Του Βασίλη Καπράλου
Να του μιλάς του πηγαδιού
κι απόκριση ας μην παίρνεις.
Μονόλογος αντίλαλου,
ό,τι του λες να λέγει.
Και βαρετά σαν απαντά,
κάτι κρυφό σου λέγει.
Μηνύματα, απ’ τους χαμηλά,
σιγά σιγά, συλλέγει.
Πως: “έχεις δρόμο μακρινό,
για να κατέβεις κάτω,
αν θες να είσαι απ’ αυτούς,
αντίλαλο που στέλνουν’’.
Αυτό το δώρο των νεκρών,
στο δίνουνε για τράτο,
με τις φωνές σου, που γυρνούν,
με ήχο, σαν να ψέλνουν.
Δεν είν’ δική σου η φωνή,
εκείνη που γυρίζει.
Μόνο προγόνων συμβουλή,
που απόφαση στηρίζει.
Στην άκρη εγονάτισα,
πάνω του πηγαδιού
στο κοιμητήρι, που οι ψυχές,
κοιμούνται, του χωριού.
*Από το βιβλίο Σειρήνες
*Ακολουθείστε τον Βασίλη Καπράλο και στην biblionet
*Ακολουθείστε τον Βασίλη Καπράλο και στο facebook
