Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου
Πέταξαν την ψυχή
Ούτε που κατάλαβα
πως μίκρυναν έτσι οι άνθρωποι,
πως έγιναν σκιές που προσπερνάνε
πως έγιναν ανέπαφες αγκαλιές που απλώς χαμογελάνε.
Άραγε τι νιώθουν όταν είναι βέβαιοι πως ξεγελάνε
Νιώθουν καλά;
Αισθάνονται την καρδιά να πετάει ψηλά;
Μυρίζουν τη σαπίλα που πήραν αγκαλιά;
Πως χορταίνει άραγε η ψυχή που ξεγελάει την ηθική
και κάθεται αντάμα με την κενή υποκριτική,
ενώ τα χειροκροτήματα ντύνονται ‘επιτυχία τρομερή’.
Ούτε που κατάλαβα
πως σκοτείνιασαν έτσι οι άνθρωποι.
Πως χάσαν την πίστη και την αξιοπρέπεια,
που έραβαν οι μάνες με προσοχή
εκεί στα αριστερά, πάνω στην τσέπη
που ξεκουράζεται η καρδιά.
Πως αντάλλαξαν τη λογική
με κάθε παράλογη εγωιστική επιλογή.
Πως βαφτίστηκαν στο ψέμα
για να φορέσουν δυο χυδαίες μπότες από άμμο και αίμα.
Ένας πύργος δίχως ψυχή
στη διάσημη παραλία που όλα τα χωρεί.
Ούτε που κατάλαβα
πως κατάντησε ο κόσμος μας
μια απύθμενη χωματερή.
Προσέξτε
Χθες πέταξαν τον έρωτα
Απόψε θα πετάξουν την ψυχή!
* Η Μαρία Σταυρίδου είναι Αρθρογράφος Λογοτέχνιδα
