Ανταπόκριση από το Ελσίνκι για την Hellas Journal Παναγιώτης Παύλος
Ο Παναγιώτης Παύλος συναντήθηκε στο Ελσίνκι με τον Ευάγγελο Βελέντζα, Πρόεδρο του Συνδέσμου Ελλήνων Φινλανδίας, διδασκαλία ελληνικής γλώσσας στο Ευρωπαϊκό Σχολείο του Ελσίνκι, και εκλεκτό Έλληνα της Φινλανδίας, στο νέο ελληνικό εστιατόριο Greek Deli Anása, στην καρδιά της φινλανδικής πρωτεύουσας.
Εκεί, είχαμε μια άκρως ενδιαφέρουσα συζήτηση με τον ιδιοκτήτη του, την αεικίνητο επιχειρηματία Θοδωρή Ιατρίδη.
Παναγιώτης Παύλος: Θοδωρή καλημέρα, σε ευχαριστούμε πολύ που μας δέχθηκε!
Θοδωρής Ιατρίδης: Καλημέρα! Καλώς ήρθατε στο λίγο μουντό σήμερα Ελσίνκι.
ΠΠ: Είχαμε λιακάδα τις προηγούμενες μέρες, οπότε είμαστε ευχαριστημένοι. Πώς και έτσι, «Ανάσα» στην καρδιά του Ελσίνκι;
ΘΙ: Ναι, ήρθαμε εδώ με τη σύζυγο και την κόρη μου πριν τρία χρόνια. Εντόπισα πολύ γρήγορα το κενό, ότι δεν υπάρχει αρκετά καλό φαγητό στο Ελσίνκι. Έτσι αποφάσισα να κάνω κάτι, διότι θεωρώ ότι η ελληνική κουζίνα είναι η καλύτερη στον κόσμο. Αδιαπραγμάτευτα! Έτσι, αποφάσισα να κάνω κάτι τέτοιο. Επιπλέον, διαπίστωσε ότι δεν υπάρχουν πολλά ελληνικά μαγαζιά, οπότε δεν μπορούσε να αγοράσει κάτι τέτοιο, γι᾽ αυτό και πήραμε την απόφαση να ανοίξουμε εδώ αυτό το μαγαζί.
ΠΠ: Ναι, αλλά προφανώς δεν ήταν αυτός ο λόγος που ήρθε στη Φινλανδία. Δεν υπάρχουν από πριν ότι υπάρχουν εστιατορίων και ήρθε να τις καλύψεις… Προφανώς, για κάποιον άλλο λόγο έφυγε από την Ελλάδα…
ΘΙ: Σίγουρα. Ο λόγος που έφυγε από την Ελλάδα δεν ήταν αυτός. Δεν ήταν το όνειρό μου να έρθω στη Φινλανδία, στο Ελσίνκι, να ανοίξω μαγαζί εστίασης. Ο Γυμναστής είμαι, το επάγγελμα που ασκούσα στην Ελλάδα ήταν του γυμναστή. Είμαι από τους τυχερούς και μπόρεσα και άνοιξα ένα στούντιο personal training.
Οι λόγοι που έκαναν να φύγω από την Ελλάδα ήταν κυρίως το πολιτικό και οικονομικό περιβάλλον της χώρας. Φύγαμε από την Ελλάδα, όπως είπα, πριν 3 χρόνια, λίγο μετά το έγκλημα; τη δολοφονία; των Τεμπών. Διότι δεν μπορούσα να δεχθώ όλο αυτό το πράγμα που επικοινωνούσε η κυβέρνηση και οι άνθρωποί της, και εκ των υστέρων είδαμε και πόσα άλλα ωραία πράγματα έβγαλε αυτή η κυβέρνηση. Οπότε ήταν λίγο δύσκολο για μένα να ανεχθώ αυτό τον ωχαδερφισμό. «Ωχ, έλα μωρέ, δεν πειράζει, έτσι είναι η Ελλάδα…». Όχι! Άμα είναι η Ελλάδα έτσι, ευχαριστώ, δεν θα πάρω, θα πάω κάπου αλλού, όπου νομίζω ότι θα είναι καλύτερα.
