Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου
Δεν ξέρω πότε θα΄ρθουν οι βροχές
Εγώ τις περιμένω
Στέκομαι κάτω
από το ραγισμένο φως στη γειτονιά,
ενώ ραντίζω την ψυχή ελπίδα, πίστη
κι ένα μπαγιάτικο πείσμα
που βρήκα εύκαιρο στην αγορά.
Δηλώνω έτοιμη
για τον πόλεμο των συνθηκών,
για τη γενοκτονία των ηθών.
Υπογράφω αποφασισμένη
την εκεχειρία των φίλων-εχθρών
κι απλώς στέκομαι ακίνητη,
ενώ μονολογώ πως…
έχω ανάγκη να πλύνω την ψυχή
από τα δάκρυα των ενοχών,
από τον πόνο των ευχών,
από τα δαγκώματα των εραστών…
Δεν ξέρω πότε θα΄ρθουν οι βροχές.
Θύμα και εγώ
ενός θεού Καιρού,
μεταλλαγμένου και εκδικητικού,
που απαρνήθηκε κάθε ευνοϊκή στιγμή,
στου Έρωτα τη διαδρομή.
Κοίτα την Ξηρασία
πανέτοιμη, κάνει καρτέρι μοναχή,
μας κοιτάζει και ανυπομονεί,
ν΄αγγίξει πρώτα τη ζωή
κι έπειτα την ατίθαση ψυχή.
Η αγωνία θολώνει το μυαλό
Δεν ξέρω πότε θα΄ρθουν οι βροχές
γι΄αυτό αποχωρώ…
Τι νόημα να δώσω σ΄έναν σκοπό
που με πρόδωσε πριν καν τον ασπαστώ.
* Η Μαρία Σταυρίδου είναι Αρθρογράφος Λογοτέχνιδα
