Ένας νέος μαθηματικός υπολογισμός από φυσικό του Πανεπιστημίου της Τζινάν στην Κίνα θέτει περιορισμούς στα ταξίδια προς το παρελθόν. Η απόδειξη χρειάζεται μόλις τρία βήματα, χωρίς να επιλύει οριστικά το μυστήριο της χρονικής μετακίνησης.
Ένα από τα πιο διαχρονικά ερωτήματα της φυσικής, αν είναι δυνατή η επιστροφή στο παρελθόν, εξετάζει μια νέα μαθηματική μελέτη, η οποία θέτει σημαντικούς περιορισμούς στα θεωρητικά μοντέλα ταξιδιών στον χρόνο. Σύμφωνα με δημοσίευμα του επιστημονικού περιοδικού scinexx, ο θεωρητικός φυσικός Χονγκσένγκ Ζανγκ από το Πανεπιστήμιο της Τζινάν στην Κίνα ανέπτυξε μια μαθηματική απόδειξη που αποκλείει τις λεγόμενες κλειστές χρονόμορφες καμπύλες σε συγκεκριμένες κατηγορίες χωροχρόνων.
Πρόκειται για θεωρητικές διαδρομές μέσα στον χωροχρόνο, κατά τις οποίες ένας ταξιδιώτης προχωρά συνεχώς προς το δικό του μέλλον, αλλά τελικά επιστρέφει σε ένα γεγονός του παρελθόντος του. Η απόδειξη βασίζεται στη λεγόμενη εξίσωση μηδενικής εικονικής συνάρτησης (Null-Eikonal Equation), η οποία περιγράφει τη γεωμετρία του φωτός στον χωροχρόνο. Ο ερευνητής δείχνει ότι, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, μια μαθηματική ποσότητα πρέπει να αυξάνεται ή να μειώνεται συνεχώς κατά τη διάρκεια κάθε χρονόμορφης διαδρομής. Επομένως, δεν μπορεί να επιστρέψει στην αρχική της τιμή.
Το αποτέλεσμα είναι ότι δεν μπορούν να δημιουργηθούν χρονικές κυκλικές διαδρομές στα συγκεκριμένα μαθηματικά μοντέλα. Η έρευνα, ωστόσο, δεν αποδεικνύει ότι τα ταξίδια στον χρόνο είναι αδύνατα σε ολόκληρο το Σύμπαν. Υπάρχουν θεωρητικές γεωμετρίες, όπως ο χώρος Misner, στις οποίες οι συγκεκριμένες προϋποθέσεις δεν ισχύουν. Επιπλέον, η μελέτη δημοσιεύθηκε αρχικά ως επιστημονική προδημοσίευση και δεν έχει ακόμη περάσει από ανεξάρτητη επιστημονική αξιολόγηση. Το συμπέρασμα είναι ότι η επιστήμη αποκτά ένα ακόμη μαθηματικό εργαλείο για να περιορίσει τα σενάρια επιστροφής στο παρελθόν. Το αν η φύση επιτρέπει τελικά τέτοιου είδους ταξίδια παραμένει αναπάντητο.