Βαθιά στην κοιλάδα Τέιλορ της Ανατολικής Ανταρκτικής, εκεί που ο πάγος συναντά τον βράχο, υπάρχει μια εικόνα βγαλμένη από ταινία τρόμου: ένας καταρράκτης που μοιάζει να αιμορραγεί.
Το φαινόμενο ονομάζεται Blood Falls και οι επιστήμονες ήξεραν εδώ και χρόνια ότι το ανατριχιαστικό κόκκινο χρώμα του οφείλεται στην τεράστια περιεκτικότητα της άλμης σε σίδηρο. Αυτό που παρέμενε μυστήριο ήταν το πώς έφτασε εκεί αυτό το αλμυρό νερό. Μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στις 3 Αυγούστου στο Nature Geoscience έρχεται να ρίξει φως ακριβώς σε αυτό το κομμάτι του παζλ.
Τα μικρόβια που ζουν σε αυτόν τον κατακόκκινο καταρράκτη είχαν ήδη δώσει μια πρώτη ένδειξη: η άλμη δεν είναι κάτι συνηθισμένο, αλλά κατά πάσα πιθανότητα αρχαίο θαλασσινό νερό που εγκλωβίστηκε σε μια υπόγεια λεκάνη κάτω από τον παγετώνα, όταν η στάθμη των ωκεανών άρχισε να πέφτει και ο πάγος προχώρησε προς τα έξω. Το πότε ακριβώς συνέβη αυτό παραμένει ασαφές, όμως οι ερευνητές τώρα προσθέτουν στη συζήτηση ισχυρά γενετικά και μοριακά δεδομένα που ενισχύουν τη θεωρία της θαλάσσιας προέλευσης.
Για να καταλάβουν τι είδους μικροοργανισμοί φιλοξενούνται εκεί, οι επιστήμονες ανέλυσαν 167 δείγματα από νερό, ίζημα και αέρα, τόσο από τους ίδιους τους καταρράκτες όσο και από την ευρύτερη περιοχή των Ξηρών Κοιλάδων ΜακΜέρντο. Αυτό που βρήκαν έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον: στο Blood Falls κυριαρχούν ευκαρυωτικοί οργανισμοί θαλάσσιας καταγωγής, αυτοί δηλαδή που τα κύτταρά τους διαθέτουν πυρήνα και οργανίδια με μεμβράνη. Το ποσοστό των ευκαρυωτών που μοιράζονται κοινή προέλευση με τον ωκεανό άγγιζε το 9% στους καταρράκτες, τη στιγμή που στις γύρω περιοχές δεν ξεπερνούσε το 1%. Οι υπόλοιποι μικροοργανισμοί που ταυτοποιήθηκαν ήταν ως επί το πλείστον προκαρυώτες γλυκού νερού και χερσαίας προέλευσης. Για την ομάδα, αυτή η διαφορά είναι καθοριστική: ένα σήμα από τα βάθη του θαλάσσιου παρελθόντος που επιμένει μέχρι σήμερα.
Υπήρχε βέβαια και η αντίθετη άποψη, ότι δηλαδή τα θαλάσσια βακτήρια και τα χημικά ίχνη μπορεί να έφτασαν εκεί απλώς μέσω των σφοδρών ανέμων που σαρώνουν τις Ξηρές Κοιλάδες, κουβαλώντας σωματίδια από τον μακρινό ωκεανό. Οι συγγραφείς της νέας μελέτης δεν αποκλείουν εντελώς το σενάριο του ανέμου, θεωρούν όμως ότι αν κάποτε έπαιζε ρόλο, σήμερα η επιρροή του είναι μάλλον ασήμαντη. Τα δεδομένα δείχνουν καθαρά μια ξεχωριστή μικροβιακή κοινότητα που δύσκολα εξηγείται διαφορετικά.
Το πότε ακριβώς εγκλωβίστηκε η άλμη παραμένει ανοιχτό ερώτημα. Προηγούμενες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για περισσότερο από ένα εκατομμύριο χρόνια πριν, σε μια θερμότερη εποχή με υψηλότερη στάθμη θάλασσας και λιγότερο πάγο από σήμερα. Οι ερευνητές πάντως επιμένουν ότι χρειάζεται ακόμα δουλειά, πληρέστερο γενετικό προφίλ, καλύτερη χαρτογράφηση των μικροοργανισμών, για να προσδιοριστεί με μεγαλύτερη ακρίβεια πότε ο παγετώνας της κοιλάδας Τέιλορ απλώθηκε και σκέπασε οριστικά αυτό το παράξενο, κόκκινο μυστικό.
Υποστηρίξτε την προσπάθεια των συντελεστών της e-enimerosi.com Η οποία ενημερώνει για όλα τα θέματα του ελληνισμού αλλά και του κόσμου. Μια σελίδα φτιαγμένη με αγάπη από ανθρώπους οι οποίοι βρίσκονται σε διάφορα σημεία της Ευρώπης. Μιας ιστοσελίδα της διασποράς με έδρα την Γερμανία και το κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Κάντε την δική σας δωρεά εδώ για να βοηθήσετε την προσπάθειά μας. Σας ευχαριστούμε θερμά!!!
