Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου
Τριανταφυλλένια καρδιά
Αγαπημένη μου καρδιά, τόσο όμορφη που είσαι, όμως δεν μπορώ παρά να αναρωτιέμαι γιατί είσαι ξαπλωμένη κατά αυτό το τρόπο. Φαίνεσαι ελαφρώς λυπημένη και λίγο φοβισμένη με την απαλή γκριμάτσα στο πρόσωπο σου. Μπορώ να σε καταλάβω. Σου έχει δοθεί ένα όμορφο, τολμηρό κόκκινο, τριαντάφυλλο που σου δίνει ζωή, αλλά υπάρχουν αγκάθια που απειλούν την εσωτερική σου ευτυχία.
Κι όμως ρέεις σε μια κοίτη σιωπηλού, ήρεμου, ακίνητου νερού σαν ένα χάδι που σε διαβεβαιώνει ότι είσαι ασφαλής… σαν να είσαι έτοιμη να ανταποκριθείς και να γιατρέψεις οποιαδήποτε πληγή ή κάψιμο μπορεί να ενσωματωθεί μέσα σου.
Κοιμήσου ήσυχα καρδιά μου. Σε προσέχω. Δεν θα επιτρέψω κανέναν να σε πλησιάσει άλλο να σε πονέσει. Ονειρέψου με αγνή καρδιά και δραπέτευσε σε μέρη όπου δεν υπάρχουν αγκάθια αλλά μόνο αγάπη και καλοσύνη… όπου η τρυφερότητα για κάποια τόσο εύθραυστη όσο εσύ το αξίζεις, επειδή είσαι δοτική και ανιδιοτελής.
Ονειρέψου μέχρι να κλείσουν οι πληγές και να ανοίξουν οι φλέβες με πόρτες για νέους έρωτες που υπόσχονται τριαντάφυλλα που δεν τρυπούν την καρδιά καθώς σου προσφέρονται.
*Η Μάρω Πατριανάκου ζει στις Η.Π.Α. Είναι ένα ελεύθερο πνεύμα, που απλά εκφράζει όσα αισθάνεται χωρίς προκαταλήψεις… που την συγκινούν της ζωής τα σενάρια.