Αν με ρωτάς αν είναι καλύτερα εδώ ή στην Ελλάδα, θα σου πω, εξαρτάται. Εξαρτάται από το τί θέλει ο καθένας. Ναι, δεν ονειρεύομαι μεγαλώνω εγώ και η οικογένεια της σε μια χώρα σκοτεινή, χωρίς τον ήλιο της Ελλάδας, χωρίς θάλασσες της Ελλάδας, χωρίς το φαγητό της Ελλάδας, χωρίς την ελληνική κουζίνα και χωρίς τους φίλους, τους ανθρώπους μας, τους συγγενείς μας, τους γονείς. μας… Όμως η ανάγκη να ξεφύγεις απ᾽ αυτό που υπήρχε στην Ελλάδα, ήταν μεγαλύτερη από την αγάπη για τη θάλασσα, και το βουνό, και, και, και…
Όχι μόνον η ανάγκη να φύγεις απ᾽ αυτή την κατάσταση, αλλά και η ανάγκη να σώσεις και το παιδί σου απ᾽ αυτό που υπάρχει εκεί κάτω. Δηλαδή, δεν βλέπεις μέλλον, πού μπορεί να μεγαλώσει το παιδί, πώς μπορεί να μεγαλώσει το παιδί φυσιολογικά, όταν, θα πάει σχολείο, θα κάνει τόσες ώρες στο σχολείο, θα κάνει τόσες ώρες φροντιστήριο, θα χαθεί η παιδική του ηλικία, θα χαθεί η ώρα του παιχνιδιού του, θα χαθούν βασικά στοιχεία της ανάπτυξης ενός παιδιού. Οπότε, ένας από τους λόγους που ήρθα ήταν και για το παιδί.
ΠΠ: Είπες προηγουμένως κάτι, και νομίζω αυτός που θα μας διαβάσει θα πει «α, αυτός, προφανώς αντιπολιτευτικά έφυγε, συριζαίος θα είναι, ή αντι-μητσοτακικός θα είναι», να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Διότι είναι αδιανόητο να δεχθεί κάποιος ότι σηκώθηκε και έφυγε από την Ελλάδα γιατί δεν μπορούσε να αντιληφθεί τον παραλογισμό, να το χαρακτηρίσει έτσι, που ακολούθησε, αλλά και το ίδιο το συμβάν στην Τέμπη, και κυρίως τη συγκάλυψη και όλα όσα ακολούθησαν. Τι απαντάς σε αυτό;
ΘΙ: Είναι γελοίο κάποιος που θέλει να διαφοροποιηθεί απ᾽ όλη αυτήν την κατάσταση να θεωρείται «συριζαίος», ή «κομμουνιστής» ή «μίζερος», όπως λέει ο Σπύρος [σ. Άδωνις Γεωργιάδης] και χαρακτηρίζει όλους αυτούς τους ανθρώπους με αυτά τα λεγόμενα. Ούτε «αντιμητσοτακικός» είμαι, ούτε «συριζαίος» είμαι, ούτε τίποτε. Ούτε μίζερος είμαι. Είμαι πολύ πιο χαρούμενος και ενεργός, και ευδιάθετος, και δραστήριος και σκεπτόμενος άνθρωπος, από πολλούς που μας χαρακτηρίζουν μίζερους και κομμουνιστές. Είμαι ένας άνθρωπος πολύ δημιουργικός, πολύ δραστήριος, θετικός και υγιώς σκεπτόμενος. Γι᾽ αυτό και την έκανα από τη χώρα, να πω έτσι λαϊκά.
