Γράφει η *Μαίρη Μάκρα
14η συνέχεια
(Σύνδεση με το προηγούμενο:”Πίσω, ρε, που θα μου κάνεις και τον νταή! Ποιος νομίζεις ότι είσαι, για να σκύψω το κεφάλι μπροστά σου; Ανδρείκελο των βουνών!”, έκραξε η καρακάξα, και βούιξε η ρεματιά. Τα ζώα σιώπησαν. Οι σοφοί έμειναν άναυδοι και ευγενικά ρώτησαν: ” Υπάρχει εξήγηση γι’ αυτή την άπρεπη συμπεριφορά της καρακάξας;” ” Να ρωτήσουμε την Ήρα, που ξέρει καλύτερα…”, απάντησε αμήχανα η κουκουβάγια.)
***
Ο ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΑΙ Η ΖΩΝΗ ΤΗΣ ΙΠΠΟΛΥΤΗΣ
«Ο Ηρακλής παίρνει τη ζώνη της Ιππολύτης!» ανήγγειλε εκείνος δυνατά, όπως ταίριαζε.
«Μα… τι σχέση έχει η καρακάξα με τη ζώνη μιας αμαζόνας;» απόρησε η κουκουβάγια.
«Αγαπητή μου, σε βρίσκω αδιάβαστη!» απάντησε γλυκά η Ήρα. «Η καρακάξα αντέδρασε επιθετικά προς ένα αρσενικό ον, ακριβώς όπως μια αμαζόνα».
«Εγώ το πέτυχα αυτό; Τόσο ψηλά έφτασα;» καμάρωσε η καρακάξα.
«Ψηλά… αλλά από την ανάποδη. Δηλαδή στον πάτο, ψευτοαντράκι της πιάτσας!» την κάρφωσε με το βλέμμα ο αετός.
«Τι λες;» αγρίεψε η καρακάξα.
«Αυτό που πρέπει να μάθεις!» παρενέβη η Ήρα αυστηρά. «Άκου λοιπόν: αυτός ο μύθος μιλά για μια από τις μεγαλύτερες παγίδες που συναντά κάθε προικισμένο αρσενικό. Συχνά γοητεύεται —και επικίνδυνα, μάλιστα— από θηλυκά που ανταγωνίζονται λυσσαλέα το αρσενικό γένος. Για να καθυποτάξουν τον ‘αντίπαλο’ χρησιμοποιούν σαγήνη, γοητεία, θηλυκότητα και κάθε όπλο που διαθέτουν. Μόλις τον δέσουν, αρχίζουν τον πόλεμο μαζί του: κόντρα, απόρριψη, αμφισβήτηση… όλα όσα γκρεμίζουν την αυτοεκτίμησή του. Κι ενώ αυτές καμαρώνουν, ο δύσμοιρος «ήρωας» ξοδεύει όλη του την ορμή σε έναν άχρηστο αγώνα με ένα θηλυκό. Στο τέλος καταντά ένας ηττημένος που σέρνεται στα πόδια της ‘αμαζόνας’ του, κουρελιασμένος μέσα του».
«Υπάρχει τρόπος να σωθεί; Εδώ μιλάμε για κίνδυνο και για τους πιο εκλεκτούς!» ανησύχησε ο αετός.
«Ένας τρόπος υπάρχει: να κάνει πέρα τον ύπουλο εχθρό. Να στραφεί σε πιο άξιους αγώνες για να δείξει την αξία του. Δεν χρειάζεται να σπαταλά την ορμή του πολεμώντας ένα αγριεμένο θηλυκό!» είπε η κουκουβάγια.
«Δηλαδή… η αμαζόνα είναι κακιά;» τόλμησε να ρωτήσει η καρακάξα.
«Η ‘αμαζόνα’ είναι μια νευρωτική γυναικεία ύπαρξη, αγαπητή μου, που πάντα ανταγωνίζεται τον άνδρα! Αυτό είναι το θέμα» -απάντησε η κουκουβάγια και, στρεφόμενη στην Ήρα, υποκλίθηκε: «Ευχαριστούμε για τη βοήθειά σου, Κυρία του Ολύμπου».
