Του Βασίλη Καπράλου
Το πρώτο πέταγμα
Στην άκρη στέκω του γκρεμού,
φτερούγες φτερωμένες,
έτοιμες να ξανοίξουνε,
ελπίδες παγωμένες.
Το μάτι μου βλέπει μακριά,
μα η καρδιά μου σπάζει,
δεν είναι μέρα ξαστεριάς,
με ζύγωσε, χαλάζι.
Τη σιγουριά από τη φωλιά,
πρέπει να την αφήσω.
Έχω, το φόβο μου, μπροστά,
μα ένα αετό, ξοπίσω…
*Από το βιβλίο Σειρήνες
*Ακολουθείστε τον Βασίλη Καπράλο και στην biblionet
*Ακολουθείστε τον Βασίλη Καπράλο και στο facebook