ΠΠ: Αυτή λοιπόν η υγιής σκέψη, πώς σε κάνει να βλέπεις αυτήν τη στιγμή την Ελλάδα, εδώ, από το Ελσίνκι, όπου ζεις τα τελευταία τρία χρόνια;
ΘΙ: Κυριολεκτικά και μεταφορικά, καμένη γη! Αυτό είναι η Ελλάδα. Είναι καμένη γη και κυριολεκτικά, με αυτά που συμβαίνουν κι αυτό το καλοκαίρι. Τί πρωτότυπο, θα μου πεις, διότι κάθε καλοκαίρι τα ίδια συμβαίνουν και παρόλα αυτά, πάλι υπάρχει ένα σκάνδαλο με τα πόσα πολλά φαγώθηκαν, που δεν πήγαν εκεί που έπρεπε να πάνε, και κάηκε η Ελλάδα. Οπότε ναι, είναι μια καμένη γη η Ελλάδα. δυστυχώς.
Έχει πολύ ωραίους ανθρώπους, πολύ ωραία μέρη, τρομερή χώρα, αλλά με πολύ κακό πολιτικό σύστημα. Και μην πει κάποιος ότι εμείς τους επιλέγουμε. Δεν τους επιλέγουμε τόσο εμείς. Έρχονται λίγο και από μόνοι τους κι επιβάλλονται. Όπως για παράδειγμα, ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης, ο κ. Μαρινάκης, δεν είναι καν εκλεγμένος, είναι φυτευμένος. Οπότε, για ποιά δημοκρατία μιλάμε;
ΠΠ: Άρα δεν υπάρχει δημοκρατία.
ΘΙ: Δημοκρατία δεν υπάρχει, ελευθερία λόγου δεν υπάρχει. Τίποτε δεν υπάρχει. Τίποτε. Σε πολλά επίπεδα υπάρχει διαπλοκή, διαφθορά και πολύ μαφιόζικες συμπεριφορές. Όπως, δεν το είδα όλο, κάποια αποσπάσματα του άλλου εκλεκτού, του Δημητριάδη, πώς τον λένε; Του ανηψιού του πρωθυπουργού που μίλησε λες και άκουγε τον αρχηγό της μαφίας, ή το τσιράκι της μαφίας, δεν καλύπτει το αφεντικό του και τη συμμορία του! Ακραία πράγματα. Σίγουρα δεν μιλάμε για κάποιο δημοκρατικό θεσμό, κάποια δημοκρατική χώρα, όταν ακούς το «προστατεύω το αφεντικό μου», «μπαίνω εγώ να φάω τη σφαίρα». Ποιά σφαίρα και ποιο αφεντικό;
ΠΠ: Είπες ότι έφυγες πριν από τρία χρόνια, και αυτό συμπίπτει σχεδόν με την περίοδο που ως βασική κυβερνητική πολιτική και πρόταγμα εισήχθη η καταπολέμηση του brain drain. Τί βλέπεις εσύ εδώ, από το Ελσίνκι;
ΘΙ: Εδώ από το Ελσίνκι βλέπω ότι, αν κάποιος δεν έχει τόσο μεγάλη ανάγκη, δεν του λείπει τόσο πολύ η Ελλάδα και ο ήλιος, δεν υπάρχει κάποιος άλλος λόγος να γυρίσει πίσω σε αυτήν. Ας μην είμαι πολύ ακραίος, αλλά θεωρώ ότι δεν υπάρχει κάτι που μπορεί να δώσει η Ελλάδα σε κάποιον που θα γυρίσει πίσω.
Θέλω πολύ να γυρίσω πίσω. Μου λείπει πάρα πολύ η Ελλάδα, αλλά δεν μπορώ να κάνω υπ᾽ αυτές τις συνθήκες. Και δεν βλέπω και κάτι στο μέλλον να βελτιώνεται, ώστε να μου δώσει κίνητρο για να επιστρέψω. Όλα αυτά για τα brain-drain και brain-gain είναι αστειότητες επικοινωνιακές. ´Οπως είπε κι ο Πρωθυπουργός, τα πάντα είναι θέμα επικοινωνίας. Οπότε το πουλάνε αυτό.
