ποίηση

Γράφει ο Παναγιώτης Τζαννετάτος Τα πλοία φεύγουν Οι φίλοι φεύγουν. Μα η θάλασσα μένει. Αύγουστος. Φώτα στην άδεια παραλία. Κι ένα καλοκαίρι που.

Του Βασίλη Καπράλου Εκείνες τις πατρίδες νοσταλγώ. Εκείνες τις πατρίδες, με τα πολλά τα διόδια, με τα πολλά τα εμπόδια. Που κουβαλούν τα χνάρια,.

Γράφει ο Δρ. Μιλτιάδης Ντόβας Πέτρινο το φως, στ’ άστρα της εικόνας και χαμόγελο. Σημείωμα το δάκρυ, που απορεί, κρίμα των συγκινήσεων, των σκλάβων.

Του Βασίλη Καπράλου Μου λες ξαγρύπνησες προχτές, σκέψεις σε βρήκαν, δελφικές. Έχει, η ζωή σου, ενοχές, ατέλειωτες αποστολές. Σε υποχρεώσαν ναι, να λες, σου.

Γράφει ο Δημήτρης Παπαλιάς Το τοπίο είναι πεθαμένο τα χρώματα ψευδείς αντανακλάσεις ο ορίζοντας των γεγονότων ψάχνει απεγνωσμένα τις γραμμές του ακολουθώντας τα.

Γράφει ο Δρ. Μιλτιάδης Ντόβας Υπόνοια Λόγια ευγένειας, λόγια πονηριάς! Η πόλη γεμάτη χάρτινες υποψίες. Μια σπίθα μονάχα αρκεί. Αρκεί για να ανάψουν.

Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Και κάπου εκεί… ανάμεσα στην ανάγκη μου να νιώσω ξανά ζωντανή κι στην ανάγκη ν΄ αποδεχθώ πως συνεχίζεται η ζωή,.

Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Απόψε θα ελευθερωθώ … θ΄αφεθώ στα ένστικτα επιβίωσης στην αναρχία της εκδίκησης στον φόνο …που μου διηγήθηκες μόλις χθες. Απόψε.

Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Ιστορίες Χιλιάδες ιστορίες…. Γεννημένες σε μια στιγμή…. Χαρισμένες σε κάποια άλλη… που απλώς προσπέρασε και εχάθει και το κουβάρι συνεχώς.

Γράφει ο  *Δήμητρης Τσινικόπουλος   Άνθρωποι από πέτρα Η πέτρα είναι σκληρή Σκληρό υλικό ακατάλληλο για μορφοποίηση Άμορφη σε κοιτάζει, αγέλαστη, ανέκφραστη Σαν.

Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Δε γεννήθηκε ακόμη Δε γεννήθηκε ακόμη… η ανάσα, που θα σου χαρίσει το σ΄αγαπώ μου, η σκέψη, που θα εξομολογηθεί.

Γράφει η Αναστασία Γεωργακοπούλου Λένε πώς κάθε άνθρωπος κουβαλά μέσα του ένα τραγούδι. Λέω πώς κάποιοι δεν το κουβαλάμε απλώς… Γινόμαστε το τραγούδι γινόμαστε.

Η Ποιητική Ηθική του Παναγιώτη Τζαννετάτου, “από τον καθηγητή Ναπολέων Μαραβέγια” Το ποιητικό έργο του Παναγιώτη Τζαννετάτου συνιστά ένα ουσιαστικό πεδίο συνάντησης ανάμεσα.

Γράφει ο Παναγιώτης Τζαννετάτος Δοξαστικό της νέας Ανατολής. Το νέον εστί Τότε ελέχθη: Εν αρχή ήτο το Φως κι ήτο το Φως ψηφιακό, στιλπνό.

Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου   Από πάντα περίμενα ένα ταξίδι ψυχής μέσα στον ωκεανό της απραξίας να ταράξω τα νερά ν΄αποδείξω τη γυναικεία ικανότητα.

Γράφει ο *Τάκης Φάβιος   Ακου πως άδει η σιωπή . H κορυφαία του χορού στην τραγωδία της νύχτας Ανάπαιστοι στο φως τη.