Της Μαίρης Μάκρα
ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΑΡΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΝΟΙΑΣ
Ακολουθεί η δεύτερη ομάδα των ηρώων, οι οποίοι εκπροσωπούν τον αγώνα ενάντια στην έξαρση της Διάνοιας προς το Πνεύμα. Πίσω από αυτή την υπερβολική και επιδεικτική στροφή προς το Πνεύμα, κρύβεται η ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑ! “Εγώ, που λατρεύω την κάθε εκδήλωση του Πνεύματος, είμαι ανώτερος από τους άλλους!”, βροντοφωνάζει η ματαιόδοξη συμπεριφορά αυτού του ανθρώπου, ο οποίος έχει χάσει το Μέτρο.
Οι κύριοι εκπρόσωποι αυτής της κατηγορίας είναι:
- ΔΑΙΔΑΛΟΣ- ΊΚΑΡΟΣ
- ΤΑΝΤΑΛΟΣ
- ΦΑΕΘΩΝ
- ΙΞΙΩΝ
- ΒΕΛΛΕΡΕΦΟΝΤΗΣ
- ΠΕΡΣΕΑΣ
***
Δαίδαλος και Ίκαρος
“ΑΠΟΣΤΟΛΗ”: Διάνοια που συνεργάζεται με το Πνεύμα, μένει ταπεινή, προσφέρει δημιουργία με σεβασμό και όραμα. Διακρίνεται στο άτομο: Επινοητικότητα με αφοσίωση στο κοινό καλό. Δημιουργικότητα με όραμα. Λογική που υπηρετεί την Πίστη. Συνεργασία Νου και Ψυχής
“ΑΔΥΝΑΜΙΑ”: Διάνοια που επιθυμεί να ξεχωρίσει, να θαμπώσει, να ανέλθει για να επιδειχθεί.
Διακρίνεται στο άτομο: Ματαιοδοξία μεταμφιεσμένη σε πνευματικότητα. Προσπάθεια “ανόδου” χωρίς βάση.
Εκμετάλλευση γνώσης και ομάδων για προσωπικό όφελος
Ο ΜΥΘΟΣ
Ο Δαίδαλος είναι ένας από τους διασημότερους ήρωες της ελληνικής μυθολογίας· περίφημος τεχνίτης και αρχιτέκτονας, στον οποίο αποδίδονται τα περισσότερα από τα πρωτογενή έργα της αρχιτεκτονικής και της γλυπτικής. Το όνομά του προέρχεται από το αρχαιοελληνικό ρήμα δαιδάλω, που σημαίνει «εργάζομαι ευφυώς, με σύνεση και δεξιοτεχνία».
Μαζί με τον γιο του, τον Ίκαρο, φυλακίστηκαν από τον βασιλιά Μίνωα μέσα στον Λαβύρινθο, ως τιμωρία για τη βοήθεια που είχε προσφέρει ο Δαίδαλος στη βασίλισσα Πασιφάη και στην κόρη του Μίνωα, την Αριάδνη.
Ο πολυμήχανος Δαίδαλος όμως δεν παραιτείται. Επινοεί ένα σχέδιο διαφυγής: κατασκευάζει δύο ζευγάρια φτερά από πούπουλα και κερί —ένα για τον ίδιο και ένα για τον Ίκαρο. Με αυτά τα φτερά, πετούν και δραπετεύουν από τη φυλακή τους.
Πριν ξεκινήσουν, ο Δαίδαλος δίνει προσεκτικές οδηγίες στον Ίκαρο για την πτήση. Τον προειδοποιεί πως, αν πετάξει πολύ χαμηλά πάνω από τη θάλασσα, η υγρασία θα βαρύνει τα φτερά του, ενώ αν ανέβει πολύ ψηλά, η θερμότητα του ήλιου θα λιώσει το κερί και τα φτερά θα καταστραφούν.
Ο Ίκαρος συμφωνεί, αλλά γοητευμένος από την ελευθερία της πτήσης, παρασύρεται. Η πτήση μετατρέπεται σε παιχνίδι· αψηφά τις οδηγίες του πατέρα του και ανεβαίνει ψηλά στον ουρανό. Ο ήλιος λιώνει το κερί, τα φτερά του διαλύονται και ο Ίκαρος πέφτει στη θάλασσα, όπου και πνίγεται.
