Γράφει ο Δρ. Μιλτιάδης Ντόβας
Βράδυ, ήδη αργά, σ’ ένα μικρό υπόγειο
μαζεμένοι φαντάροι, πόρνες, φοιτητές.
Πολίτες Β΄ κατηγορίας.
Πολίτες χωρίς δικαιώματα.
Οι θέσεις λιγοστές, οι καρέκλες λιγότερες.
Κι εκείνοι συνωστίζονται.
Συνωστίζονται με την ελπίδα στο σκοτεινό υπόγειο!
Σ’ ένα υπόγειο χωρίς φεγγίτη.
Σ’ ένα υπόγειο δίχως φως.
Μόνη απαίτηση, απλά ν’ αποφύγουν τη βροχή.
Τη βροχή που χτυπούσε τις στέγες της αφιλόξενης
πόλης!
