17 Ιουλίου 2026 0:35
Άρθρα Ρεπορτάζ Ειδήσεις και Νέα Κοινωνία Κόσμος

Αλ-Σουκαϊλαμπίγια: Ξεχασμένη από την Αθήνα: Η ελληνορθόδοξη πόλη της Συρίας ζει ξανά υπό την απειλή των ένοπλων φατριών – Εκκλήσεις για άμεση διπλωματική παρέμβαση

Η ιστορική ελληνορθόδοξη κοινότητα της Συρίας, η πόλη που ακόμη ψιθυρίζει ελληνικά στα στενά δρομάκια της Λεβαντίνης, βρίσκεται για ακόμη μία φορά στο μάτι του κυκλώνα.

Λίγες μόλις εβδομάδες μετά την τελευταία αναζωπύρωση της βίας στην περιοχή, ένοπλες ομάδες από το γειτονικό προπύργιο των ανταρτών, το Καλαάτ αλ-Μαντίκ, εισέβαλαν στην πόλη, προκάλεσαν πανικό και παρενόχλησαν κατοίκους, για να απωθηθούν τελικά από ντόπιους που πήραν τα όπλα ως αυτοάμυνα. Τώρα, οι πηγές μας στη Λεβαντίνη μεταφέρουν νέες, ανατριχιαστικές λεπτομέρειες, οι ίδιες ομάδες υπόσχονται να επιστρέψουν με βαρύτερο οπλισμό για να «καθαρίσουν την περιοχή».

Η είδηση, που έσκασε σαν βόμβα στα τοπικά δημοσιογραφικά δίκτυα και επιβεβαιώνεται από το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και ανεξάρτητους Λεβαντίνους ανταποκριτές, έρχεται σε μια περίοδο που η διεθνής προσοχή παραμένει αποκλειστικά στραμμένη στους μεγάλους γεωπολιτικούς παίκτες. Η Αλ-Σουκαϊλαμπίγια, μία από τις τελευταίες εστίες του ελληνορθόδοξου στοιχείου στη μέση ανατολή, κινδυνεύει να γίνει παράπλευρη απώλεια μιας σύγκρουσης που δεν σταματά ποτέ.

Διαβάστε ακόμα: Σαϊντανάγια: Η «Αγία Σοφία της ανατολής» υπό πολιορκία από τις δυνάμεις του Αλ Τζολάνι

Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες που μίλησαν στο δίκτυο Enab Baladi και σε ανεξάρτητους δημοσιογράφους από τη Χάμα, το βράδυ της περασμένης Τρίτης, φάλαγγα ενόπλων που πρόσκεινται σε ακραίες ισλαμιστικές ομάδες εισήλθε στη χριστιανική συνοικία της πόλης. Οι ένοπλοι, υπό την ανοχή, αν όχι την κάλυψη, των τοπικών δυνάμεων ασφαλείας που ελέγχουν de facto την ύπαιθρο, άρχισαν να προπηλακίζουν πολίτες, να βανδαλίζουν καταστήματα και να απειλούν ανοιχτά τις οικογένειες. «Μας είπαν πως ήρθε η ώρα να φύγουμε από τα σπίτια των προγόνων μας, πως αυτή η γη ανήκει μόνο στους “πιστούς”», ανέφερε στο ρεπορτάζ ένας ελληνορθόδοξος κάτοικος που θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του.

Η απάντηση των ντόπιων ήταν άμεση και οργανωμένη. Πολίτες, πολλοί από αυτούς βετεράνοι της αυτοάμυνας από τα χρόνια της κατοχής του ISIS, συγκρότησαν ομάδες περιφρούρησης, απώθησαν τους εισβολείς στα περίχωρα και κατάφεραν να προστατεύσουν τον αστικό ιστό. Ωστόσο, η νίκη αυτή είναι πύρρειος. Λίγες ώρες μετά την υποχώρησή τους, ηγέτες των οπλισμένων ομάδων από το Καλαάτ αλ-Μαντίκ ανήρτησαν βίντεο και ηχητικά μηνύματα σε τοπικά κανάλια του Telegram, καλώντας σε «νέα, τελειωτική επιχείρηση». Υπόσχονται να γυρίσουν με ενισχύσεις και βαρύ οπλισμό, δίνοντας διορία ουσιαστικά στην κοινότητα για να παραδοθεί ή να εκκενώσει.

Μια πόλη με Ελληνική ψυχή στη δίνη του εμφυλίου

Η Αλ-Σουκαϊλαμπίγια δεν είναι μια τυχαία πόλη. Είναι μια κωμόπολη 18.000 ψυχών, όπου οι λειτουργίες γίνονται ακόμη στη γλώσσα του Ευαγγελίου και τα παιδιά βαφτίζονται με ονόματα που θυμίζουν Βυζάντιο. Βρίσκεται στην καρδιά της κοιλάδας του Ορόντη, στην πεδιάδα αλ-Γκαμπ, μια περιοχή που αποτέλεσε θέατρο σκληρών μαχών ανάμεσα στον συριακό στρατό και τις ανταρτικές ομάδες, πριν την πτώση του καθεστώτος Άσαντ. Σήμερα, υπό τις νέες, ισλαμιστικές de facto αρχές της Δαμασκού, η χριστιανική μειονότητα ζει υπό καθεστώς σιωπηλής τρομοκρατίας, αλλά η Αλ-Σουκαϊλαμπίγια, λόγω της περήφανης ιστορίας της και της ένοπλης αντίστασης των κατοίκων της, έχει μπει επανειλημμένα στο στόχαστρο.