ΠΠ: Πριν σε ρωτήσω για το πώς βλέπουν οι Φινλανδοί μας τους Έλληνες και την Ελλάδα, ήθελα να μου πεις, διότι νομίζω ότι εξακολουθείς, μολονότι είσαι εδώ, να έχεις σχέση και με την Ελλάδα. Έχεις εργαστεί. Έχεις κάνει πολλή δουλειά, άρα γνωρίζεις τους Έλληνες, την ελληνική κοινωνία. Πώς βλέπεις αυτή την κοινωνία να έχει, ή να μην έχει δυνατότητες για κάποια αλλαγή χώρας προς όφελος της; Οι άνθρωποι καταλαβαίνουν; Αισθάνονται βολεμένοι; Ποιά είναι η αίσθησή σου;
ΘΙ: Μια παρένθεση: Είπες, «έχω εργαστεί». Εγώ όντως έχω εργαστεί. Πολλοί απ᾽ αυτούς που ελέγχουν τις μοίρες του λαού μας εκεί, όχι, δεν έχουν εργαστεί, δεν έχουν ούτε μισό ένσημο, δεν ξέρουν καν τι σημαίνει δουλειά.. Είναι χρόνια μέσα στα κόμματα και καπηλεύονται κρατικό χρήμα και διάφορα άλλα πράγματα που όλοι γνωρίζουμε.
Όσον αφορά στο πώς μας βλέπουν εδώ οι Φινλανδοί: οι Φινλανδοί μας αγαπούν και μας εκτιμούν αρκετά, όταν βλέπεις ότι δεν υπάρχει ένας προορισμός των Φινλανδών είναι η Ελλάδα, αλλά για διακοπές, βέβαια. Επίσης, εδώ ο κόσμος αγαπάει πολύ τη χώρα του, αγαπάει πολύ το κράτος του, το σέβεται πάρα πολύ. Θα έλεγα ότι σέβονται και εκτιμούν το κράτος σε βαθμό υπερβολικό, πράγμα πολύ πρωτόγνωρο για εμάς. Για εμάς στην Ελλάδα – όπως είπε, έχω εργαστεί και επιχειρήσει και στην Ελλάδα – το κράτος είναι αντίπαλος, κυριολεκτικά, είναι ο εχθρός της επιχειρηματίας.
Εδώ βλέπεις κάτι τελείως διαφορετικό. Εδώ αγαπούν πολύ το κράτος, χαίρονται να πληρώνουν την εφορία, χαίρονται να πληρώνουν τους φόρους, διότι βλέπουν ότι οι φόροι που πληρώνουν πάνε στους καθαρούς δρόμους, στα τέλεια πάρκα, στις απίστευτες συγκοινωνίες, και δεν θα πάνε στην τσέπη κάποιου υπουργού, κάποιου. βουλευτής, ή κάποιου προέδρου Επιμελητηρίου για να κάνει τα κόλπα του και τη ζωή του.
ΠΠ: Ερχόμενος στο Ελσίνκι, έβλεπα κατά την προσγείωση γύρω από το αεροδρόμιο, υποδομές, τάξη, και μου έδιναν την αίσθηση μιας χώρας πολύ συγκροτημένης.
ΘΙ: Ισχύει αυτό.
ΠΠ: Και συλλογίζονται πώς οι Φινλανδοί αντιλαμβάνονται την ανάγκη τους να θωρακιστούν έναντι του μεγάλου κινδύνου που θεωρούν ότι είναι η Ρωσία. Ταυτόχρονα, συνειδητοποιούσα ότι έπρεπε και εμείς ως Ελλάδα, που λέμε ότι η Τουρκία είναι ο μεγάλος επιβουλέας της εθνικής κυριαρχίας της χώρας μας, να επιδεικνύουμε ανάλογη σοβαρότητα, ανάλογη ισχύ. Σε αυτό το επίπεδο, πώς βλέπεις την Ελλάδα και τη Φινλανδία;
ΘΙ: Όλα έχουν να κάνουν με τη σοβαρότητα του πολιτικού συστήματος και τους ανθρώπους που είναι εκεί πάνω. Κι εδώ έχουν προβλήματα, κι εδώ έχουν πολλά θέματα με το πολιτικό σύστημα, αλλά επικρατεί μια λογική. Αυτό είναι το πρόβλημα στην Ελλάδα. Δεν υπάρχει λογική. Βλέπεις ότι οι Φινλανδοί κάνουν κάποιες ενέργειες. Μπήκαν στο ΝΑΤΟ, για να προστατευτούν από τη Ρωσία που τη θεωρούν ένα πρόβλημα δίπλα τους. Διαθέτουν επίσης, αν δεν κάνω λάθος, ένα από τα μεγαλύτερα υπόγεια καταφύγια στον κόσμο, με δυνατότητα φιλοξενίας ενός εκατομμυρίου ανθρώπων.
