Το δημογραφικό ζήτημα δεν είναι απλώς ένα ακόμη πρόβλημα που έρχεται από το μέλλον.
Είναι η ήσυχη καταστροφή που ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη και, σύμφωνα με τον συγγραφέα και αναλυτή Αναστάσιο Λαυρέντζο, συνιστά την υπ’ αριθμόν ένα υπαρξιακή απειλή για την Ελλάδα. Μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό 98.4, και τον Γιώργο Σαχίνη, άσκησε σκληρή κριτική στην πολιτική ηγεσία, καταγγέλλοντας μια σχεδόν απόλυτη σιωπή στον δημόσιο διάλογο την ίδια στιγμή που η χώρα βυθίζεται σε πρωτοφανή πληθυσμιακή συρρίκνωση.
Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι και δεν επιδέχονται παρερμηνείας. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, το 2026 οι γεννήσεις στην Ελλάδα θα πέσουν κάτω από το ψυχολογικό όριο των 60.000. Την ίδια χρονιά, οι θάνατοι αναμένεται να είναι σχεδόν διπλάσιοι. Αυτή η μαθηματική ανισορροπία σημαίνει ότι ο πληθυσμός της χώρας μειώνεται δραστικά και γερνά με ταχύτητα που δεν έχει προηγούμενο στα χρονικά του ελληνικού κράτους.
«Η Ελλάδα πεθαίνει δημογραφικά, αλλά πληρώνει τους δανειστές στην ώρα τους», ήταν η αιχμηρή φράση που αποδίδει το μέγεθος της αντίφασης. Την ώρα που κονδύλια, πολιτική ενέργεια και δημόσια προσοχή απορροφώνται από τη δημοσιονομική πειθαρχία και τις υποχρεώσεις προς τους εταίρους, το εθνικό ανθρώπινο κεφάλαιο συρρικνώνεται χωρίς να υπάρχει ένα συνεκτικό, μακρόπνοο σχέδιο αντιμετώπισης. Δεν πρόκειται απλώς για οικονομική κριτική, αλλά για μια επισήμανση ιεράρχησης προτεραιοτήτων: ποιο είναι το νόημα της υγιούς οικονομίας αν δεν υπάρχουν οι άνθρωποι να τη στηρίξουν;
Γιατί δεν συζητιέται το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας;
Ο κ. Λαυρέντζος στάθηκε ιδιαίτερα στην εκκωφαντική απουσία του δημογραφικού από την ατζέντα των πολιτικών συζητήσεων. Ενώ πρόκειται για μια βόμβα που επηρεάζει άμεσα το ασφαλιστικό σύστημα, την αγορά εργασίας, την άμυνα, ακόμη και την ίδια την εθνική κυριαρχία σε περιοχές με πληθυσμιακή ερήμωση, η πολιτική συζήτηση παραμένει εγκλωβισμένη σε τρέχοντα αντιπαραθέσεις που συχνά εξαντλούνται σε επικοινωνιακά πυροτεχνήματα.
Η πραγματικότητα όμως είναι πεισματική. Κάθε χρόνος που περνά χωρίς ουσιαστικές παρεμβάσεις στήριξης της οικογένειας, χωρίς πολιτικές που να κάνουν πράξη την ισότητα των φύλων στην ανατροφή των παιδιών και χωρίς κίνητρα για να παραμείνουν οι νέοι στη χώρα, ο δείκτης γεννήσεων διολισθαίνει ακόμη περισσότερο. Οι προβλέψεις για το 2026 είναι μία ακόμη προειδοποίηση ότι ο χρόνος τελειώνει.
Το μήνυμα που εκπέμπει η ανάλυση Λαυρέντζου είναι σαφές και επείγον: αν η Ελλάδα δεν αντιμετωπίσει το δημογραφικό ως απόλυτη εθνική προτεραιότητα, καμία δημοσιονομική σταθερότητα δεν θα έχει μακροπρόθεσμα αποδέκτες. Όταν το έθνος συρρικνώνεται αριθμητικά και γερνά επικίνδυνα, ο κίνδυνος δεν είναι απλώς οικονομικός, είναι βαθιά υπαρξιακός.
