Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου
Το μπαλκόνι της υποδοχής
Και εδώ τελειώνει το ταξίδι, ολοκληρώνεται ένας κύκλος που έζησες 365 μέρες με χαρές και με λύπες, με ευκολίες και δυσκολίες, με καλοκαίρια και χειμώνες. Υπήρχαν μέρες που ήσουν μόνη και άλλες με παρέα… αυτές που σε κρατούσαν νέα ήταν εκείνες οι πανέμορφες, ανεπανάληπτες αναμνήσεις με τους εκλεκτούς της καρδιάς σου.
Επέστρεψες σε γειτονιές να δεις παλιούς σου φίλους και να θυμηθείς τα λημέρια που περπατούσες. Μπήκαν καινούργιοι άνθρωποι στη ζωή σου να σε αγαπήσουν, και άλλοι να σε προβληματίσουν. Έφυγαν και αγαπημένοι σου γιατί ήταν γραμμένο, το προκάλεσε μια ακατανίκητη και ανυπέρβλητη δύναμη η από επιλογή σου.
Έκανες πράγματα που απέφυγες να τολμήσεις στο παρελθόν, και που φέτος ένιωσες καλά και ολοκληρωμένη. Και σε λίγο εισέρχεται ένας καινούργιος χρόνος με νέες περιπέτειες και ενδιαφέροντα, με προκλήσεις κι προσκλήσεις, με γέλια και με πόνους… Ένα άδειο ημερολόγιο περιμένει με ανυπομονησία να το γεμίσεις καθημερινά με σχόλια, ξεχωριστές στιγμές, σημαντικές αποφάσεις, όνειρα, και ακόμα με ένα απλό σημείωμα που να γράφει «ελπίζοντας για ένα καλύτερο αύριο… για κάτι υποσχόμενο».
Το μπαλκόνι πάντα ευπρόσδεκτο να σε ψυχαγωγήσει με τη υπέροχη θέα του, και να σε ενθουσιάσει με τις προετοιμασίες για το νέο έτος που σε λίγο θα εισέλθει. Στολίδια δεν έχει παρά μόνο λίγα φώτα που μπορεί να βρίσκεται σε μια φτωχογειτονιά όμως με ένα κόσμο πλούσια στην καρδιά και στην φιλοξενία. Τι πιο όμορφο συναίσθημα από αυτό να αποχαιρετάς το παλιό και να καλώς ορίζεις ότι καινούργιο σε περιμένει στο σύντομο ορίζοντα που θα φέρει νέες ελπίδες και νέες υποσχέσεις.
*Η Μάρω Πατριανάκου ζει στις Η.Π.Α. Είναι ένα ελεύθερο πνεύμα, που απλά εκφράζει όσα αισθάνεται χωρίς προκαταλήψεις… που την συγκινούν της ζωής τα σενάρια.