Ο Έλληνας Πρέσβης στη Δαμασκό, αν και η Πρεσβεία λειτουργεί υποτυπωδώς και από απόσταση, έχει δεχθεί επανειλημμένες οχλήσεις από εκπροσώπους της κοινότητας και ομογενειακά σωματεία της διασποράς, τα οποία ζητούν να ασκηθεί άμεση διπλωματική πίεση. «Η Αθήνα δεν μπορεί να περιμένει να δει στάχτες και προσφυγικές ροές για να αντιδράσει. Η γενοκτονία των χριστιανών της ανατολής συντελείται σε αργή κίνηση και τώρα σημαίνει συναγερμός», δήλωσε στην ιστοσελίδα μας κάτοικος της περιοχής.

Επείγουσα παράκληση προς την Αθήνα

Σε μια έκκληση που κάνει τον γύρο των εκκλησιαστικών κύκλων και έχει φτάσει στο γραφείο του Υπουργού Εξωτερικών, οι κάτοικοι ζητούν:

  • Άμεση παρέμβαση της Ελληνικής Πρεσβείας στη Δαμασκό ώστε να τεθεί το ζήτημα στις νέες αρχές της χώρας.

  • Διεθνή καταγγελία της ατιμωρησίας των ένοπλων ομάδων, που δρουν με την έγκριση τοπικών πολιτοφυλακών οι οποίες συνδέονται με τον νέο συριακό στρατό.

  • Ανθρωπιστική και υλική στήριξη μέσω ευρωπαϊκών μηχανισμών, πριν να είναι πολύ αργά.

Η ειρωνεία είναι οδυνηρή: ενώ η Ελλάδα δαπανά διπλωματικό κεφάλαιο για γεωπολιτικές ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο, η αρχαιότερη ελληνική παροικία του Λεβάντε κινδυνεύει να αφανιστεί μέσα σε λίγες ώρες. Ο κόσμος δεν πρέπει να περιμένει άλλη μία τραγωδία, σαν εκείνες που έπνιξαν στο αίμα το Χαλέπι και τη Μοσούλη, για να στρέψει το βλέμμα του στην Αλ-Σουκαϊλαμπίγια. Τα ξημερώματα της επόμενης μέρας μπορεί να είναι ήδη αργά.

*Η κατάσταση παραμένει ρευστή. Η ιστοσελίδα μας παρακολουθεί τις εξελίξεις και έχει θέσει ερώτημα στο υπουργείο εξωτερικών, χωρίς να έχει λάβει ακόμη επίσημη απάντηση.

Υποστηρίξτε την προσπάθεια των συντελεστών της e-enimerosi.com Η οποία ενημερώνει για όλα τα θέματα του ελληνισμού αλλά και του κόσμου. Μια σελίδα φτιαγμένη με αγάπη από ανθρώπους οι οποίοι βρίσκονται σε διάφορα σημεία της Ευρώπης. Μιας ιστοσελίδα της διασποράς με έδρα την Γερμανία και το κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Κάντε την δική σας δωρεά εδώ για να βοηθήσετε την προσπάθειά μας. Σας ευχαριστούμε θερμά!!!

Γεννήθηκε στη Φλώρινα το 1984, όπου τελείωσε το λύκειο. Συνέχισε τις σπουδές του Θεσσαλονίκη στον τομέα της Πληροφορικής και των Δικτύων και ασχολήθηκε παράλληλα με τον κλασικό αθλητισμό. Αργότερα εκπλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις, πέρασε από πολλά στάδια στην Ελλάδα, ασχολούμενος με τα κοινά και τα πολιτιστικά, ωστόσο μεγάλος έρωτας και μικρόβιο φυσικά πάντα παραμένει ο στίβος και η ενασχόλησή του με τα διοικητικά αυτού. Πλέον είναι για πάνω από μία δεκαετία κάτοικος του εξωτερικού, καθώς ζει και εργάζεται στην Γερμανία. Είναι ένας περήφανος πατέρας δύο παιδιών, ενός αγοριού και ενός κοριτσιού. Ένας άνθρωπος που όσο βρισκόταν στην μητέρα πατρίδα είχε εμπλακεί με πολλές δραστηριότητες. Ένα ανήσυχο πνεύμα που θέλει να εξερευνά νέα πράγματα, του αρέσει να ασχολείται με τα κοινά και προσπαθεί να κάνει έναν κόσμο καλύτερο. Θεωρεί τον εαυτό του άνθρωπο διορατικό, με οξυδέρκεια, με μεγάλη δόση αυτοσαρκασμού και αυτοκριτικής. Πλέον ως κάτοικος του εξωτερικού, οι σκέψεις, οι αντιλήψεις, οι ιδέες και τα όνειρα για το μέλλον έχουν μεγαλώσει κι εξελιχθεί. Η διαβίωση στο εξωτερικό μεγάλωσε την επιθυμία ανάδειξης του απόδημου Ελληνισμού, καθώς πριν ακόμη μεταναστεύσει, ήταν περήφανος για όλους τους Έλληνες της διασποράς. Ο ίδιος θέλει να αναδείξει με όποιον τρόπο μπορεί την ύπαρξη του Ελληνισμού στα πέρατα του κόσμου, και να τον μεταφέρει στην μητέρα πατρίδα. Η αρθρογραφία, τα ρεπορτάζ, οι τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές είναι ένα κομμάτι του εαυτού του πλέον, το οποίο δεν μπορεί να αποχωριστεί, και μέσα από αυτό το κομμάτι προσπαθεί να μεταφέρει την ύπαρξη της διασποράς στην Ελλάδα, αλλά και όλα τα καλά της πατρίδας προς όλους στην διασπορά. Ελπίζει και προσπαθεί να το κάνει καλά!!!