Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου
Λογια δεν αγγίζουν όταν δεν προκαλούν σκιρτήματα καρδιάς… πράξεις να πιάνουν τόπο και να συγκινούν.
Και ο πόνος αυξάνεται στις όμορφες ψυχές που σχεδόν πάντα αυτοί πληρώνουν το τίμημα.
Οι στιγμές που χαιρόμαστε είναι λίγες, και εκεί που νομίζουμε θα πάρουμε ανάσα, κόβεται η αναπνοή μας και σφραγίζεται η εκπνοή με την ετυμηγορία, ισόβια.
Και έτσι ζούμε μια ζωή σαν παραμύθι στα όνειρα μας μήπως γευτούμε μια γλυκιά λιχουδιά αληθινής αγάπης… έστω, ένα κουταλάκι
Εντωμεταξύ η ζωή είναι μια κυκλική διαδρομή… μια γύρω γύρω βόλτα, που πάντα εκεί επιστρέφει… πάνω σε ένα παλιό καρουζέλ. Εμείς επιστρέφουμε συνεχώς στην αρχή, στο κουβάρι του χρόνου.
Και εδώ είναι που την αφήνουμε στο τέλος στην ησυχία της δένοντας την με κλειδαριά και κλειδί ή με κορδέλα, αρκούμενοι στο ότι έφτασε στον πλήρη κύκλο της.
*Η Μάρω Πατριανάκου ζει στις Η.Π.Α. Είναι ένα ελεύθερο πνεύμα, που απλά εκφράζει όσα αισθάνεται χωρίς προκαταλήψεις… που την συγκινούν της ζωής τα σενάρια.