Ο Δαίδαλος, συνειδητοποιώντας πως ο γιος του δεν τον ακολουθεί, τον αναζητεί απεγνωσμένα. Ο Ίκαρος είχε πέσει κοντά στη Σάμο και το άψυχο σώμα του ξεβράστηκε σε ένα διπλανό νησάκι, που από τότε ονομάστηκε Ικαρία. Η θάλασσα γύρω από το νησί ονομάστηκε Ικάριο Πέλαγος.
Το σώμα του Ίκαρου το αναγνώρισε ο Ηρακλής, ο οποίος το παρέδωσε στον Δαίδαλο. Μετά τον χαμό του γιου του, ο Δαίδαλος συνεχίζει μόνος του την πορεία του και καταλήγει στην Κάμικο ή Κύμη της Σικελίας, στο βασίλειο του Κώκαλου, όπου και ξεκινά μια καινούργια ζωή.
*ΑΠΟΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ -(Γενικά):
Με τον Δαίδαλο προσωποποιείται η Διάνοια (=η ευφυΐα, η διαύγεια, η λογική, η επινοητικότητα και η προνοητικότητα. Όταν όμως η διάνοια αποσυνδεθεί από τη σοφία και την πνευματικότητα, μπορεί να γεννήσει τη Ματαιοδοξία —την ανώριμη, φιλόδοξη και απείθαρχη πλευρά του ανθρώπου- που συμβολίζεται από τον Ίκαρο.
Η Ματαιοδοξία οδηγεί τον άνθρωπο στην ύβρη: σε στόχους που δεν υπηρετούν το Πνεύμα, αλλά τα μικροσυμφέροντά του. Έτσι, η διάνοια χωρίς εσωτερική καθοδήγηση γίνεται τυφλή· δεν στηρίζει την ψυχή αλλά την προδίδει. Οι «ανώτεροι» στόχοι μετατρέπονται σε συμπεριφορές προσωπικής προβολής, δίψας για φήμη και αναγνώριση. Δηλαδή, προϊόντα ενός διαστρεβλωμένου πόθου για υπεροχή. Ο άνθρωπος εκμεταλλεύεται πρόσωπα και καταστάσεις προς ίδιον όφελος και τελικά οδηγείται στην πτώση.
*ΑΠΟΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΣΥΜΒΟΛΩΝ:
- “Ο ΔΑΙΔΑΛΟΣ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟΣ ΤΕΧΝΙΤΗΣ-ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ”= Στο πρόσωπο του ΔΑΙΔΑΛΟΥ συμβολίζεται ο πολυμήχανος και επινοητικός άνθρωπος.
“ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΕΙ ΤΟΝ ΛΑΒΥΡΙΝΘΟ, ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΤΟΝ ΦΥΛΑΚΙΣΕ Ο ΜΙΝΩΑΣ”= Ο Δαίδαλος-( η επινοητική Διάνοια) μπορεί να κατασκευάσει και την ίδια τη φυλακή της( τον Λαβύρινθο, που συμβολίζει το Υποσυνείδητο)).
Με άλλα λόγια, με το ίδιο του το μυαλό, ο άνθρωπος, μπορεί να φυλακιστεί στο υποσυνείδητό του.
Να δημιουργήσει, δηλαδή, πολλά αδιέξοδα( νευρώσεις και διαστροφές) τα οποία απειλούν τις ισορροπίες του.
- “Ο ΔΑΙΔΑΛΟΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΕΙ ΤΕΧΝΗΤΑ ΦΤΕΡΑ”= Οι ικανότητες του μυαλού μπορεί να εκδηλωθούν και σε χαμηλά επίπεδα, όταν χάσει ο νους την πνευματική διαύγεια. Τότε η φαντασία δεν είναι δημιουργική, αλλά γίνεται ένα άγονο ονειροπόλημα. Οι πόθοι είναι σε έξαρση και ο άνθρωπος δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει “ψεύτικα” και ανεπαρκή μέσα για να “φτάσει ψηλά”. Να πετύχει υψηλούς στόχους.
- ” ΨΕΥΤΙΚΑ ΦΤΕΡΑ”= Είναι το άγονο ονειροπόλημα, χωρίς δράση.
*Η τυφλωμένη ματαιοδοξία, με τον παράφορο πόθο να πετύχει ο άνθρωπος πολλά και σπουδαία, χωρίς να έχει
τα κατάλληλα εφόδια, όπως γνώσεις, ικανότητες,ταλέντα, προθυμία, εργατικότητα κ.α.
