Μια συνάντηση με ιδιαίτερη γεωπολιτική βαρύτητα πραγματοποιείται στο Σενζέν της Κίνας, καθώς για πρώτη φορά οι ηγέτες των Ηνωμένων Πολιτειών, της Κίνας και της Ρωσίας, Ντόναλντ Τραμπ, Σι Τζινπίνγκ και Βλαντίμιρ Πούτιν, κάθονται από κοινού στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Η ιστορική τριμερής συνάντηση πραγματοποιείται στο περιθώριο της συνόδου κορυφής του APEC και συγκεντρώνει το διεθνές ενδιαφέρον, καθώς στο επίκεντρο βρίσκονται κρίσιμα ζητήματα που επηρεάζουν την παγκόσμια ασφάλεια, την οικονομία και τις διεθνείς ισορροπίες.
Πριν από την έναρξη της τριμερούς συνάντησης, ο Αμερικανός πρόεδρος είχε ξεχωριστές επαφές με τους δύο ηγέτες. Ιδιαίτερη προσοχή συγκέντρωσε η συνάντησή του με τον Κινέζο πρόεδρο, στον οποίο ο Τραμπ επιφύλαξε ιδιαίτερα θερμά λόγια, δηλώνοντας ότι διατηρούν «εξαιρετική προσωπική σχέση».
Η διμερής συνάντηση Τραμπ και Σι Τζινπίνγκ διήρκεσε περίπου μία ώρα. Από την πλευρά του, ο Κινέζος πρόεδρος χαρακτήρισε τις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών γενικά σταθερές και βελτιωμένες, υπογραμμίζοντας τη σημασία της συνεργασίας για τη διεθνή σταθερότητα.
Στο οικονομικό πεδίο, ο Τραμπ έθεσε το ζήτημα των αμερικανικών αγροτικών εξαγωγών, ζητώντας από την Κίνα να αυξήσει τις αγορές αγροτικών προϊόντων από τις ΗΠΑ. Παράλληλα, οι δύο πλευρές εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σημαντικές διαφωνίες γύρω από το εμπόριο, την τεχνολογία και την πρόσβαση σε προηγμένα μικροκυκλώματα τεχνητής νοημοσύνης.
Στο επίκεντρο της τριμερούς συνάντησης βρίσκονται ο πόλεμος στην Ουκρανία, η σύγκρουση με το Ιράν και οι επιπτώσεις της στη διεθνή οικονομία, ο πυρηνικός αφοπλισμός, αλλά και η τεχνητή νοημοσύνη. Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες συμφωνίες ή δεσμεύσεις από τους τρεις ηγέτες.
Για τον Βλαντίμιρ Πούτιν, η συμμετοχή σε μια τέτοια συνάντηση αποτελεί σημαντική διπλωματική εξέλιξη, καθώς επανέρχεται στο επίκεντρο της διεθνούς πολιτικής σκηνής παρά τη συνεχιζόμενη διεθνή απομόνωση της Ρωσίας λόγω του πολέμου στην Ουκρανία.
Την ίδια στιγμή, η προοπτική συνεννοήσεων μεταξύ των τριών ισχυρότερων γεωπολιτικών παικτών προκαλεί προβληματισμό σε ευρωπαϊκές και ασιατικές χώρες, οι οποίες φοβούνται ότι αποφάσεις για κρίσιμα διεθνή ζητήματα ενδέχεται να ληφθούν χωρίς τη δική τους συμμετοχή.
Η σύγκριση με τη Διάσκεψη της Γιάλτας το 1945 έχει ήδη εμφανιστεί στη διεθνή συζήτηση, αν και η Κίνα απορρίπτει την εικόνα μιας νέας συμφωνίας διαμοιρασμού του κόσμου.
Το ερώτημα πλέον είναι εάν η ιστορική αυτή συνάντηση θα οδηγήσει σε μια νέα οπτική του κόσμου, δηλαδή:
1. Συνεργασία των εμπορικών σχέσεων μεταξύ των τριών χωρών
2. Απομείωση του πυρηνικού αποτυπώματος
3. Γεωπολιτικός συσχετισμός των σχέσεων των τριών χωρών
4. Πιστεύω πως δεν θα είναι μία νέα Γιάλτα, ή ένας νέος διαμοιρασμός του κόσμου, αλλά θα είναι μια νέα διαχείριση των τριών δυνάμεων και επιμερισμός ή και συνεργασία αυτών.