Όλα ξεκινούν από το πόσο σοβαρή είναι η πολιτική. Δεν θα κοιτάξει κάποιος να κάνει κάποιες καλές επαφές ή να γίνει αρεστός σε κάποιον άλλον, μόνον και μόνον επειδή του είπαν τα μεγάλα αφεντικά. Θα γίνει αυτό που πρέπει να γίνει. Κάτι που στην Ελλάδα δεν ισχύει.
Ακούγομαι λίγο κάπως εχθρικός προς την Ελλάδα. Δεν είμαι καθόλου εχθρικός προς αυτήν. Είμαι πολύ εχθρικός προς το πολιτικό σύστημα που επικρατεί εκεί. Καθόλου εχθρικός προς τον Έλληνα. Τον Έλληνα τον θεωρώ ένα από τους πιο έξυπνους και εργατικούς ανθρώπους στον κόσμο.
Ερχόμενος εδώ έφυγα από την Ελλάδα μη έχοντας ζήσει ποτέ στο εξωτερικό, και δεν θεωρούσα ότι είμαστε τόσο ιδιαίτεροι και σπουδαίοι όσο νομίζαμε. Αλλά βλέποντας εδώ πώς σκέφτονται οι άνθρωποι, πώς λειτουργούν, πώς είναι τέλος πάντων η καθημερινότητά τους, θεωρώ τον Έλληνα ένα από τους πιο έξυπνους και πιο εργατικούς ανθρώπους, σίγουρα, στην Ευρώπη.
Ο Έλληνας σκέπτεται. Θα μου πεις, είναι οξύμωρο. Σκέπτεται, και έχει αυτό το πολιτικό σύστημα που έχει; Σκέπτεται μάλλον πολύ γύρω από το πώς θα επιβιώσει. Και όλο αυτό έχει δημιουργήσει έναν μηχανισμό οξυδέρκειας και λύσεων. Ο Έλληνας σκέπτεται για να βρει λύσεις.
Αυτό δεν υπάρχει εδώ. Διότι όλα είναι τακτοποιημένα από το κράτος. Από το τι πληρώνει στην εφορία, μέχρι το να πας στο νοσοκομείο, μέχρι τα φανάρια στους δρόμους, όλα είναι προβλεπόμενα. Δεν υπάρχει κάτι να σκεφθείς. Μια συντήρηση στον δρόμο τη γνωρίζεις 1-2 μήνες πριν! Στην Ελλάδα μπορεί να ξυπνήσει το πρωί, να δεις το δρόμο μπροστά στο σπίτι σου σκαμμένο όλο, και να μην ξέρεις ποιος έχει σκάψει, ποιος οργανισμός είναι αυτός που δουλεύει μπροστά στο σπίτι σου! Είναι για την οπτική ίνα, είναι για την αποχέτευση, είναι για σύνδεση νερού; Οπότε, υπάρχει μια τάξη εδώ.
