Παρέμβαση της Τεχνικής Ομάδας Κοκοτσάκη για τη χρήση του όρου «μπάζωμα» στα Τέμπη – Υποστηρίζει ότι η τεχνική ουσία βρίσκεται στην απομάκρυνση εδάφους από τον τόπο του δυστυχήματος και θέτει ερωτήματα για την ποσότητα και τη μεταφορά των υλικών, καθώς και για ενδεχόμενη απώλεια αποδεικτικών στοιχείων
Να σταματήσει η γενικευμένη χρήση του όρου «μπάζωμα» για τις επεμβάσεις που έγιναν στον τόπο του σιδηροδρομικού δυστυχήματος των Τεμπών ζητά η Τεχνική Ομάδα Κοκοτσάκη, υποστηρίζοντας ότι ο συγκεκριμένος όρος δεν αποδίδει με τεχνική ακρίβεια όσα συνέβησαν. Όπως επισημαίνει, το κρίσιμο ζήτημα δεν αφορά μόνο την προσθήκη υλικών, αλλά κυρίως την απομάκρυνση μεγάλων ποσοτήτων εδάφους από τον χώρο, το οποίο ενδέχεται να αποτελούσε φορέα αποδεικτικών στοιχείων. Σύμφωνα με την Ομάδα, τα βασικά ερωτήματα αφορούν τι ακριβώς αφαιρέθηκε, σε ποια ποσότητα, πού μεταφέρθηκε και ποιες αποδεικτικές πληροφορίες ενδέχεται να χάθηκαν από την αρχική τους θέση.
Ακολουθεί η ανάρτηση στο Facebook της Τεχνικής Ομάδας Κοκοτσάκη:
ΤΕΜΠΗ: ΝΥΣΑΦΙ ΠΙΑ -ΔΕΝ ΗΤΑΝ «ΜΠΑΖΩΜΑ»
Κύριοι πολιτικοί, δημοσιογράφοι, δικηγόροι, και εκπρόσωποι φορέων κ.λ.π , νυσάφι πια με τη λέξη «μπάζωμα».
Δεν πρόκειται για λεξιλογική διαφωνία. Πρόκειται για τεχνική ακρίβεια και αποδεικτική ουσία.
Ως Τεχνική Ομάδα , ουδέποτε στις εκθέσεις μας χρησιμοποιήσαμε τον όρο «μπάζωμα» ως τεχνική περιγραφή των κρίσιμων επεμβάσεων-παρεμβάσεων στον τόπο του δυστυχήματος.
Κι αυτό επειδή μπάζωμα, με την τεχνική του έννοια, είναι η προσθήκη υλικού. Αν είχε απλώς καλυφθεί ο χώρος με πρόσθετα μπάζα, θα αρκούσε η απομάκρυνσή τους για να αποκαλυφθεί το έδαφος από κάτω.
Εδώ όμως δεν συνέβη μόνο αυτό.Από τον τόπο απομακρύνθηκε τεράστια ποσότητα υλικού και, σύμφωνα με τα στοιχεία της δικογραφίας και την τεχνική εργασία των ειδικών πραγματογνωμόνων της ANUBIS, που διορίστηκαν από τον Ειδικό Εφέτη Ανακριτή, γίνεται λόγος για περίπου 750 m³ χωμάτων και οχι 300 κυβικά.
Το φυσικό έδαφος ενός τόπου εγκλήματος δεν είναι απλώς “χώμα”.
Μπορεί να αποτελεί φορέα αποδεικτικών στοιχείων, όπως χημικών καταλοίπων, προϊόντων καύσης, βιολογικού υλικού, μικροαντικειμένων και κάθε άλλου υλικού που κατέληξε σε αυτό.
Όταν λοιπόν αφαιρείται το ίδιο το έδαφος και μεταφέρεται (εν αγνοία των δικαστικών λειτουργών) , από την αρχική του θέση, δεν αφαιρείται απλώς ένα κάλυμμα. Αφαιρείται τμήμα του ίδιου του αποδεικτικού πεδίου, και αυτό δεν είναι θεωρητικό.
Τα υλικά που απομακρύνθηκαν αποτέλεσαν αντικείμενο μεταγενέστερης (χρονικά σε μεγάλλη απόσταση) με αποκάλυψη βιολογικού υλικού…
Επομένως, το πραγματικό τεχνικό ερώτημα δεν είναι, «Έγινε μπάζωμα;» Το ερώτημα είναι.
Τι αφαιρέθηκε; Από πού; Σε ποια ποσότητα; Πού μεταφέρθηκε; Τι περιείχε; Και τι αποδεικτική πληροφορία χάθηκε μαζί του από την αρχική του θέση;
Αυτά είναι τα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν.
Γιατί η λέξη «μπάζωμα», όταν χρησιμοποιείται ως γενικός όρος για όλα αυτά, απλοποιεί μια σύνθετη επέμβαση και δημιουργεί την εσφαλμένη εικόνα ότι υπήρχαν απλώς «μπάζα πάνω από τον τόπο» που μπορούσαν αργότερα να απομακρυνθούν.
Το έδαφος που αφαιρέθηκε δεν “ξεμπαζώθηκε”απλά. Απομακρύνθθηκε κρυφά.
Και μαζί του μπορεί να ειχαν φύγει και αποδεικτικές πληροφορίες.
Εμείς δεν θα υποκαταστήσουμε την τεχνική περιγραφή με έναν δημοφιλή όρο.
Στη δημόσια συζήτηση μπορεί να αρκεί μία λέξη. Στη δικαστική διερεύνηση μετρούν οι πράξεις, τα υλικά, τα ίχνη και οι αποδεικτικές τους συνέπειες και αυτό είναι το θέμα.
Τεχνική Ομάδα Κοκοτσάκη
