Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου
Προτίμησα το βαθύ κόκκινο, να εκφράσω το πάθος μου, το οποίο μιλάει για έντονα εμμονές της καρδιάς μου… σημάδια ενθουσιασμού και ζεστασιάς.
Δεν θέλω άλλο να κρύβομαι γιατί πλέον κατάλαβα κακό σε κανέναν δεν έκανα.
Πληγώνω μόνο τον εαυτόν μου θάβωντας τα θέλω μου και τι με πονά μέσα μου.
Τα συναισθήματα επείγονται όσο και το γοργόν και χάριν έχει. Έτσι και το κόκκινο, το βαθύ που τρέχει στις φλέβες πριν προλάβει η καρδιά να χτυπήσει… όπως το τρένο που ταξιδεύει ολοταχώς χωρίς φρένα.
Το κόκκινο δεν είναι χρώμα, είναι βιασύνη,
μια φλόγα που τρέχει να προλάβει την πνοή,
δεν ζητάει άδεια, δεν ξέρει τι θα πει γαλήνη,
ξεσπάει σαν αίμα που διψάει για ζωή.
*Η Μάρω Πατριανάκου ζει στις Η.Π.Α. Είναι ένα ελεύθερο πνεύμα, που απλά εκφράζει όσα αισθάνεται χωρίς προκαταλήψεις… που την συγκινούν της ζωής τα σενάρια.