ΠΠ: Είσαι γυμναστής και επιχειρηματίας. Δηλαδή γνωρίζεις τα βάση του υγιούς σώματος ως τον υγιή νου, όπως λέγανε οι αρχαίοι Έλληνες. Ταυτόχρονα είσαι και αγωνιστής της υγιούς επιχειρηματικότητας. Σαφώς ένας στόχος, άμεσος, είναι να πάει καλά η δουλειά, όπως την τρέχεις. Από κει και πέρα, όμως, ποιο είναι το όραμά σου; Τί είναι αυτό που θέλεις ως Έλληνας στη Φινλανδία να αγωνιστείς και να πετύχεις; Επιπλέον, τί έχεις να πεις σε όλους τους Έλληνες που ζουν στην Ελλάδα και βασανίζονται στην καθημερινότητά τους από ένα πολιτικό σύστημα που, όπως είπε, είναι ανάξιο του ελληνικού πνεύματος, και ιστορικά αλλά και στη σημερινή εποχή;
ΘΙ: Αυτό που θέλω σίγουρα είναι οι νέοι να γίνουν πιο ενεργοί σε αυτό το πολιτικό σύστημα που υπάρχει, έτσι ώστε να μην συνεχίσει να υπάρχει. Διότι αν κατέβαιναν όλοι αυτοί οι άνθρωποι, με τα πιστεύω που έχουν, να ψηφίσουν, τότε σίγουρα δεν υπήρχε αυτό το πολιτικό σύστημα.
Και κάτι που θα ακουστεί ίσως περίεργο: να πάνε στην άκρη οι παλιοί με τις απόψεις, τη βόλεψη που είχαν και όλα όσα έπραξαν τόσα χρόνια. Διότι αυτές οι γενιές, οι εξηντάρηδες, οι εβδομηντάρηδες, αυτοί μας φτάσανε – το ξαναλέω, θα ακούσω πολύ «κράξιμο», αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα, δεν θέλουμε, αυτό ισχύει, οι εποχές των γονιών μας ήταν αυτές που μας φτάσανε – στο να φεύγουμε από τη χώρα διότι δεν αντέχουμε όλο αυτό το πολιτικό αλισβερίσι. «Έλα μωρέ, έτσι πάντα ήτανε κι έτσι πάντα θα ᾽ναι…». Όχι, δεν θέλω να είναι έτσι! Έτσι αλλά θέλω αυτό ν᾽ ήταν.
Αυτό που θα έλεγα λοιπόν, είναι οι νέοι να γίνουν λίγο πιο δραστήριοι και να μπουν περισσότερο στο πολιτικό παιχνίδι, έτσι ώστε να ανατραπεί αυτή η κατάσταση που υπάρχει. Και να ξεκολλήσουν απ᾽ αυτό που ζούνε τώρα, ότι «εντάξει, 800 ευρώ παίρνω, καλά είμαι, ας μη μιλάω». Δυστυχώς, τον έχουν κάνει τον νέο να πιστεύει ότι 800, 900, 1000 ευρώ είναι καλά, «είμαι καλά, βολεύτηκα». Να φύγουμε απ᾽ αυτή τη βόλεψη, διότι μπορούμε να κάνουμε πολλά περισσότερα πράγματα.
Στη Φινλανδία, για παράδειγμα, δεν διαθέτουν τόσο την οξυδέρκεια της Έλληνας, αλλά όλοι είναι πάρα πολύ ικανοποιημένοι και πάρα πολύ ευχαριστημένοι. Διότι υπάρχει αξιοκρατία, υπάρχει δίκαιο, υπάρχει μια λογική στην κοινωνία. Το ότι ένας νέος 30 ετών μένει με τον μπαμπά και τη μαμά, παίρνει 800 ευρώ και λέει «εντάξει, καλά είμαι, ας μην το σκαλίσω παραπάνω, δεν με πειράζει κι ο Μητσοτάκης, εγώ ας παίρνω 800 ευρώ κι ας μένω στο παιδικό μου δωμάτιο ακόμα…», αυτό είναι κατάντια του νέου. Αλλά είναι αυτό που τον ανάγκασαν να πιστεύει. Και οι επόμενες γενιές, σαραντάρηδες και πενηντάρηδες, φτάνουν στο σημείο να λένε κι αυτοί το ίδιο. Ότι «εντάξει είμαστε, αφού επιβιώσαμε σήμερα, είμαστε ΟΚ».
