Γράφει ο Δρ. Μιλτιάδης Ντόβας
Στρατώνας
Ένας στρατώνας στο κέντρο της πόλης
αχνοφέγγει!
Οι στρατιώτες ξαπλωμένοι βαριανασαίνουν!
Ένας θάλαμος γκριζοπράσινος με μια σόμπα
στη μέση να σιγόκαιει και με κάδρα ηρώων
στους τοίχους να κλαίνε!
Ένας θάλαμος γεμάτος ζωή και νιάτα και
συνάμα ένας θάλαμος που προαισθάνεται
το θάνατο!
Το θάνατο που έρχεται απ’ τη Δύση!
αχνοφέγγει!
Οι στρατιώτες ξαπλωμένοι βαριανασαίνουν!
Ένας θάλαμος γκριζοπράσινος με μια σόμπα
στη μέση να σιγόκαιει και με κάδρα ηρώων
στους τοίχους να κλαίνε!
Ένας θάλαμος γεμάτος ζωή και νιάτα και
συνάμα ένας θάλαμος που προαισθάνεται
το θάνατο!
Το θάνατο που έρχεται απ’ τη Δύση!

