Η ανακάλυψη του πρώτου απολιθώματος δεινοσαύρου στην παγωμένη ήπειρο της Ανταρκτικής ήρθε να επιβεβαιώσει κάτι που οι επιστήμονες υποψιάζονταν εδώ και δεκαετίες: ότι ακόμα και σε αυτή την αφιλόξενη γωνιά του πλανήτη κάποτε περιπλανιόνταν γιγάντια πλάσματα που ανήκαν στην ομάδα των τιτανόσαυρων, δηλαδή στους μακρύλαιμους φυτοφάγους δεινόσαυρους που θεωρούνται από τα μεγαλύτερα ζώα όλων των εποχών.
Το απολίθωμα που εντοπίστηκε στο νησί James Ross, στο βόρειο άκρο της Ανταρκτικής χερσονήσου, δεν ήταν ένα ολόκληρος σκελετός αλλά ένας μεμονωμένος σπόνδυλος, ο οποίος όμως ήταν αρκετός για να ταυτοποιηθεί ως τμήμα της ουράς ενός σαυρόποδου δεινοσαύρου που έζησε πριν από περίπου 70 εκατομμύρια χρόνια, όταν η περιοχή ήταν πολύ πιο ζεστή και καλυμμένη με πυκνή βλάστηση.
Η σημασία αυτού του ευρήματος είναι τεράστια, καθώς όχι μόνο πρόκειται για το πρώτο απολίθωμα δεινοσαύρου που ανακαλύφθηκε ποτέ στην Ανταρκτική, αλλά επιπλέον παρέχει ισχυρές ενδείξεις ότι αυτά τα ζώα είχαν καταφέρει να εξαπλωθούν σε ολόκληρη τη Γη, αξιοποιώντας τις χερσαίες γέφυρες που ένωναν τις ηπείρους πριν διαχωριστούν οριστικά, και ότι η παγωμένη έρημος που γνωρίζουμε σήμερα υπήρξε κάποτε ένα ακμάζον οικοσύστημα ικανό να υποστηρίξει κολοσσιαίες μορφές ζωής.
