Τις ραγδαίες εξελίξεις σε δύο παράλληλα μέτωπα, την ανάφλεξη στον Περσικό Κόλπο και τον στρατηγικό μετασχηματισμό του ΝΑΤΟ μετά τη Σύνοδο της Άγκυρας, ανέλυσε ο Σωτήρης Ρούσσος, καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και συντονιστής του Κέντρου Μεσογειακών και Μεσανατολικών Σπουδών, μιλώντας στον 98.4 και τον Γιώργο Σαχίνη.
Αναφερόμενος στην κλιμάκωση των ανταλλαγμάτων πυρών ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν, ο κ. Ρούσσος εστίασε στο διακύβευμα που παραμένει σταθερό εδώ και δεκαετίες: τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ. Η ένταση, όπως εξήγησε, δεν είναι συγκυριακή αλλά εντάσσεται στη μακρά αντιπαράθεση για το κρισιμότερο ενεργειακό πέρασμα του πλανήτη.
Σε ό,τι αφορά το ΝΑΤΟ, ο καθηγητής έκανε λόγο για αλλαγή «πίστας» μετά τη Σύνοδο της Άγκυρας. Περιέγραψε μια επιβεβαιωμένη πλέον τάση απαγκίστρωσης των Ηνωμένων Πολιτειών από τη συμβατική άμυνα της Ευρώπης, με την Ουάσινγκτον να διατηρεί μόνο την πυρηνική ομπρέλα έναντι της Ρωσίας. Αυτή η νέα πραγματικότητα, σύμφωνα με τον ίδιο, μεταφράζεται σε συγκεκριμένες απαιτήσεις για τους Ευρωπαίους: υψηλότερες αμυντικές δαπάνες, μεγαλύτεροι εθνικοί στρατοί, ανάπτυξη εκτεταμένης πολεμικής βιομηχανίας και, κυρίως, έλεγχο των βασικών γεωγραφικών περασμάτων που περικλείουν τη Ρωσία.
Σε αυτό το νέο γεωστρατηγικό σκηνικό, ο κ. Ρούσσος υπογράμμισε τον κεντρικό ρόλο που αποκτά η Τουρκία και στις τέσσερις αυτές παραμέτρους. Η Άγκυρα αναβαθμίζεται σε απαραίτητο συνομιλητή και περιφερειακό πυλώνα.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην αλματώδη στρατιωτική άνοδο της Γερμανίας, η οποία μέχρι το τέλος της δεκαετίας αναμένεται να ξεπεράσει σε αμυντικές δαπάνες το άθροισμα Γαλλίας και Βρετανίας. Σε αυτό το πλαίσιο, υπενθύμισε τις προνομιακές σχέσεις Βερολίνου-Άγκυρας, επισημαίνοντας ότι έχει πλέον εμπεδωθεί στην ευρωπαϊκή αμυντική κουλτούρα πως η μόνη υπαρκτή απειλή προέρχεται από τη Ρωσία. Αυτό, κατέληξε, καθιστά εξαιρετικά δύσκολο για την Ελλάδα και την Κύπρο να πείσουν τους συμμάχους ότι μπορεί να υπάρξει απειλή και από άλλη κατεύθυνση, πολύ περισσότερο από μια χώρα που παραμένει τυπικά σύμμαχος.
