Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου
Η δική μας Εδέμ
Όσο ο ήλιος δύει,
Όσο ο ήλιος ανατέλλει,
Θα είσαι πάντα το κέντρο της ζωής μου…
Θα είσαι για πάντα ο ουρανός μου, η θάλασσα, ο ήλιος και το φεγγάρι που θέλω να ξυπνάω μαζί κάθε μέρα και να κοιμάμαι κάθε νύχτα.
Τι πιο όμορφη διακήρυξη αγάπης και αφοσίωσης ακριβώς όπως του Θεού στον άνθρωπο με τη θυσία. Στο όνομα της αγάπης.
Όσο ο ήλιος δύει.
Όσο ο ήλιος ανατέλλει, θα ‘μαι πάντα στο ίδιο σημείο να σε περιμένω… να σε καλώσορίζω.
Οι διάσπαρτες υπερίονες σαν φύλακες αγγέλων θα μας σκιάζουν ελαφρώς όταν θα αναζητάμε λίγη μυστικότητα από τα μάτια του κόσμου.
