Του Βασίλη Καπράλου
Μου λες ξαγρύπνησες προχτές,
σκέψεις σε βρήκαν, δελφικές.
Έχει, η ζωή σου, ενοχές,
ατέλειωτες αποστολές.
Σε υποχρεώσαν ναι, να λες,
σου καταπνίξαν τις βουλές.
Οι ώρες εφιαλτικές,
δυο αιωνιότητες, μεστές.
Οι παραστάσεις σου, φρικτές,
μαύρες, είν’ οι ακρογιαλιές.
Τόπος, γεμάτος αρνητές.
Τέτοια ζωή, εσύ δε θες.
Μια νύχτα ως το λυκαυγές
κι οι άμυνές σου λιγοστές.
Αλίμονο στους ποιητές
που δεν κοιμήθηκαν ποτές…
Πρωί πρωί έχω να σου πω,
ξύπνα, ήταν… όνειρο κακό!
*Από το βιβλίο Σειρήνες
*Ακολουθείστε τον Βασίλη Καπράλο και στην biblionet
*Ακολουθείστε τον Βασίλη Καπράλο και στο facebook
