Γράφει η *Μαίρη Μάκρα
Ο Μύθος: Στην αρχαία ελληνική μυθολογία η Αφροδίτη είναι η θεά του έρωτα, της ομορφιάς, της σεξουαλικότητας, της ηδονής και της αναπαραγωγής.
Σύμφωνα με τη Θεογονία του Ησίοδου, γεννήθηκε όταν ο Κρόνος απέκοψε τα γεννητικά όργανα του Ουρανού και τα έριξε στη θάλασσα. Από τον αφρό των κυμάτων γεννήθηκε η Αφροδίτη, που πρόβαλε καβάλα σε ένα κοχύλι, σπρωγμένο από τους ανέμους και τα νερά. Έτσι οδηγήθηκε στις ακτές της Κύπρου.
Εκεί, αφού στολίστηκε με άνθη από τις Εποχές, παρουσιάστηκε ενώπιον των θεών, που την αναγνώρισαν ως θεά του Έρωτα και του Κάλλους.
Εξαιτίας της ομορφιάς της, οι θεοί φοβήθηκαν μήπως γίνουν αντίπαλοι μεταξύ τους. Γι’ αυτό ο Δίας κανόνισε τον γάμο της με τον Ήφαιστο, που λόγω της ασχήμιας και της δυσμορφίας του δεν αποτελούσε απειλή.
Προτού όμως συμβεί αυτό, η Αφροδίτη συνδέθηκε με τον πανέμορφο Άδωνη, που έμελλε να της φέρει μεγάλο πόνο.Η Αφροδίτη είχε προειδοποιήσει τον Άδωνι να προσέχει στο κυνήγι, αλλά αυτός ήταν ένας πεισματάρης νέος που δεν έδινε καμία προσοχή σε συμβουλές και λειτουργούσε παρορμητικά με την άγρια φύση του. Έτσι, όταν τα σκυλιά του είχαν στριμώξει ένα αγριογούρουνο, εκείνος εκσφενδόνισε το δόρυ του στο ζώο χωρίς σύνεση -όπως τον είχε συμβουλεύσει η θεά Αφροδίτη -και απερίσκεπτα χωρίς στόχο χτύπησε τον αγριόχοιρο στα πλευρά. Ο πληγωμένος κάπρος αφηνίασε, όρμηξε καταπάνω στον απερίσκεπτο Άδωνη και τον κατασπάραξε.
* ΑΠΟΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ-Γενικά:
Η γυναίκα με την ψυχοσύνθεση της Αφροδίτης -και στην ανάλυσή μας θα λέμε, η «Γυναίκα–Αφροδίτη»- είναι ανοιχτό πεδίο ανταλλαγής ενέργειας. Δεν αποφεύγει τις σχέσεις, ούτε τον πόνο που φέρνουν, γιατί ξέρει ότι κάθε αλληλεπίδραση είναι δρόμος εξέλιξης. Η κάθε σχέση είναι γι’ αυτήν ευκαιρία προσωπικής ανάπτυξης και όχι δέσμευσης ή απλής αποκατάστασης. Εκπροσωπεί τη Ζωντάνια, την Αυτονομία και τη Δημιουργική Εξέλιξη της γυναίκας μέσα στον αγώνα της ζωής.
* Η ΘΕΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ ΤΗΣ
-“ΞΕΠΡΟΒΑΛΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΚΟΧΥΛΙ”= Όπως το μαργαριτάρι αναπτύσσεται στο κοχύλι, έτσι και μέσα στην “γυναίκα- Αφροδίτη” προϋπάρχουν άριστα στοιχεία που περιμένουν να γίνουν συνειδητά.
-“ΤΑ ΚΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΤΗΝ ΒΓΑΖΟΥΝ ΕΞΩ ΣΤΗ ΖΩΗ”= Η ίδια η ζωή- η οποία συμβολίζεται από τη θάλασσα- οδηγεί και σμιλεύει την ψυχή της “γυναίκας-Αφροδίτης”. Αυτό,φυσικά, ισχύει για όλες τις γυναίκες.Αν εμπιστευτούν τη ροή της ζωής- και δεν ζητούν ανδρικά υποστυλώματα προστασίας- βγαίνουν πιο δυνατές.
-Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΑΦΗΝΕΤΑΙ ΣΤΑ ΚΥΜΑΤΑ= Η “γυναίκα-Αφροδίτη”-με εξωστρέφεια και εμπιστοσύνη- είναι ανοιχτή σε νέες εμπειρίες και σχέσεις.
-ΑΦΗΝΕΤΑΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΜΕ ΟΧΗΜΑ ΜΟΝΟ ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ= Είναι μία εύθραυστη- λεπτεπίλεπτη γυναικεία ύπαρξη -όπως ένα κοχύλι, αλλά διαθέτει και σθένος μαζί. Συμβολίζεται εδώ η θηλυκή δύναμη που δημιουργεί ξανά και ξανά, ακόμα κι όταν όλα έχουν γίνει στάχτη.
-ΣΤΟΛΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΑ ΑΝΘΗ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ= Στολίζεται με τα κέρδη της εμπειρίας. Επίσης, απολαμβάνει και αξιοποιεί όσα της χαρίζει η ζωή-ως και τις δυσκολίες- χωρίς να μαραίνεται.
-ΠΑΝΤΡΟΛΟΓΙΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΗΦΑΙΣΤΟ ΑΛΛΑ ΕΡΩΤΕΥΕΤΑΙ ΤΟΝ ΑΔΩΝΗ= Δεν δεσμεύεται στη σχέση με έναν άνδρα, γιατί δεν έχει ανάγκη τον άνδρα για να αισθανθεί “ολοκληρωμένη” μέσα στη ζωή. Είναι ήδη γεμάτη ζωή και δημιουργικότητα.
* ΤΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ ΣΕ ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ
-Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΕΡΩΤΕΥΕΤΑΙ ΤΟΝ ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟ ΑΔΩΝΗ=” Γυναίκα-Αφροδίτη” φέρει μέσα της και μια δυνατή “Σκιά”. Όσο έντονο είναι το φως της, τόσο σκληρή μπορεί να είναι και η σκοτεινή της πλευρά.
-Ο ΑΔΩΝΗΣ= Συμβολίζει την αρσενική πλευρά της “Γυναίκας-Αφροδίτης”. Δηλαδή, τα δυναμικά στοιχεία που τη σπρώχνουν στη δράση και τα οποία είναι ανυπότακτα.
-Ο ΑΔΩΝΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΓΡΙΟΧΟΙΡΟΣ= Σύμβολο της παρορμητικής ορμής και της βίας. Όταν ο “Άδωνης”(= η παρορμητική πλευρά της) την σπρώχνει σε δράση δεν ακούει τη φωνή της σοφίας και ενεργεί «εν θερμώ». Τότε κατασπαράζεται από την ίδια της την αρνητική πλευρά (=τη “Σκιά” της, που μπορεί να την οδηγήσει σε αυτοκαταστροφή).
-Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΑΔΩΝΗ= Δείχνει ότι μέσα στην ασυγκράτητη θηλυκότητα υπάρχει και μια άγρια δύναμη, που αν δεν μεταμορφωθεί, στρέφεται εναντίον της ίδιας “Γυναίκας-Αφροδίτης”, αλλά και των γύρω της.
* ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ::
Η διδασκαλία της Αφροδίτης είναι διπλή:
1-Να αγαπάς τη ζωή με πάθος, αλλά και να αναγνωρίζεις τη Σκιά σου. Μόνο αν τη δεχτείς και τη μεταμορφώσεις, μπορείς να χαίρεσαι τα πάντα με αγάπη και να δημιουργείς με σοφία και δύναμη.
2- Η παρόρμηση, χωρίς στρατηγική, οδηγεί σε οδυνηρές συνέπειες. Μόνο η γνώση, η οργανωμένη σκέψη και η αυτογνωσία μπορούν να μετατρέψουν την αρνητική πλευρά σε ηρωική δύναμη.
* ΑΣΚΗΣΗ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ:( – Η Αφροδίτη μέσα σου )
Πάρε λίγα λεπτά με ησυχία. Κλείσε τα μάτια και φαντάσου την Αφροδίτη να αναδύεται από τον αφρό της θάλασσας. Σκέψου: ποια πλευρά της δικής σου ζωής ζητά σήμερα να αναδυθεί;
ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΕΝΔΟΣΚΟΠΗΣΗΣ
-Ποιες στιγμές της ζωής μου ένιωσα πραγματικά «γεννημένη από τον αφρό» – δηλαδή ανανεωμένη, σαν κάτι μέσα μου να ξαναγεννήθηκε;
-Σε ποιες σχέσεις μου στάθηκα ανοιχτή, χαρούμενη, δεκτική; Και σε ποιες ένιωσα πως κλείστηκα στον εαυτό μου;
-Πώς εκδηλώνεται μέσα μου ο «Άδωνης»; (– η παρορμητική ενέργεια)- Με ποιά στοι χεία του χαρακτήρα μου μπορώ να τον καθοδηγήσω με σοφία;
-Ποιες είναι οι δικές μου «θάλασσες»-ρεύματα, προκλήσεις,ευκαιρίες- που με οδηγούν προς νέες εμπειρίες; Τι με φοβίζει να ακολουθήσω το ρεύμα τους;
-Τι σημαίνει για μένα ομορφιά σήμερα; Πώς μπορώ να την καλλιεργώ πέρα από την εξωτερική εμφάνιση;
*** Σημείωσε τις απαντήσεις σου. Μην προσπαθήσεις να είναι «σωστές». Αρκεί να είναι ειλικρινείς.
* Καταληκτικό Μότο της “Αφροδίτης” μέσα μου:
«Αγαπώ τη ζωή με πάθος, μα αναγνωρίζω και τη “Σκιά” μου. Την αγκαλιάζω, τη μεταμορφώνω και έτσι ανθίζω σε δύναμη και ομορφιά.»
(Από την προσωπική μέθοδο αυτογνωσίας της Μαίρης Μάκρα)
Στο επόμενο-η ΝΥΜΦΗ ΔΑΦΝΗ!
