Σε μια νέα προσπάθεια για την επίτευξη έστω και περιορισμένης εκεχειρίας στον πόλεμο της Ουκρανίας, ξεκίνησαν την Κυριακή (23/3) οι πρώτες διαπραγματεύσεις στη Σαουδική Αραβία, με τη διαμεσολάβηση των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ωστόσο, οι προσδοκίες για άμεση πρόοδο παραμένουν χαμηλές, καθώς η ένταση μεταξύ Μόσχας και Κιέβου κλιμακώνεται.
Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, η Ουκρανία συνέχισε να πλήττει ρωσικές ενεργειακές υποδομές, παρά τη συμφωνία του Βλαντιμίρ Πούτιν και του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για προσωρινή παύση επιθέσεων σε στρατηγικούς στόχους. Αντίστοιχη δέσμευση είχε αναλάβει και ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι, όμως η Ρωσία κάνει λόγο για παραβιάσεις της συμφωνίας.
Κλιμάκωση με ρωσικές επιθέσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών
Παράλληλα, ρωσικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη έπληξαν το Κίεβο, με τουλάχιστον τρεις νεκρούς, ανάμεσά τους ένα πεντάχρονο κορίτσι. Ο Ζελένσκι ζήτησε από τους δυτικούς συμμάχους περισσότερη στρατιωτική βοήθεια και αυστηρότερες κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Ο Ουκρανός υπουργός Εξωτερικών Αντρίι Σίμπιχα κατηγόρησε τη Μόσχα για «συστηματικό τρόμο κατά αμάχων», υπονομεύοντας έτσι τις ειρηνευτικές προσπάθειες.
Ο ρόλος των ΗΠΑ και οι διαπραγματεύσεις στο Ριάντ
Οι αμερικανικές πρωτοβουλίες επικεντρώνονται στην προστασία των ενεργειακών υποδομών και σε βήματα για προσωρινή κατάπαυση του πυρός. Ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ, Στιβ Γουίτκοφ, δήλωσε αισιόδοξος για «πραγματική πρόοδο», ωστόσο η ρωσική πλευρά εμφανίζεται επιφυλακτική.
Η Ρωσία εκπροσωπείται στις συνομιλίες από τον διπλωμάτη Γκεόργκι Καρασίν και τον αξιωματούχο των μυστικών υπηρεσιών Σεργκέι Μπεσέντα, ενώ το Κίεβο έχει στείλει στρατιωτικούς και ενεργειακούς εμπειρογνώμονες.
Ο Πεσκόφ προειδοποίησε ότι οι συνομιλίες θα είναι «δύσκολες», ενώ δεν απέκλεισε νέο γύρο διαπραγματεύσεων μεταξύ Πούτιν και Τραμπ. Την ίδια στιγμή, η Μόσχα επικρίνει τη στάση των Ευρωπαίων, κατηγορώντας τους για στρατιωτικοποίηση της κρίσης αντί για προώθηση της ειρήνης.
Χαμηλές προσδοκίες – Συνεχίζεται η διπλωματική μάχη
Παρά τις συνομιλίες στο Ριάντ, η πραγματικότητα στο πεδίο της μάχης παραμένει αμετάβλητη. Οι δύο πλευρές συνεχίζουν να αλληλοκατηγορούνται, ενώ οι αμερικανικές διπλωματικές κινήσεις δείχνουν να στοχεύουν περισσότερο στον έλεγχο της κλιμάκωσης παρά στην επίτευξη συνολικής ειρηνευτικής συμφωνίας.
