Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου
Λίμνη του ερωτα
Νιώθω το κορμί μου να πλέει σε μια κρυστάλλινη λίμνη όπου είμαι μόνη με τη φύση, και απέναντι μου βλέπω εσένα με μάτια καρφωμενα επάνω μου. Νιώθω μια δίψα στο βλεμμα σου ίδια με την δική μου. Θέλεις να με αγκαλιάσεις, να με φιλήσεις… να με χορτάσεις, και ο χρόνος που τρέχει να σταματήσει.
Και όπως κυλάει άνετα το ανατριχιασμένο κορμί μου από τον ενθουσιασμό μου, αγωνιώ πότε θα φτάσω στην αγκαλιά σου… να σμίξουμε, να ενώσουμε τα σωματα μας…Η φλόγα που καίει ανάμεσα μας να γίνει φωτιά με τα φιλιά μας, και το νεράκι της λίμνης να μας αγγίζει… και να δροσίζει την δίψα που έχουμε ο ένας για τον άλλον.
Σαν βραδιάσει και φτάσει η Σελήνη, θέλω να είμαστε αγκαλιασμένοι με ένα μεταξωτό σεντόνι επάνω στο κρεββάτι της φύσης, το πράσινο γρασίδι όπου μας καλύπτει με τρυφερή και διαρκή αίσθηση. Τι πιο όμορφο συναίσθημα το να είμαστε ξαπλωμένοι σ ένα παραδεισένιο τοπίο όπου τα δέντρα είναι οι φρουροί μας, το φεγγάρι είναι το μεγάλο μας συναισθηματικό κερί, και η λίμνη, η αναζωογόνηση μας.
Σαν να ζω ένα όνειρο στο νησί της φαντασίας πριν γυρίσω στην πραγματικότητα… μια ζωή με έναν άντρα που κακός δεσμεύτηκα, που γίνομαι θυσία δίχως τρυφεροτητα, που κάνω τα πάντα, εκτός το να ζω.
*Η Μάρω Πατριανάκου ζει στις Η.Π.Α. Είναι ένα ελεύθερο πνεύμα, που απλά εκφράζει όσα αισθάνεται χωρίς προκαταλήψεις… που την συγκινούν της ζωής τα σενάρια.