Όχι! Αυτό δεν είναι λογική. Αυτό είναι μια λογική που πάει στον γκρεμό με χίλια. Δεν μπορείς να φυτοζωείς κάθε μέρα, δεν μπορείς να αιμορραγείς. Αιμορραγείς, κάποια στιγμή θα τελειώσει. Δεν θα μπορέσει να συνεχίσει αυτό το πράγμα. Οπότε, αν δεν αλλάξει αυτό, δεν πρόκειται να γίνει τίποτα.
Όσον αφορά το όραμά μου σαν Έλληνας στο εξωτερικό: θα ήθελα πάρα πολύ κάποια στιγμή να γυρίσω και να κάνω πράξη αυτά που λέω. Να βοηθήσω να αλλάξει αυτή η άποψη και η σκέψη που υπάρχει στην Έλληνα, και να μπορέσουμε να πάνε στην άκρη όλοι αυτοί οι άνθρωποι που υπάρχουν στο πολιτικό σύστημα. Να δούμε καινούριους ανθρώπους. Βέβαια, εδώ πάλι κάποιος θα μου πει: «είδαμε τον Τσίπρα και τί έκανε». Ναι, εντάξει, ας δούμε κι άλλους ανθρώπους. Με ένα δείγμα δεν μπορείς να έχεις άποψη. Ας δούμε κι άλλους ανθρώπους και μετά θα κρίνουμε ποιος είναι και τί.
Οπότε ναι, το όραμά μου είναι ίσως κάποια στιγμή, αν μπορέσω, και αν επιτρέψει φυσικά το σύστημα, διότι το σύστημα δεν επιτρέπει εδώ και πάρα πολλά χρόνια, όχι χθες και προχθές, να μπορέσουμε να κάνουμε πράξη αυτά που λέμε…
ΠΠ: Πρέπει να το αναγκάσουμε το σύστημα!
ΘΙ: Πρέπει να το αναγκάσουμε, ναι. Είναι αυτό που λέει, ότι οι νέοι θα πρέπει να είναι πιο ενεργοί, έτσι ώστε να αναγκαστεί το σύστημα να δει τα πράγματα.
ΠΠ: Είσαι ευχαριστημένος με την Ανάσα εδώ; Πες μας για τον κόσμο που έρχεται.
ΘΙ: Πάρα πολύ, πάρα πολύ! Πάρα πολύ ευχαριστημένος! Και έχοντας επιχειρήσει και στην Ελλάδα και εδώ, θα έλεγα ότι εδώ είναι λίγο πιο ήσυχα τα πράγματα. Ξέρεις τι σου ξημερώνει. Δεν έχεις εκπλήξεις. Ξέρω, μήνας μπει, μήνας βγει, τι έχω να πληρώσω, τι έχω να περιμένω. Δεν έχω κάτι απρόσμενο να μου χτυπήσει την πόρτα, είμαι πάρα πολύ ευχαριστημένος.
Θα έλεγα ότι ίσως και τους τελευταίους μήνες, τον τελευταίο χρόνο, είμαι και πολύ πιο ήσυχος και ήρεμος επιχειρηματικά, πράγμα που δεν είχα ποτέ στην Ελλάδα. Εκεί πάντα υπήρχε το άγνωστο και το αβέβαιο. Εδώ, επί ένα χρόνο περίπου που έχουμε στρώσει λίγο την κατάσταση και πάμε καλά, μπορώ να πω ότι είμαι πολύ ευχαριστημένος και ήσυχος. Μπορούμε να έχουμε προσωπικό, κάνουμε προσλήψεις, υγεία.
ΠΠ: Αγαπούν το ελληνικό φαγητό οι Φινλανδοί;
ΘΙ: Το αγαπούν πάρα πολύ! Και, όπως είπα πριν, επειδή δεν είναι ένας προορισμός των Φινλανδών η Ελλάδα, έχουν και άποψη, γνωρίζουν πολλά πράγματα για το ελληνικό φαγητό, και το αγαπούν πολύ.
ΠΠ: Άρα δεν μπορείς να τους κοροϊδέψεις!
