Γράφει ο Μουρτζούκος Χρήστος
Οι αγροτικές κινητοποιήσεις στη χώρα συνεχίζονται και εισέρχονται σε φάση περαιτέρω κλιμάκωσης, με τους αγρότες να διατηρούν τα μπλόκα σε κομβικά σημεία του εθνικού οδικού δικτύου, αλλά και σε συνοριακές διαβάσεις.
Παράλληλα, κατά τόπους καταγράφονται αποκλεισμοί παρακαμπτήριων και παλαιών εθνικών οδών, προκαλώντας κυκλοφοριακά προβλήματα και μεγάλες ουρές οχημάτων και φορτηγών.
Σύμφωνα με τις αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης των μπλόκων, οι αγρότες ανακοίνωσαν ότι τα Σαββατοκύριακα θα προχωρούν σε άνοιγμα των δρόμων για συγκεκριμένες ώρες, προκειμένου να διευκολυνθούν οι μετακινήσεις των πολιτών ενόψει των εορτών. Επιπλέον, αποφασίστηκε η επανάληψη τρίωρων αποκλεισμών παραδρόμων από σήμερα, Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου, ενώ σε συνεννόηση με την αστυνομία τα κεντρικά μπλόκα αναμένεται να παραμείνουν ανοικτά για τρεις ημέρες, με παραχώρηση δύο λωρίδων κυκλοφορίας.
Ισχυρά μπλόκα παραμένουν στη Θεσσαλία, με αιχμή το μπλόκο της Νίκαιας, αλλά και σε περιοχές της Μαγνησίας, της Στερεάς Ελλάδας, της Εύβοιας και σε άλλα σημεία της χώρας. Την ίδια στιγμή, έντονη δυσαρέσκεια έχει προκαλέσει στους αγρότες το λεγόμενο «τεχνικό λάθος», όπως το χαρακτήρισε η κυβέρνηση, που είχε ως αποτέλεσμα την αφαίρεση χρημάτων από λογαριασμούς παραγωγών, χωρίς οι ίδιοι να έχουν λάβει ακόμη τις προβλεπόμενες ενισχύσεις. Παρά τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις ότι έχει ικανοποιηθεί μεγάλο μέρος των αιτημάτων, η δυσπιστία παραμένει έντονη.
Η ελληνική αγροτική αναταραχή, ωστόσο, δεν αποτελεί μεμονωμένο φαινόμενο. Αντίστοιχες, και σε πολλές περιπτώσεις ακόμη πιο δυναμικές, κινητοποιήσεις καταγράφονται σε ολόκληρη την Ευρώπη, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τη Γαλλία.
Στη Γαλλία, οι αγρότες έχουν κατέβει στους δρόμους με τρακτέρ, προχωρώντας σε αποκλεισμούς κεντρικών οδικών αξόνων, αλλά και σιδηροδρομικών γραμμών, διαμαρτυρόμενοι για τη διαχείριση των αλλεπάλληλων κρίσεων από την κυβέρνηση. Στο επίκεντρο των αιτημάτων τους βρίσκεται η αλλαγή της στρατηγικής για την οζώδη δερματίτιδα των βοοειδών, ένα σοβαρό πρόβλημα για τη γαλλική κτηνοτροφία, που παρουσιάζει αναλογίες με τις ζωονόσους που αντιμετωπίζουν οι Έλληνες παραγωγοί.
Παράλληλα, οι Γάλλοι αγρότες, όπως και οι περισσότεροι Ευρωπαίοι συνάδελφοί τους, διαμαρτύρονται για το εκρηκτικά αυξημένο κόστος παραγωγής, από την ενέργεια έως τις ζωοτροφές και τα λιπάσματα, καθώς και για την προοπτική εφαρμογής της εμπορικής συμφωνίας Ε.Ε.–Mercosur, την οποία ζητούν ανοιχτά να αποσυρθεί.
Η ευρωπαϊκή διάσταση των κινητοποιήσεων αποτυπώθηκε με ένταση και στο Βέλγιο. Στις Βρυξέλλες, αγρότες από περισσότερες από 20 χώρες συγκεντρώθηκαν έξω από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, προκαλώντας κυκλοφοριακό χάος και σοβαρές εντάσεις με την αστυνομία. Οι διαδηλώσεις συνοδεύτηκαν από συγκρούσεις, καταδεικνύοντας το βάθος της αγανάκτησης στον αγροτικό κόσμο. Τις κινητοποιήσεις στήριξαν ευρωπαϊκές αγροτικές οργανώσεις, όπως η Copa-Cogeca, θέτοντας με σαφήνεια δύο βασικά αιτήματα: την αναθεώρηση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) και την ακύρωση της συμφωνίας με τη Mercosur.
Η εμπορική συμφωνία Ε.Ε.–Mercosur προβλέπει την κατάργηση δασμών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των χωρών της Λατινικής Αμερικής – Βραζιλίας, Αργεντινής, Παραγουάης και Ουρουγουάης. Οι Ευρωπαίοι αγρότες φοβούνται ότι η συμφωνία θα οδηγήσει σε μαζική εισροή προϊόντων χαμηλότερου κόστους και χαμηλότερων προδιαγραφών, συμπιέζοντας τις τιμές και υπονομεύοντας τη βιωσιμότητα της ευρωπαϊκής παραγωγής. Υπό το βάρος των πιέσεων, η Ευρωπαϊκή Ένωση ανέβαλε την ενεργοποίηση της συμφωνίας για τον Ιανουάριο, με χώρες όπως η Γαλλία και η Ιταλία να εκφράζουν ανοιχτά την αντίθεσή τους.
Ταυτόχρονα, οι Ευρωπαίοι αγρότες αντιδρούν και στον τρόπο αναδιάρθρωσης της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής μετά το 2027, εκφράζοντας φόβους για μείωση των επιδοτήσεων έως και 20% και μεταφορά πόρων σε άλλους τομείς της ευρωπαϊκής πολιτικής. Κεντρικό τους αίτημα παραμένει η διασφάλιση σταθερών χρηματοδοτήσεων, ώστε να προστατευθεί η επισιτιστική ασφάλεια και η κοινωνική συνοχή στην ευρωπαϊκή ύπαιθρο.
Οι σημερινές αγροτικές κινητοποιήσεις στην Ευρώπη δεν συνιστούν απλώς μια συγκυριακή κοινωνική διαμαρτυρία. Αποτελούν έκφραση μιας βαθύτερης κρίσης του αγροτικού τομέα και μιας συνολικής αμφισβήτησης της κατεύθυνσης της ευρωπαϊκής γεωργικής πολιτικής και του μοντέλου εμπορικής παγκοσμιοποίησης που αυτή υπηρετεί.
ΥΓ: Την ίδια ώρα, στους κόλπους του αγροτικού κόσμου κυριαρχεί η πεποίθηση ότι πόροι αφαιρούνται από τον πρωτογενή τομέα, αλλά και από την κοινωνική και υγειονομική πολιτική, προκειμένου να κατευθυνθούν, στο πλαίσιο της νέας ευρωπαϊκής στρατηγικής, προς την ενίσχυση της αυτοκινητοβιομηχανίας και της αμυντικής βιομηχανίας των βόρειων χωρών, με πρωταγωνιστικό ρόλο της Γερμανίας.
Ακολουθήστε μας και στο Google news