Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου
Ο ιππότης μου
Πάντα ο σύγχρονος ιππότης μου, ο ένας και μοναδικός που είναι έντιμος και σεβαστός απέναντί μου σε αυτόν τον κόσμο… που φροντίζει γενναία και ιπποτικά κάθε μου επιθυμία και ανάγκη χωρίς να το ζητήσω. Όταν μου μιλάει, το κάνει με αγνή καρδιά και ειλικρίνεια, κοιτάζοντας με στα μάτια.
Το φιλί του είναι απαλό και τρυφερό… είναι συγκινητικό και διαφορετικό όσο είναι ιδιαίτερο και απρόβλεπτο… ακουμπώντας απαλά τα χείλη του στα χέρια μου, ενώ τα μάτια του είναι ακόμα καρφωμένα πάνω μου. Έχουμε μια σιωπηλή κατανόηση που σφραγίζεται με ένα στοργικό χαμόγελο που κανείς άλλος δεν μπορεί να κατανοήσει.
Νόμιζα ότι ο ιπποτισμός είχε χαθεί μέχρι που τον γνώρισα, και ξανά έχτισε την αίσθηση εμπιστοσύνης και ασφάλειας που χρειαζόμουν από έναν άντρα, που κάποτε είχε χαθεί, κάνοντάς με να νιώθω εκτιμημένη, αγαπημένη και θηλυκή ως γυναίκα. Όσο για τον ιππότη της καρδιάς μου, ξέρω ότι αυτό το δώρο της προσφοράς του τον ευχαριστεί όσο μου αρέσει να το λαμβάνω. Δεν πρόκειται για δώρα που κοστίζουν χρήματα. Πρόκειται για φροντίδα, προστασία, βοήθεια, αγάπη χωρίς όρους, σεβασμό και παροχή με τον δικό του τρόπο για μένα.
Το βρίσκει μια απτή, σωματική και συναισθηματική έκφραση της αληθινής αγάπης που πυροδοτεί το ρομαντισμό, και με την οποία μόνο εμείς μπορούμε να διατηρήσουμε τη φλόγα να λάμπει ανάμεσά μας. Είναι μια εθιμοτυπία, ένα αμοιβαίο συναίσθημα που θέλω να βιώσουν τα παιδιά μου στο μέλλον… επαναφέροντας τον ιπποτισμό με έναν σύγχρονο τρόπο.
*Η Μάρω Πατριανάκου ζει στις Η.Π.Α. Είναι ένα ελεύθερο πνεύμα, που απλά εκφράζει όσα αισθάνεται χωρίς προκαταλήψεις… που την συγκινούν της ζωής τα σενάρια.