Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου
Η Προμενάδα
Επιστρέφω και πάλι στα παλιά μας στέκια όπου μιλούσαμε, όπου τα σοκάκια ήταν οικεία και φιλόξενα. Και όταν οι δρόμοι μας χώριζαν, τα φώτα άναβαν και βρίσκαμε ξανά τον εαυτό μας στον ίδιο δρόμο.
Τα πυκνά δέντρα μας περιέβαλλαν τις δροσερές νύχτες, κρατώντας μας ζεστούς και ασφαλείς από οποιαδήποτε ανεπιθύμητη παρέα. Τα φωτισμένα παράθυρα από τα γειτονικά σπίτια ήταν φίλοι που μας παρακολουθούσαν από απόσταση, απολαμβάνοντας το ήσυχο δράμα δύο ψυχών που έβρισκαν το ρυθμό τους, και την ήπια χάρη ενός ρομάντσου που ξεδιπλώθηκε στις σκιές.
*Η Μάρω Πατριανάκου ζει στις Η.Π.Α. Είναι ένα ελεύθερο πνεύμα, που απλά εκφράζει όσα αισθάνεται χωρίς προκαταλήψεις… που την συγκινούν της ζωής τα σενάρια.