Ήταν 14 Αυγούστου όταν ο Σολωμός Σολωμού βρέθηκε στην κηδεία του ξαδέλφου του, Τάσου Ισαάκ, στο Παραλίμνι. Ήταν η μέρα που η οργή και η θλίψη για τη φρικτή δολοφονία του Ισαάκ συνάντησαν ξανά την πρόκληση, στο οδόφραγμα της Δερύνειας εμφανίστηκαν και πάλι οι Γκρίζοι Λύκοι. Η ατμόσφαιρα ήταν ηλεκτρισμένη.
Μια ομάδα Ελληνοκυπρίων διαδηλωτών κινήθηκε προς το σημείο για να αφήσει λουλούδια στον τόπο του μαρτυρίου. Σύντομα όμως η σιωπή έσπασε, ξέσπασαν επεισόδια και πετροβολισμοί. Μέσα σε αυτή τη σύγχυση, ο 26χρονος Σολωμός, παραμερίζοντας τους Κυανόκρανους του ΟΗΕ που προσπαθούσαν να τον συγκρατήσουν, μπήκε μόνος του στη νεκρή ζώνη.
Κάθε του βήμα ήταν και πιο αποφασιστικό. Στόχος του: ο ιστός με την τουρκική σημαία. Ανέβηκε, σκαρφάλωσε, κι ενώ οι φωνές πίσω του τον καλούσαν να σταματήσει, εκείνος προχωρούσε. Η στιγμή πάγωσε στον χρόνο, με το τσιγάρο στο στόμα, τα μάτια καρφωμένα μπροστά, έτοιμος να κατεβάσει το σύμβολο της κατοχής.
Και τότε ήρθαν οι σφαίρες. Από το απέναντι φυλάκιο, Τούρκοι ελεύθεροι σκοπευτές τον χτύπησαν εν ψυχρώ. Μια σφαίρα στο λαιμό τον άφησε να σωριαστεί ακαριαία στο έδαφος. Οι πυροβολισμοί συνεχίστηκαν προς τους διαδηλωτές και τους Κυανόκρανους, προκαλώντας κι άλλους τραυματισμούς.
Η κηδεία του έγινε στις 16 Αυγούστου, με ένα κύμα ανθρώπων να κατακλύζει το Παραλίμνι. Κάθε χρόνο, η μνήμη του και η μνήμη του Τάσου Ισαάκ τιμώνται από χιλιάδες, που δεν ξεχνούν.
Οι δολοφόνοι του έχουν ονοματεπώνυμο: Κενάν Ακίν, Αττίλα Σαβ, Χασάν Κουντακσί, Μεχμέτ Καρλί και Ερτάλ Εμανέτ. Εναντίον τους εκδόθηκαν διεθνή εντάλματα σύλληψης, καταχωρίστηκαν στην Interpol, και η υπόθεση έφτασε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Κι όμως… 29 χρόνια μετά, κανείς τους δεν έχει συλληφθεί. Η αδικία μένει να αιωρείται, όπως κι εκείνη η εικόνα του Σολωμού, παγωμένη στον χρόνο, σύμβολο θάρρους, θυσίας και πένθους.
