Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου
Χριστός ανάστα ανάστα ο θεός
Χτυπιούνται πόρτες και στασίδια από τους πιστούς. Τα παιδιά με κουτάλες. Οι μεγάλοι με ατσάλια. Σείεται όλος ο ναός την ώρα που ψάλλεται «Ανάστα ο Θεός.» Θυμόμαστε τον σεισμό που έγινε κατά την Ανάσταση και την κατάρρευση των πυλών του Άδη.
Νάσου κι ο παπάς, βγαίνει έξω από την Ωραία Πύλη με φύλλα δάφνης στα χέρια, και τα παιδιά του ιερού να κρατούν καλάθια ν έχει αρκετά να σκορπίσει στους πιστούς…ένα μεγάλο κι σπουδαίο μήνυμα Νίκης και Ευλογίας: καταπατήσαμε το θάνατο. «Χριστός Ανάστα, Ανάστα ο Θεός» Και σαν χτυπήσουν οι καμπάνες τα μεσάνυχτα του Μεγάλου Σαββάτου στις δώδεκα, το πένθιμο μαύρο αλλάζει κι γίνεται ένα χαρμόσυνο ολόλευκο.
Καλή Ανάσταση με αγάπη, πίστη και ελπίδα… με λίγη σκέψη, φροντίδα, μέριμνα, έστω ελάχιστο ενδιαφέρον για τους ξεχασμένους.
*Η Μάρω Πατριανάκου ζει στις Η.Π.Α. Είναι ένα ελεύθερο πνεύμα, που απλά εκφράζει όσα αισθάνεται χωρίς προκαταλήψεις… που την συγκινούν της ζωής τα σενάρια.
