Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου
Τα μάτια μιλούν
Και αν τα χείλη σου σιωπούν τα μάτια σου μιλούν για πόνους και καημούς που πέρασες. Μιλούν για έρωτες και ειδύλλια στα οποία αφοσιώθηκες και όμως σε χλεύαζαν.
Σαν βρύση, έχυσες δάκρυά σου για σκουριασμένα εξαρτήματα που αποδείχθηκαν περιττά και ανώφελα. Περιττά και ανώφελα με άδειες υποσχέσεις και ανεκπλήρωτες πράξεις. Μόνο λογια της στιγμής ο αέρας να παίρνει και στο βάτο της θάλασσας να αφήνει.
Κι αν τα χέρια σου κρύβουν το πρόσωπο σου, είναι τα χαστούκια και τα σημάδια που άφησαν τα πικραμένα λογια… τα στημένα. Σκουριασμένες αγάπες στέλνονται για καινουργια ανταλλάγματα. Διόρθωση δεν παίρνουν.
Στο σύντομο μέλλον ξανά χαλάνε και είναι πανάκριβο το τίμημα. Κλείσε τα μάτια σου αν ντρέπεσαι ακόμα, άνοιξε τα χείλη σου και μίλα μου για να σε ακούσω, για να διώξεις τον φόβο σου και να ελαφρύνεις την ψυχή σου. Στηρίξου πάνω μου μάτια μου.
*Η Μάρω Πατριανάκου ζει στις Η.Π.Α. Είναι ένα ελεύθερο πνεύμα, που απλά εκφράζει όσα αισθάνεται χωρίς προκαταλήψεις… που την συγκινούν της ζωής τα σενάρια.