*Επιδεικνύει μια ψεύτικη λατρεία του Πνεύματος, ενώ η πρόθεσή του είναι να εκμεταλλευτεί όσα του προσφέρει
ο πνευματικός δρόμος, για να φανεί σπουδαίος και “ανώτερος”. Π.χ. να τον θαυμάζουν ως “Δάσκαλο”, ως “Δημιουργό”,ως “Πρωτοπόρο”, ως “Διάσημο”κ.α.
*Οι πνευματικές του δραστηριότητες έχουν ως σκοπό μόνο το χρήμα. Εκμεταλλεύεται άτομα και καταστάσεις.
*Μπαίνει σε κοινωνικούς κύκλους, σε ομάδες, γίνεται οπαδός, μόνο για να επωφεληθεί από τις γνωριμίες.
” ΤΑ ΑΛΗΘΙΝΑ ΦΤΕΡΑ”= Εργατικότητα, προθυμία, δημιουργική φαντασία, ταπεινοφροσύνη, έμπνευση, σεβασμός και αγάπη για το έργο, όραμα για το καλό του συνόλου, πίστη στον Θεό.
“Ο ΔΑΙΔΑΛΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΕΙ ΤΟΝ ΙΚΑΡΟ: ( να μην πετάξει ψηλά, κοντά στον ήλιο, γιατί το φως του θα του κάψει τα φτερά, που θα λιώσουν)= Ο ήλιος συμβολίζει τους πνευματικούς στόχους. Η λογική ή κάποιος άνθρωπος με λογική, συμβουλεύει τον άμυαλο, να προσέχει. Ο ανώριμος, όμως, δεν ακούει συμβουλές και κάνει του κεφαλιού του.
Όμως, μόνο με τη δύναμη του μυαλού δεν φθάνει κάποιος στις ύψιστες σφαίρες του Πνεύματος. Κι αν φθάσει κάπου ψηλά, θα ακολουθήσει πτώση( από την διασημότητα, στην καταστροφή, από την λάμψη των προβολέων στην ασθένεια ως και την αυτοκτονία). Οι πόθοι σε έξαρση έχουν δημιουργήσει το κατάλληλο έδαφος για να γκρεμιστεί αυτός ο σύγχρονος Ίκαρος “από τα ψηλά στα χαμηλά”.
- “Ο ΙΚΑΡΟΣ ΠΕΦΤΕΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ”= Ο ανώριμος, που δεν ακούει τις συμβουλές, καθώς και ο ματαιόδοξος που χρησιμοποιεί διάφορα μέσα για να “φαίνεται” στο προσκήνιο και να ξεχωρίζει, θα αντιμετωπίσει μεγάλες δυσκολίες ζωής. Η “θάλασσα” της ζωής θα τον οδηγήσει σε περιπλάνηση, σε συγκρούσεις, σε κινδύνους.
- “Ο ΙΚΑΡΟΣ ΧΑΝΕΤΑ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ”= Ο ματαιόδοξος, που νομίζει ότι θα “φτάσει ψηλά” στην κοινωνική κλίμακα, χωρίς εφόδια, χωρίς αρετές, αλλά μόνο με διάφορα μέσα, όχι πάντα έντιμα, ξεπουλώντας και τις αξίες του, αν έχει, κινδυνεύει και από ψυχική ασθένεια. “Χάνεται” στα βάθη του υποσυνειδήτου, όπου είναι το “βασίλειο” της ανισορροπίας έως και της ψυχικής ασθένειας.
*ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΒΙΩΜΑΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ.
Γράφεις σε ένα τετράδιο εργασίας:
1-«Ποιοι στόχοι μου είναι αληθινά πνευματικοί και ποιοι είναι μεταμφιεσμένη επιθυμία για αναγνώριση;»
2- Σκέψου τρεις πράξεις ή επιλογές σου των τελευταίων ετών και εξέτασε αν υπήρχε σ’ αυτές η ανάγκη να φανείς.
*ΑΠΟΦΘΕΓΜΑ ΣΤΟΧΑΣΜΟΥ:
«Η αληθινή πτήση προς το Πνεύμα δεν καθρεφτίζεται στα μάτια των άλλων(= στο πώς με βλέπουν), αλλά στον καρπό της δημιουργίας μου.»
*ΕΡΩΤΗΣΗ ΓΙΑ ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ:
«Αν δεν υπήρχε κανείς να με θαυμάσει ή να με επικροτήσει, τι θα συνέχιζα να κάνω από όσα λέω ότι αγαπώ;»
