Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου
Απόφαση ελεύθερης εξορίας
Πήρα την απόφαση να φύγω, να αφήσω πίσω όλα όσα αγαπούσα και πόνεσα σαν να μην υπήρχα.
Θα είναι η εξορία της επιλογής μου να βρω την ειρήνη, κάτι που μου στέρησαν προκειμένου να υπηρετήσω τα συμφέροντα των άλλων.
Είναι λυπηρό για μένα, αλλά δεν είχα άλλη επιλογή, καθώς αυτό το μέρος δεν είχε το όνομα μου πουθενά γραμμένο, ούτε καν σε μια γωνία ενός τοίχου να δείξει ότι είχα κάποια ανθρώπινα δικαιώματα.
Θα μπορούσε κανείς να δει μόνο τη σκιά μου, παρόλο ότι ήμουν τόσο σωματικά και ενεργά παρούσα.
Δεν φτάνει αυτό αλλά αναγκάστηκα ν αφήσω πίσω ανθρώπους εξ αίματος γιατί δεν έχω τις δυνάμεις, και ούτε μου επιτρέπουν οι χειριστές να τα πάρω μαζί μου λόγω εξουσίας και της οικονομικής τους δύναμης.
Μια φυγή για ελευθερία ακόμα με δεμένα χέρια. Πρέπει να πετύχω το στόχο μου να λυτρωθώ, ώστε τα αγαπημένα μου πρόσωπα που έμειναν πίσω να μπορέσουν να επανέλθουν μαζί μου.
Θα κάνω υπομονή ως τότε. Ποιος είπε ότι οι δυνατοί δεν κλαίνε ειδικά οι γυναίκες που αποχωρούν από παρόμοιες καταστάσεις. Θα έχω τις στιγμές μου στην εξορία της επιλογής μου. Στη βροχή, όταν θα κλαίει ο ουρανός θα κλαίω και εγώ μαζί του.
Στην ξαστεριά που θα λάμπει ο ήλιος θα χαμογελώ, και θα σκέφτομαι την επανασύνδεση με τους δικούς μου και την απόλυτη εξουσία μου.
Θα το χειριστώ όλο όπως είναι οι καιρικές συνθήκες γιατί αν το φιλοσοφήσει κανείς, έτσι είναι η ζωή.
*Η Μάρω Πατριανάκου ζει στις Η.Π.Α. Είναι ένα ελεύθερο πνεύμα, που απλά εκφράζει όσα αισθάνεται χωρίς προκαταλήψεις… που την συγκινούν της ζωής τα σενάρια.
