λογοτεχνία

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Όσο για μένα ο δρόμος μου δεν σταματά εδώ. Απλά κάνω μια στάση ν αποχαιρετήσω ό, τι είναι πλέον πίσω.

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Το φτωχό κοριτσάκι Το παλιό καλύβι, σπίτι μου, έτοιμο να γκρεμίσει… Το λουλούδι, σχολείο μου, να μετρώ και να παίζω.

Γράφει η Αγγελική Σαρικαβάζη Η σκόνη που ταξίδευε με τον άνεμο Μια φορά κι έναν καιρό, πολύ μακριά από εδώ, στις απέραντες εκτάσεις της.

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Ράμματα καρδιάς Με κάθε βελονιά που κάνω, κλείνω μια πληγή από συγκαταβατικά λόγια και προσβολές που με έχουν πληγώσει σαν.

Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Σβήσε το φως … Σβήσε το φως … Επιτέλους να μείνω μοναχή ν΄αγκαλιάσω τον πόθο …χωρίς φόβο να διώξω τον.

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Παρηγοριά μου Μια ζωή παρηγοριά μου, βράχος και στήριγμα μου. Δεν με άφησες ποτέ να λυγίσω, να πέσω από τα.

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Το μπαλκόνι της υποδοχής Και εδώ τελειώνει το ταξίδι, ολοκληρώνεται ένας κύκλος που έζησες 365 μέρες με χαρές και με.

Του Σίμου Ιωσηφίδη “Αν κάποιος πιστεύει, τότε ο Θεός υπάρχει. Αν όχι, δεν υπάρχει”, Αντρέι Ταρκόφσκι Ο άνθρωπος, έτσι όπως στιγματίστηκε από τα ιστορικά.

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Πόνος Ωκεανός Πόσο λυπάμαι το χτες να θυμάμαι, έναν πόνο τόσο μεγάλο όσο έναν ωκεανό ατελείωτο που βλέπω μπροστά μου,.

Γράφει ο Σίμος Ιωσηφίδης Από την πόλη της Ζακύνθου στην διασταύρωση που στρίβει αριστερά προς Μπόχαλη θα δεις ένα στενό πλακόστρωτο στα δεξιά.

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Ένας αέρας φυσάει Ένας αέρας φυσάει και η φωνή του μου λέει, ελεύθερη ψυχή, χόρευε και τραγούδα. Ένας αέρας διασχίζει.

Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Η αλήθεια μου Μπορείς ν΄ αγκαλιάσεις την αλήθεια σου; Να την κεράσεις ένα τσιγάρο τη βραδιά της μεγαλύτερης αποτυχίας σου;.

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Είναι γυναίκα Είναι γυναίκα, ένα μυστήριο θαυμασμού και ανακάλυψης. Σαν ένα βιβλίο, μπεστ σέλερ που περιμένει να διαβαστεί από όσους.

Γράφει η Αγγελική Σαρικαβάζη Δεν φοβάμαι τους κεραυνούς, ούτε τις βροντές. Αυτά είναι μονάχα η φωνή του ουρανού που φωνάζει δυνατά, για να μας.

Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Διψάω Η ανάγκη να νιώσω ξανά τη γεύση των χειλιών σου τη δροσιά των αναστεναγμών σου, με χαρακώνει. Μικρά αγκάθια.

Γράφει ο  *Δήμητρης Τσινικόπουλος Το γεγονός του προφητικού λόγου είναι αξιοθαύμαστο και βαρυσήμαντο. Δεν είναι μαντείες, ή πιθανολογίες, με γλώσσα ασαφή και αμφίσημη.

Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Σάρκα ή ψυχή Νιώθω το κορμί να λαχταράει το χάδι και τους παλμούς να φράζουν την ανάσα Ποια είναι άραγε.

Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Λάμπει η Ψυχή Θα ΄θελα να ήμουν ατρόμητη Γεννημένη, για να τιμωρήσω και να εκδικηθώ Ταμένη, στο απόλυτο σκοτάδι το.

Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Το άφησα πίσω μου Το ξερίζωσα από το μυαλό και τη ψυχή μου και το πέταξα σε μια γωνιά… Μόνο.

Γράφει η Αγγελική Σαρικαβάζη Στη ζωή μου, έμαθα να αναγνωρίζω τους ανθρώπους που επιλέγουν τη σιωπή. Εκείνους που, κάποια στιγμή, αποσύρονται διακριτικά από το.

Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Η ψυχή στα ζεστά Αγγίζεις το κορμί και με τα δυο χέρια Απεγνωσμένα θέλεις να διαπιστώσεις πως είναι ακόμη ζωντανό.

Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Προσοχή αναλώσιμα Λείπεις και εγώ πνίγομαι…. Ανοίγω τα παράθυρα, ξεκλειδώνω τις πόρτες και ικετεύω για μια ανάσα λυτρωτική. Μια ανάσα.

Γράφει η Αγγελική Σαρικαβάζη Μάθετε στα παιδιά σας να σέβονται τους ηλικιωμένους. Όχι να τους ανέχονται, αλλά να τους ακούν, να τους εκτιμούν, να καταλαβαίνουν.

Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Μια νέα Αλίκη Μια νέα Αλίκη στη χώρα των ψεμάτων γεννημένη από την τρέλα των θεών και την ανάγκη των.

Γράφει η *Μαίρη Μάκρα (2η συνέχεια) (Σύνδεση με το προηγούμενο: Εποχή Εμφυλίου! Εποχή Διχασμού!Και η μικρή μας ηρωίδα αναρρωτιέται:” τι πάει να πει «αφοπλισμός».

