Γράφει ο Χαράλαμπος Κοιλιάρης
Χίος αγαπημένη
Χίος μου όμορφο νησί που ξεπηδούν γοργόνες
Απ’ τα γαλάζια σου νερά, τα πέντα- καθαρά
Μεγάλη η Ιστορία σου μέσα από τους αιώνες
Γιά να σταθώ στον ίσκιο σου ακόμα μια φορά.
Πάνω στο Πελλιναίο σου γαλάζιο εκκλησάκι
Στην Αμανή σου κρύφτηκα μέσα σε μια σπηλιά
Στο Αίπος και στον Πρόβατα ανάβω ένα κεράκι
Και στην Κακή τη ράχη σου παίζουνε τα πουλιά. Χ2
Μοσχομυρίζεις γιασεμί, μοσχομυρίζεις μέλι
Μαστίχι τ’ άγιο λίβανο, που φέρνουν οι αγγέλοι.
Μοσχομυρίζεις λεμονιά, κίτρο και μανταρίνι
Μέσα στον Κάμπο Αύγουστο ανθίζουνε οι κρίνοι.
Να πάμε μέχρι το Ληθί με τα πολλά χταπόδια
Και στο Φαναίο Απόλλωνα να ρίξω μια βουτιά
Στην Κώμη και τον Εμποριό πόχει τα μαύρα βόλια
Βρουλίδια, Άγια Δύναμη και στην Αγιά φωτιά. Χ2
Να κι οι ψαράδες πούρχονται γιαλό αργά το βράδυ
Και δένουν τα βαρκάκια τους, φρέσκο το παραγάδι.
Μυρίζουν όλα θάλασσα, τσιρίζει το τηγάνι
Μυρίζει η προκυμαία μας ουζάκι και σεργιάνι.
Έτσι θα είσαι πάντοτε Χίος αγαπημένη
βγάζεις από το χώμα σου λεβέντες ναυτικούς
Στέλνεις εκείνα τα παιδιά σ’ όλη την οικουμένη
Μαγεύεις όσους μένουνε και τους περαστικούς.
