Γράφει ο *Ιωάννης Ευθυμιάδης, συγγραφέας – ερευνητής
Τι είναι η πίστη και αν έχει κάποιο νόημα στην ζωή για τον άνθρωπο;
Τι είναι αυτό που κάνει τον άνθρωπο να αισθάνεται απόλυτα βέβαιος μέσω της πίστης και να αφοσιώνεται σε κάποιον ή σε κάτι; Υπάρχουν πολλά και διάφορα ερωτήματα. Η έννοια της πίστης είναι ένα από τα μεγαλύτερα αγαθά που μπορεί να έχει ο άνθρωπος. Με ποιόν τρόπο θα μπορεί ο άνθρωπος που τον ενδιαφέρει γενικά να βρει αλήθειες που δεν γνωρίζει; Μόνο με την έννοια της πίστης ή παράλληλα με την έρευνα της ανακάλυψης; Η ολοκληρωμένη αληθινή πίστη προέρχεται με προεργασία από διάφορες ενέργειες και τότε η πίστη φτάνει να είναι το απόλυτο αποκορύφωμα.
Να γνωρίζει ο άνθρωπος ότι η πίστη έχει δύο διαφορετικούς οδούς, την υποκειμενική και την αντικειμενική αλήθεια. Μέσα από ποιες ενέργειες θα χρειαστεί πρώτα να ξεκινήσει για να φτάσει στην ολοκληρωμένη πίστη;
Εφόσον η επιλογή είναι προσωπική και ελεύθερη για τον καθένα, με ποιο τρόπο θα καταλάβει, με την νοητική του αντίληψη ο αυτό σκεπτόμενος άνθρωπος; Εκεί βρίσκεται το μεγάλο θέμα.
Για να μπορεί να κρίνει ο άνθρωπος και να αποδεχθεί από ένα υποθετικό λόγο η σε ένα αναφερόμενο «γεγονός» αν είναι πραγματικό, σαν αρχή να έχει τουλάχιστον στο νου την αμφιβολία που δεν είναι κακό. Να το ερευνήσει πρώτα πριν το πιστέψει.
Το ποιο σίγουρο είναι να προτιμάς και να πιστεύεις τον εαυτό σου και να ψάχνεις τα πάντα από μόνος σου με την λογική του νου, παρά να πιστέψεις σε κάποιους άλλους και να τους ακολουθείς με τα λεγόμενά τους σε όλους τους κοινωνικούς χώρους. Στην κατάσταση που φτάσανε τον άνθρωπο δυστυχώς βλέπει μόνο το εξωτερικό πρόσωπο και το αξίωμα που έχει κάποιος στην κοινωνία. Παρασύρεται από τον μονόλογό του, όπου τον παρακινεί να τον πιστέψει χωρίς αμφισβήτηση.
Διότι όλοι αυτοί οι νοήμων που βρίσκονται γενικά σε ανώτερες ιεραρχικές θέσεις, προσποιούνται ότι έχουν στόχο να βοηθήσουν τους ανθρώπους εφόσον πρώτα τους προκαλούν να τους πιστέψουν!
Αυτοί γνωρίζουν πολύ καλά ότι υπάρχει μόνο η απλή συναισθηματική πίστη στους ανθρώπους και τους εκμεταλλεύονται δυστυχώς οι υποτιθέμενοι (σωτήρες). Παράλληλα όμως υπάρχουν άνθρωποι που είναι ανήσυχοι και ψάχνουν να βρουν γενικά στους χώρους του υλισμού η του ιδεαλισμού π.χ. τι προηγήθηκε πρώτα η ορατή ύλη από την αόρατη αντιύλη η το αντίθετο;
Εδώ να αναφέρω η προϋπάρχουσα αρχική μορφή, όσοι το αντιλαμβάνονται με τις αισθήσεις, την συνείδηση του νου και με την ψυχή, αποτελείται από δυο ενοποιημένες και αντίθετες έννοιες, όπου η μία συμπληρώνει την άλλη. Μέσα από αυτή την διαδικασία συνυπάρχει και εκδηλώνεται μία τρίτη. Εδώ όμως δεν φτάνει η συνείδηση του ανθρώπινου νου στο σημείο να γνωρίζει το πώς και γιατί υπάρχουν. Αξιολογήθηκε μέσα από την επιστημονική έρευνα ότι η ύπαρξη αποτελείται από δύο αντίθετα, την ύλη και αντιύλη όπου θεωρούν η αντιύλη είναι η αντανάκλαση μορφή της ύλης.
Επίσης θεωρούν και πιστεύουν οι επιστήμονες υλιστές ότι προϋπήρχε η ύλη
Η ιδεαλιστική θεωρία υποστηρίζει το αντίθετο, ότι η ύλη είναι αντανάκλαση «ομοίωση εικόνας» μορφή της αντιύλης η οποία είναι μία ενοποιημένη κατάσταση που δεν αναιρείται. Οι άνθρωποι των θρησκειών του ιδεαλισμού πιστεύουν ότι η αντιύλη είναι αυτή που προϋπήρχε.
Που βρίσκεται η αλήθεια στο φυσικό ενεργειακό χώρο, με την φιλοσοφική έννοια υλισμός ή στην ενεργειακή πνευματική συνείδηση του νου, με την χαρακτηριστική έννοια ιδεαλισμός;
Εδώ βρίσκεται το σημείο της αλήθειας για τον καθένα, πως το αντιλαμβάνεται και νιώθει, τι θα πιστέψει. Τώρα φτάνουμε στο επίκεντρο θέμα των δύο αντιθέτων, στην ουσία της ψυχής και του νου.
Με ποιο κριτήριο ο άνθρωπος θα θεωρήσει και θα αποδεχθεί το σωστό από το λάθος ή την αλήθεια από το ψέμα; Με το συναίσθημα της ψυχής ή με την λογική του νου; Εκτός από τον υλισμό και ιδεαλισμό, μία τρίτη φιλοσοφία αναφέρει ότι είναι λάθος να επιλέξουμε μόνο την μία από τις δύο έννοιες, του υλισμού η ιδεαλισμού.
Δεν πρέπει να αναιρέσουμε καμία διότι οι δύο είναι όμοιες και αληθινές, από την ίδια άγνωστη ουσία όπου βρίσκονται στον ίδιο μονόδρομο. Αν κάποιος θέλει να ακολουθήσει μόνο μία από τις δύο, τον ιδεαλισμό ή τον υλισμό θα έχει την ψευδαίσθηση της αλήθειας. Θα πρέπει να ακολουθήσει παράλληλα και τις δύο αντίθετες έννοιες για να ολοκληρώσει με το συναίσθημα της ψυχής και με την συνείδηση του νου την πραγματική πίστη. Διότι μαζί με το συναίσθημα της ψυχής και την νοημοσύνη του νου δημιουργείται η αληθινή πίστη. Αυτή είναι η ολοκληρωμένη πίστη της γνώσης, ένα από τα μεγαλύτερα αγαθά στον άνθρωπο. Δυστυχώς ο άνθρωπος θεωρεί διαφορετικό τρόπο την πίστη εφόσον δεν κατανοεί τον τριαδικό μονόδρομο που θα τον φέρει σε μία άλλη κατάσταση.
