Η Κύπρια-Αυστραλή συγγραφέας Κοράλι Δημητριάδη ανοίγει έναν ουσιαστικό διάλογο γύρω από την οικογένεια, την ταυτότητα και τη μεταναστευτική εμπειρία μέσα από την πρώτη της συλλογή διηγημάτων με τίτλο «Η Μητέρα Πρέπει να Πεθάνει».
Στο βιβλίο της, η Δημητριάδη εστιάζει στις πολύπλοκες οικογενειακές σχέσεις, στις πολιτισμικές πιέσεις που διαμορφώνουν τις ζωές των ανθρώπων και στις σιωπές που περνούν από γενιά σε γενιά. Οι ιστορίες της επιχειρούν να φωτίσουν τον τρόπο με τον οποίο οι ανείπωτες εμπειρίες και τα οικογενειακά τραύματα επηρεάζουν τη συγκρότηση της προσωπικής και συλλογικής ταυτότητας.
Αναφερόμενη στο βίωμα της μετανάστευσης, η συγγραφέας επισημαίνει ότι πολλοί από όσους εγκαταστάθηκαν στην Αυστραλία κουβαλούσαν βαθιά τραύματα, είτε εξαιτίας πολέμου είτε λόγω φτώχειας. «Μεγάλο μέρος αυτού του τραύματος μεταφέρθηκε στη δική μας γενιά», τονίζει, περιγράφοντας τη διαγενεακή επίδραση της μετανάστευσης.
Η ίδια εξηγεί πως βασικό της κίνητρο για τη συγγραφή των διηγημάτων ήταν η ανάγκη να αναδειχθεί πώς φαινομενικά ασήμαντες καθημερινές συμπεριφορές μπορούν να οδηγήσουν σε βαθύτερα κοινωνικά και προσωπικά αδιέξοδα. «Θέλω οι άνθρωποι να αμφισβητήσουν πώς τα μικρά πράγματα συμβάλλουν στα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε», σημειώνει.
Η Κοράλι Δημητριάδη αναφέρεται ακόμη στη σχέση της γραφής με το αναγνωστικό κοινό, επισημαίνοντας ότι οι μαρτυρίες ανθρώπων που αναγνωρίζουν τον εαυτό τους στις ιστορίες της ενισχύουν την αξία της δημόσιας αφήγησης αυτών των εμπειριών.
Όπως υπογραμμίζει, η λογοτεχνική μυθοπλασία μπορεί να λειτουργήσει ως χώρος προβληματισμού και κατανόησης, επιτρέποντας στους αναγνώστες να προσεγγίσουν σύνθετα οικογενειακά και πολιτισμικά ζητήματα με βάθος, ενσυναίσθηση και ουσιαστικό διάλογο.
