Την ανάγκη άμεσης προσαρμογής της Ελλάδας στις νέες μορφές πολέμου, την ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος και την αξιοποίηση των διεθνών συμμαχιών της υπογραμμίζει ο Αλέξανδρος Μαλλιάς, αναλύοντας τις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή και την Ουκρανία.
Όπως επισημαίνει, οι πόλεμοι στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή έχουν αναδείξει τον καθοριστικό ρόλο των μη επανδρωμένων συστημάτων και της τεχνητής νοημοσύνης. Στο πλαίσιο του αμυντικού σχεδιασμού «Ελλάδα 2030», δίνει έμφαση στον εκσυγχρονισμό των Ενόπλων Δυνάμεων, στην αναβάθμιση των στρατιωτικών σχολών, στην αξιοποίηση των εφέδρων, στην ενίσχυση του προσωπικού και στην απόκτηση σύγχρονων οπλικών συστημάτων, όπως τα Patriot, τα Rafale, τα αναβαθμισμένα F-16 και οι φρεγάτες Belharra.
Ο κ. Μαλλιάς χαρακτηρίζει την Τουρκία βασική και διαρκή απειλή για την Ελλάδα, αναφέροντας ως παράδειγμα επιτυχούς αντιμετώπισης μιας κρίσης τα γεγονότα στον Έβρο το 2020. Τονίζει ότι η χώρα πρέπει να διατηρεί ισχυρή αποτρεπτική ικανότητα και να μην επιτρέπει τη δημιουργία τετελεσμένων εις βάρος της.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στο τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019, το οποίο χαρακτηρίζει αρνητική εξέλιξη για τα ελληνικά συμφέροντα. Επισημαίνει τη στρατιωτική και πολιτική παρουσία της Τουρκίας στη Λιβύη, αλλά και τις αντιδράσεις κρατών της περιοχής και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκτιμώντας ότι αυτές συνδέονται με την ευρύτερη ανησυχία για τις επιπτώσεις της συμφωνίας.
Για την πόντιση του καλωδίου στην Ανατολική Μεσόγειο, υποστηρίζει ότι δεν απαιτείται τουρκική άδεια, αλλά η τήρηση των προβλεπόμενων διαδικασιών και η έκδοση NAVTEX.
Στη συζήτηση αναδεικνύεται επίσης η σημασία της ελληνικής ομογένειας στις Ηνωμένες Πολιτείες και η ανάγκη καλύτερου συντονισμού της ελληνικής διασποράς στην Ευρώπη, ιδιαίτερα στη Γερμανία. Παράλληλα, ο Μαλλιάς τάσσεται υπέρ της ενίσχυσης της συνεργασίας Ελλάδας και Ισραήλ, μεταξύ άλλων στον τομέα της ανταλλαγής πληροφοριών, ενώ αναφέρεται και στην ανάγκη προστασίας των Ελληνορθόδοξων στη Συρία.
Αναφορικά με την Ουκρανία, καταδικάζει τη ρωσική εισβολή ως παραβίαση της εδαφικής ακεραιότητας και του διεθνούς δικαίου. Εκφράζει, παράλληλα, επιφυλάξεις για τις αυτόνομες διπλωματικές πρωτοβουλίες ευρωπαϊκών κρατών, υποστηρίζοντας ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται ενιαία φωνή.
Η συζήτηση ολοκληρώνεται με έκκληση για συναίνεση, σύνεση και ομοψυχία στα ζητήματα εθνικής ασφάλειας, με την Ελλάδα να παραμένει προσηλωμένη στο διεθνές δίκαιο και στην ενίσχυση της αμυντικής της θωράκισης.
