Το καλοκαίρι, η θάλασσα και η ξεγνοιασιά πάνε μαζί, φτάνει να έχουμε κατά νου μερικούς βασικούς κανόνες ώστε το μπάνιο με τα παιδιά να μείνει μια χαρούμενη ανάμνηση και όχι μια περιπέτεια.
Ξεκινάμε από την επιλογή της παραλίας. Δεν είναι όλες οι ακτές ίδιες: διαβάζουμε πάντα τις πινακίδες που τυχόν υπάρχουν και ρωτάμε για ρεύματα, βράχια ή άλλες ιδιαιτερότητες του βυθού. Αποφεύγουμε σημεία όπου τα νερά βαθαίνουν απότομα και προτιμάμε παραλίες με καθαρά νερά – η γαλάζια σημαία είναι μια καλή ένδειξη ποιότητας. Όταν το παιδί μπαίνει στο νερό, μένουμε πάντα κοντά του. Για τα πολύ μικρά παιδιά η σύσταση είναι η «επίβλεψη αφής»: πρέπει να μπορούμε να τα φτάσουμε απλώνοντας το χέρι, ακόμη κι αν βρίσκονται μόνο στην ακροθαλασσιά. Και φυσικά δεν τα εμπιστευόμαστε ποτέ σε μεγαλύτερα παιδιά.
Τα μπρατσάκια και τα φουσκωτά βοηθήματα δεν είναι σωστικά μέσα. Δεν υποκαθιστούν την επίβλεψή μας. Ένα ελαφρύ αεράκι μπορεί να παρασύρει το παιδί μακριά χωρίς να το καταλάβει, γι’ αυτό αν θέλουμε ένα βοήθημα, προτιμάμε τα ειδικά κολυμβητικά γιλέκα ή σωσίβια επίβλεψης. Παράλληλα, βάζουμε σαφή όρια: το παιδί πρέπει να ξέρει ακριβώς μέχρι πού επιτρέπεται να κολυμπάει – μέχρι εκείνη τη σημαδούρα, μέχρι εκείνο το σημείο. Αν είναι παρορμητικό, τα όρια γίνονται ακόμη πιο αυστηρά.
Ακόμη κι αν το παιδί ξέρει καλό κολύμπι ή πηγαίνει σε κολυμβητήριο, δεν χαλαρώνουμε την προσοχή μας. Οι γονείς συχνά υπερεκτιμούν τις δυνατότητες των παιδιών στο νερό. Επίσης, δεν πιέζουμε ποτέ ένα παιδί να μπει στη θάλασσα αν φοβάται ή δεν θέλει. Το ζόρισμα μπορεί να δημιουργήσει μακροχρόνια αντιπάθεια και να σπάσει τη σχέση εμπιστοσύνης. Κανένα θαλασσινό νερό δεν είναι ευεργετικό αν η βουτιά δεν γίνεται με κέφι.
Το φαγητό στην παραλία θέλει τη δική του προσοχή. Ιδανικά, το παιδί μπαίνει στο νερό αφού έχει ολοκληρωθεί η πέψη, περίπου τρεις με τέσσερις ώρες μετά από ένα κανονικό γεύμα. Αποφεύγουμε λοιπόν να του δίνουμε βαριά σνακ ή πολλά φρούτα όσο κολυμπάει, καθώς υπάρχει πάντα ο κίνδυνος εισρόφησης νερού. Όσο για τον ήλιο, ο κανόνας είναι ξεκάθαρος: τα παιδιά δεν εκτίθενται απευθείας από τις δέκα το πρωί μέχρι τις τρεις το μεσημέρι, ενώ το αντηλιακό είναι αδιαπραγμάτευτο ακόμη και με συννεφιά.
Ο δείκτης προστασίας πρέπει να ξεπερνά το 15 και να καλύπτει τόσο τις UVA όσο και τις UVB ακτινοβολίες. Τέλος, φροντίζουμε να φοράνε πάντα καλής ποιότητας γυαλιά ηλίου που προσφέρουν 100% προστασία, γιατί ακόμη και μία μέρα έντονης έκθεσης μπορεί να προκαλέσει έγκαυμα στον κερατοειδή. Με αυτούς τους απλούς κανόνες, η παραλία παραμένει αυτό που πρέπει να είναι: ένα μέρος παιχνιδιού, χαράς και ανεμελιάς για όλη την οικογένεια.
