Του Βασίλη Καπράλου
Το δίκιο και το άδικο,
αντάμα κυτταχτήκανε·
για μια στιγμή μιλήσανε,
τα πάντα τα εξηγήσανε.
Σε σταυροδρόμι έρημο,
τη μοίρα συναντήσανε,
καμία εκκρεμότητα,
πίσω τους δεν αφήσανε.
Μπροστά φεύγει το άδικο,
που σέρνει σαν κατάδικο,
το άτυχο το δίκιο,
με βάδισμα αντρίκιο.
Ο κόσμος μεσ’ στην πόλη,
κοιμάται στη φορμόλη.
Κι η μοίρα σιγοντάρει,
είδηση να μην πάρει…
*Από το βιβλίο Σειρήνες
*Ακολουθείστε τον Βασίλη Καπράλο και στην biblionet
*Ακολουθείστε τον Βασίλη Καπράλο και στο facebook