ΘΙ: Δύσκολα… Και αγαπούν πολύ και το ελληνικό κρασί, το οποίο ανεβαίνει, έχει ανέβει πάρα πολύ, το έχουν σε πολλή εκτίμηση και αρχίζουν να το ψάχνουν.
ΠΠ: Άρα λες ότι, αυτή τη στιγμή η λύση για την Ελλάδα είναι η εξωστρέφεια.
ΘΙ: Η λύση είναι η εξωστρέφεια. Αλλά όσες φορές επιχείρησα ως επιχειρηματίας εδώ να συναναστραφώ με Έλληνες στην Ελλάδα, ενώ θέλουν την εξωστρέφεια, δεν ξέρουν πώς να την πραγματώσουν. Κι όταν τους δίνεις λύσεις, φαίνονται του τύπου «ωχ, έλα μωρέ τώρα, αυτά δεν είναι για μένα…».
ΠΠ: Ευάγγελε, έχεις κάποια ερώτηση για τον Θοδωρή πριν τον αποδεσμεύσουμε;
Ευάγγελος Βελέντζας: Έχει πει πάρα πολλά και χαίρομαι πολύ που τον ακούω! Διότι είναι με την ευκαιρία αυτή και – με τη δική σου μεσολάβηση – με τη συνέντευξη αυτή που είχα κι εγώ την ευκαιρία να τον ακούσω και πραγματικά να τον απολαύσω. Γιατί κάθε φορά που έρχομαι εδώ τον βρίσκω να είναι απασχολημένος…
- ΘΙ: …να τρέχω!
ΒΒ: Και να τρέχει! Και τώρα είναι αγχωμένος, είναι λίγο εδώ, λίγο εκεί, ρίχνει και τις ματιές του για να δει πώς τα πράγματα, και κάνει πάρα πολύ καλά. Λοιπόν, τί να του πω; Τί να ρωτήσω; Μου δόθηκαν περισσότερο απαντήσεις παρά μου γεννήθηκαν ερωτήματα με όσα τον άκουσα να μιλάς, οπότε θα μείνω εκεί. Τον ευχαριστώ!
ΠΠ: Σε ευχαριστώ κι εγώ πολύ, Θοδωρή. Είναι τιμή και μεγάλη χαρά που σε γνωρίζω.
ΘΙ: Κι εγώ σε ευχαριστώ! Είναι και για εμένα μεγάλη τιμή και χαρά, και σε ευχαριστώ και για το βήμα που μου δίνει, να πω τις σκέψεις μου και να μοιράσω τις σκέψεις και τις αγωνίες ενός Έλληνα στο εξωτερικό με οικογένεια στο εξωτερικό. Ειλικρινά, σε ευχαριστώ πάρα πολύ.
ΠΠ: Να είσαι καλά. Το βήμα μας το δίνουν οι Έλληνες που μας αγαπούν και αισθάνονται μια διέξοδο και μια «ανάσα» μέσα στο απολύτως ελεγχόμενο σύστημα.
ΘΙ: Και τρομερή η δουλειά που κάνεις! Μπράβο σου.
ΠΠ: Να είσαι καλά, κάθε καλό εύχομαι.
Ο Θοδωρής Ιατρίδης σπούδασε στα ΤΕΦΑΑ Κομοτηνής (2009), και απέκτησε μεταπτυχιακό δίπλωμα στην οργάνωση και τις αθλητικές δραστηριότητες, στην Κομοτηνή και τα Τρίκαλα. Το 2010 ίδρυσε με τον πατέρα της αθλητικής ακαδημίας στο Ρετζίκι της Θεσσαλονίκης, απ’ όπου προέρχεται, την Αθλητική Ένωση Ρετζικίου. Το 2013 άνοιξε το Me And You Personal Training Studio, γυμναστήριο το οποίο λειτουργεί μέχρι σήμερα στην περιοχή του Ρετζικίου Θεσσαλονίκης (Πεύκα). Το 2023 ήρθε με την οικογένειά του στο Ελσίνκι, και έξι μήνες αργότερα άνοιξε την Anása. Με τη σύζυγό του έχουν μια κόρη τριών ετών.
