κοντά στα βράχια. Αντιλαμβανόμαστε ότι η απόλυτη προστασία τής «γέφυρας» ενός πλοίου είναι το πλέον βασικό καθήκον τού σχεδιασμού ασφαλείας ενός πλοίου. Αυτή η προστασία εξασφαλίζεται από το «σφράγισμα» αυτών των χώρων …Από τη «διαβάθμιση» αυτών που επιτρέπεται να έχουν «επαφή» με τους χώρους αυτούς …Απαγορεύεται δηλαδή η παρουσία των μούτσων ή των αχθοφόρων σ’ αυτόν τον χώρο …Κυρίως απαγορεύεται η παρουσία των μούτσων και των αχθοφόρων εκείνων, οι οποίοι δεν στέκουν καλά στα μυαλά τους και θα μπορούσαν, εξαιτίας τής άγνοιας κινδύνου και αναζητώντας το κέρδος, να θέσουν σε κίνδυνο την ασφάλεια των πάντων —μη εξαιρουμένων και των εαυτών τους—.

Μια κοινωνία, με το κράτος —το οποίο λειτουργεί σαν το «σκάφος» που την «κουβαλά»—, λειτουργεί με ανάλογους κανόνες. Απλά εκεί τη «διαβάθμιση» την εξασφαλίζει θεωρητικά η αξιο­κρατία. Ο παλαβός μούτσος ή αχθοφόρος δεν μπορεί να βρεθεί σε μια ισχυρή θέση εξουσίας, γιατί απλούστατα θα τον εξουδετερώσουν οι άξιοι και οι ικανοί στα «αμπάρια» και πολύ πριν προλάβει να φτάσει στο «πιλοτήριο». Θεωρητικά! Γιατί θεωρητικά; …Γιατί ζούμε σ’ έναν κόσμο όπου η αναξιοκρατία «βασιλεύει» και η «ρίζα» της βρίσκεται στον νεποτισμό. Οι ισχυροί, για να εξασφαλίσουν τα συμφέροντά τους μέσω της διαδοχής τους από τα άχρηστα παιδιά τους, δημιουργούν συνθήκες αναξιοκρατίας, προκειμένου να τα βοηθήσουν να περάσουν τα «καταστρώματα» εις βάρος των ανταγωνιστών τους. Υπάρχουν δηλαδή τα κρυφά «ασανσέρ» των εκλεκτών, που, μέσω αυτών, οι γόνοι καταφέρ­νουν ν’ «ανεβαίνουν» επίπεδα υπό συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού.

«Προϊόν» αυτής της κατάστασης είναι και ο Μητσοτάκης …Ο άνθρωπος ο οποίος στο προσωπικό επίπεδο δεν κατάφερε ποτέ να γίνει κάτι παραπάνω από «Κούλης» φιλοδοξεί να γίνει για τρίτη φορά Πρωθυπουργός! …Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση του εκφυλιστικού για την κοινωνία νεποτισμού! Ο άνθρωπος αυτός είναι εμφανώς μειωμένης αντίληψης! …Προβληματικός σε όλα του! …Εμφανώς με προβλήματα αυτισμού! Η οριακά ανεκτή δημόσια εικόνα του είναι «βιτρίνα» …Είναι μια ακριβοπληρωμένη «παράσταση», σκηνοθετημένη από πανάκριβους —Εβραίους— συμβούλους! Αξέχαστη θα μείνει η εντολή «…χαμηλά, κάτω το κεφάλι» από κάποιον σύμβουλό του, όταν πήγε στα Τέμπη κι έδειχνε ότι δεν είχε συναίσθηση του τι ακριβώς είχε συμβεί. Τίποτε δεν κάνει μόνος του —εκτός από τις ηλιθιότητές του—! Όπου αφεθεί ελεύθερος να κινείται χωρίς πρόγραμμα ή επίβλεψη, είναι απλά ΤΡΑΓΙΚΟΣ !!! Ό,τι λέει ή κάνει μόνος του είναι στα όρια του φαιδρού. Ακόμα και οι κινήσεις τού σώματός του είναι μη φυσιολογικές!

Εάν ξεκινούσε τη ζωή του σαν κοινός άνθρωπος, η πραγματικότητα θα τον «κατασπάρασσε»! Η κοινωνία θα τον συνέθλιβε. Ούτε σε παρέα ανθρώπων μέσα σ’ ένα καφενείο δεν μπορεί να διακριθεί σαν ξεχωριστός. Έτσι έζησε σε όλη του τη ζωή. Πάντα με την υποψία και τον φόβο ότι αυτός που τον αντικρίζει μπορεί να γελάσει με τα καμώματά του. Μεγάλωσε με σύνδρομο κατωτερότητας. Πάντα ήταν ο χαζός τής παρέας …Αυτός με τον οποίο οι υπόλοιποι κάνουν την πλάκα τους! …Ο γραφικός, που κάποιοι θα τον δέχονταν κοντά τους απλά για να εκμεταλλευτούν τις οικογενειακές του διασυνδέσεις και θα τον «φορτώνονταν» μόνον για όσο διάστημα θα διαρκούσε αυτό …Αυτός ο οποίος έχει ανάγκη από κάποιον που να τον προστατεύει από τις διαθέσεις των άλλων …Αυτός ο οποίος προστατευόταν από τη διεύθυνση του Κολεγίου Αθηνών από την επιθετικότητα που διακρίνει τα παιδιά σ’ αυτές τις ηλικίες …Ειδικά ο Μητσοτάκης —και ειδικά στη γενιά που ανήκει και είναι η σκληρή γενιά-Χ— πρέπει να πέρασε εφιαλτικά παιδικά χρόνια!

