Του Βασίλη Καπράλου
Εκείνες τις πατρίδες νοσταλγώ.
Εκείνες τις πατρίδες,
με τα πολλά τα διόδια,
με τα πολλά τα εμπόδια.
Που κουβαλούν τα χνάρια,
απ’ τα δικά μας πόδια.
Στου χάρτη που στριμώχτηκαν την άκρη.
Που κρύφτηκαν στο βραδινό το δάκρυ.
Που σε φωνάζουνε με ήχους μαγικούς.
Με κελαηδίσματα κι αυλούς.
Με γέρικα πλατάνια και το τζάκι αναμμένο.
Εκείνες τις πατρίδες, να δω ξανά, προσμένω.
*Από το βιβλίο Σειρήνες
*Ακολουθείστε τον Βασίλη Καπράλο και στην biblionet
*Ακολουθείστε τον Βασίλη Καπράλο και στο facebook
