Γράφει ο Δρ. Μιλτιάδης Ντόβας
Ειρήνης κλάμα,
νεκρικό σημείωμα.
Θλίψης ιαχές.
Πέτρινα χρόνια,
γλυπτών η εξίσωση.
Αντιμιλάει.
Νότες δακρύων,
Νοτιά τ’ Απέννινα.
Φωτιάς σημάδι.
Κλαιν οι εικόνες,
κραυγών ο Ελλήσποντος.
Άδοξο χάδι.
Οι αντιρρήσεις,
ύβρεις που ελπίζουνε.
Λίμνης ψεγάδι.
Πέτρινο χώμα,
είν’ η εναντίωση.
Χοών η όψη.
Απείρου ρίγη,
είν’ η εγκαρτέρηση.
Λύπης το χάδι.
Κεριών χλαμύδα,
σ’ έγκατα απόλυτα.
Δάκρυ κομίζουν.
Στοιχειών ελπίδα,
δόρυ που οργίζεται.
Πηγάδι ξένο.
Κολχίδας άτι,
η πλεύση, που ‘κλάψε.
Για την Αργώ μου.
Άκαιρο χάδι,
γήιν
Λευκό πηγάδι.
Φωτιάς Απέλλα,
ιερά προσχήματα.
Άλαλος λόγος.
Σκιών θλιμμένων,
άδοξο είν’ θέατρο.
Άπορου Χρόνου.
Θάλασσα κλαίει,
οι γλάροι επαίρονται.
Στην καταιγίδα.
Όφεως χάδι,
το μήλο τ’ άπληστο.
Σκιών αιγίδα.
Άδωρο δώρο,
σκιερό τ’ ανάθεμα.
Ύφος και κρίμα.
Ήλιων σκοτάδι,
στ’ άστρα ορκίζεται.
Αψίδας όψεις.
Φως το πιοτό μου,
Ολύμπιας σάρισας.
Γη τραγωδίας.
Χρόνου εικόνες,
Black Holes που οργίζονται.
Στην Απουσία.
Θεού εικόνες,
ιερά αποφθέγματα.
Λογοκρισίας.