Όταν η ποίηση χωρίζει τον νου από την ψυχή Υπάρχουν δύο μορφές ποίησης που, αν και μοιάζουν εκ πρώτης όψεως ως αδελφές, προέρχονται.

Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Απόλυτος ξεπεσμός Ένα στιλέτο καρφωμένο στην καρδιά Μια ματωμένη διακήρυξη πολέμου Είναι αβάσταχτο, να παραδεχτείς πως ακόμη του ανήκεις. Ένας.

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Θα ξανά σταθώ Καθώς έπεσα στα γόνατα μου να δω τον κόσμο του πολέμου και της πείνας, το φως του,.

Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Πέταξαν την ψυχή Ούτε που κατάλαβα πως μίκρυναν έτσι οι άνθρωποι, πως έγιναν σκιές που προσπερνάνε πως έγιναν ανέπαφες αγκαλιές.

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Η Αγνή Φιλία Το λευκό τριαντάφυλλο συναντήθηκε με την καλύτερη της φίλη λίγες ώρες αφότου η τελευταία είχε φύγει από.

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Της καρδιάς μου το ιδιαίτερο Είσαι ένα λευκό τριαντάφυλλο που λάμπει, που ξεχωρίζει…Είσαι μια αιώνια αγάπη, Μια νέα αρχή που.

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Ξεκλειδώνοντας το κελί Ήρθε η στιγμή και την εκμεταλλεύομαι μέσα στης σιωπής της νύχτας. Επιτέλους, δραπετεύω από ένα κελί χωρίς.

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Αγαπητέ Οκτώβρη Αγαπητέ Οκτώβρη, με εκπλήττεις με την είσοδο σου στη νέα εποχή του Φθινοπώρου και με την εμφάνιση σου.

Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Η τελευταία μου ευχή Έναν γρήγορο θάνατο… αυτό θέλω για σένα Μια ανάσα, που θα μου χαριστεί πριν παραδοθεί Η.

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Νίκησα Νίκησα Θεέ μου νίκησα, κάθε εμπόδιο ξεπέρασα με τη δύναμη μου που είχε απομείνει από τις μάχες που έδωσα..

Γράφει ο *Θεμιστοκλής Κατσαούνης Ich werde Sie ansprechen, hören Sie mir zu, ich muss es richtig sagen. Ich befand mich hier, weil ich.

Γράφει ο *Θεμιστοκλής Κατσαούνης Ich muss dich wieder in meinem Gedächtnis zurückrufen, imaginär durch Städte zu reisen, Seen, Wüsten und Wälder zu durchqueren,.

Γράφει ο *Θεμιστοκλής Κατσαούνης Und wir sind doch immer noch hier! Wir sind gegenüber einem Hass-Reich, einer Wand, die ihr gebaut habt, um.

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Είμαι συντετριμμένη και παρόλο αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είμαι ολόκληρη ως άνθρωπος. Εκτός τούτο, συνεχίζω να είμαι μόνη σε.

Γράφει ο *Θεμιστοκλής Κατσαούνης Am Sonntagmorgen machte ich bei Tagesanbruch meine Augen auf; ganz langsam ging die Sonne wie ein großer roter Mond.

Geschrieben von *Themistokles Katsaounis Es war die Hölle, die ewige Hölle! Die vielfarbigen Blüten der Pflanzen und die Früchte hängen an den Bäumen,.

Geschrieben von *Themistokles Katsaounis Heute endet alles, und vielleicht fängt alles an, und alles hatte geendet, tausende, Millionen Jahre zuvor, und alles hatte.

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Καθώς κάθομαι εδώ με τις τυχαίες σκέψεις και τα συναισθήματά μου, προσπαθώ να καταλάβω τι θα κάνω με τον εαυτό.

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Τα λαμπερά φώτα. Ο ορίζοντας. Ο αεροδιάδρομος. Ο αέρας. Το μυστήριο. Η προσδοκία. Ο ενθουσιασμός. Η προσμονή της επιβίβασης σε.

Γράφει ο *Θεμιστοκλής Κατσαούνης In dieser Nacht werde ich noch einmal in den Straßen von Kavala spazieren gehen, in den Straßen, in denen.

Γράφει ο *Θεμιστοκλής Κατσαούνης Als ich ein Kind war, hatte ich ein Ensemble von Grün und Meer. Ich konnte alle Meisterwerke der Liebeskunst.

Γράφει ο *Βασίλης Μιχαήλογλου Πρωινό στο γραφείο, το κορίτσι μου έχει μούτρα, γιατί στην πρωινή συνεύρεση έμεινε ανικανοποίητη. Της παρείγγειλα σπέσιαλ καφέ, αγόρασα.

Γράφει ο *Θεμιστοκλής Κατσαούνης Dieses Mal schreibe ich mit meinem Blut diese Verse für euch. Ich werde für euch schreiben, die mit Blut.

Γράφει ο  *Δήμητρης Τσινικόπουλος Ποιες μπορεί να είναι οι σχέσεις μεταξύ λογοτεχνίας και πορνογραφίας; Υπάρχουν στεγανά ανάμεσά τους; Ένα κείμενο που προβάλλεται ως.

Στη λογοτεχνία του νεοσύστατου ελληνικού κράτους αρχικά κυριάρχησε ο ρομαντισμός. Έτσι κατά την περίοδο 1830-1880 σχεδόν όλα τα έργα είναι καθαρά ρομαντικά, αισθηματικά ή ιστορικά..