Αυτό ήταν που διαμόρφωσε και τον χαρακτήρα του. Γνωρίζοντας πως όποιος τον συνα­ναστρέ­φονταν το έκανε για λόγους συμφέροντος, έμαθε να συμπεριφέρεται κι ο ίδιος με τον ίδιο τρόπο. Τα πάντα έγιναν μια συνεχής δοσοληψία. Ακόμα και οι προσωπικές του σχέσεις. Η απληστία έγινε η δεύτερη φύση του. Η φιλία γι’ αυτόν ήταν ανυπόφορο «βάσανο» και δεν την επεδίωκε ποτέ. Έγινε άφιλος και συναναστρεφόταν μόνον όσους είχε συμφέρον να το κάνει ή ήταν φυσικοί συγγενείς του. Με την ισχύ —λόγω οικο­γένειας— λειτουργούσε σαν ένας capo μιας «συμμορίας» χαζών, πονηρών και καιροσκόπων κι αποτελούσε την «επένδυσή» τους στο Κολέγιο …Ανθρώπων οι οποίοι περίμεναν κάποτε να επωφελη­θούν από την εξασφαλισμένα καλή του «μοίρα», η οποία σε κάποια στιγμή θα τον «ανέβαζε» κοινω­νι-κό επίπεδο. Συναναστροφή μόνον με ανθρώ­πους με κοινά οικονομικά —και όχι μόνον— ενδιαφέροντα. Αυτό ακριβώς είναι ο παλαβός Μητσοτάκης ως πρόσωπο! …Ένα διεστραμμένο ΤΙΠΟΤΕ, που μας το «φόρτωσαν» οι γνωστές πρεσβείες, οι οποίες ήταν ο «βιότοπος» όπου πάντα κινούνταν η οικογένειά του.

Αυτός ο άνθρωπος —με αυτά τα χαρακτηριστικά— προφανώς ήταν βολικός για κάποια ξένα συμφέροντα και αυτά τον επέβαλαν στο «τιμόνι» τής χώρας. Το αποτέλεσμα είναι αυτό το οποίο βλέπουμε. Ένα «καρτούν» στην πιο σημαντική θέση εξουσίας τής Ελληνικής Δημοκρατίας. Ο Μητσοτάκης στην πραγματικότητα ΔΕΝ κυβερνά! …ΔΕΝ ασχολείται με τη διακυβέρνηση! …Στον αυτόματο πιλότο κινούμαστε! Έχει αφήσει τη χώρα στο έλεος των «αφεντικών» και «θεών» του. Στηρίζεται στη «ναυπηγική» των εθνικών κρατών —τα οποία εύκολα ή δύσκολα επιβιώνουν— και στην «τύχη» των Ελλήνων —εάν κατά σύμπτωση τα συμφέ­ροντά τους συμπλέουν με εκείνα των «αφεντικών» του—! Η δουλειά τού Μητσοτάκη είναι άλλη …Είναι αυτήν του «κατανομέα»! …Κατανο­μέας κρατικών θέσεων και κρα­τικών πόρων! Κοιτάζει δηλαδή την «πόρτα» τής πολιτικής «γέφυρας» του ελληνικού «σκάφους» για να μην εισέλθει κανένας μέσα σ’ αυτήν και του πάρει το «τιμόνι»! Μόνον αυτό κάνει! Χρησιμοποιεί τον κρατικό μηχανισμό σαν «όπλο», που του επιτρέπει να «πυροβολεί» όποιον αντιλαμβάνεται ως επικίνδυνο για τον ίδιο —και όχι για τα εθνικά συμφέροντα—! Δημιουργεί συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού κι εξοντώνει εν τη γένεση του όποιον αντιλαμβάνεται ως εχθρό του. Με μέσον τον κρατικό μηχανισμό και τα επιδοτούμενα από τον ίδιο ΜΜΕ ελέγχει την «παραγωγή» των προσώπων σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας ζωής. Από εκεί και πέρα έχει τους ανθρώπους στους οποίους μοιράζει το κρατικό χρήμα κατά βούληση και με το αζημίωτο.

Αυτή είναι η δουλειά του —εάν κάποιος έχει την απορία με το αντικείμενο ασχολίας του στο Μαξίμου—! …«…Σε τι θα μου φανείς χρήσιμος, για να σου δώσω μια κρατική θέση; …Πώς θα με διευκολύνεις αν έχω αυτήν την ανάγκη;» …Πλειοδοτικοί «διαγωνισμοί» δρομο­λογούνται κάθε μέρα στο Μαξίμου! Αυτό είναι το αντικείμενό του. Ποιος θα γίνει Μητροπολίτης Κοζάνης, ποιος θα γίνει Πρόεδρος Δικαστηρίου στα Ιωάννινα, ποιος θα γίνει αστυνομικός διευθυντής στη Λάρισα, ποιος θα γίνει Λιμενάρχης στη Μύκονο, ποιος θα γίνει Έφορος στη Σπάρτη! Από τον Πρόεδρο του Αρείου Πάγου μέχρι τον Αρχηγό τού Στρατού και τον Αρχηγό τής Πυροσβεστικής όλοι πρέπει να «επιλεγούν» από τον ίδιο και το «επιτελείο» του! Για τον Μητσο­τάκη η έννοια της «αξιο­κρατίας» δεν υπάρχει ούτε καν στα λεξικά!

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο εδώ.