Του Βασίλη Καπράλου
Με ποιο δικαίωμα εγώ, μπορώ να λησμονήσω,
το αίμα των προγόνων μου κι αυτά που αφήσαν πίσω.
Όσα απομείναν να κυττούν κατακτητή την μπότα,
το φως που είχαν τα μάτια τους, να πάρουνε σαν πρώτα.
Είναι χιλιάδες οι νεκροί, που θέλουν να μιλήσεις,
τα ακίνητα τα χέρια τους, εσύ, να τα κινήσεις.
Την ιστορία που έγραψαν, να μην την μηδενίσεις,
και μια σταγόνα Λευτεριάς, στα χείλη τους ν’ αφήσεις.
Αυτά, που δεν ανέχτηκαν περήφανα στιβάνια,
να σε σκοτώνουνε κι απά, στο όνομά σου, δάνεια…
*Από το βιβλίο Σειρήνες
*Ακολουθείστε τον Βασίλη Καπράλο και στην biblionet
*Ακολουθείστε τον Βασίλη Καπράλο και στο facebook
