Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου
Τι βλέπω… Βλέπω το μέλλον μου. Είναι θολό. Βλέπω ήλιους. Βλέπω γαλάζιους ουρανούς. Βλέπω καταιγίδες και ουράνια τόξα. Βλέπω φίλους και εχθρούς. Βλέπω περιπέτειες. Βλέπω απώλειες. Βλέπω νίκες. Βλέπω συντροφιά. Βλέπω μοναξιά.
Μπορεί να καταλήξω πουθενά. Δεν μπορώ να ζήσω το τώρα όταν μ απασχολεί το παρελθόν ακόμα. Είμαι σκεπτική. Βλέπω μια πόρτα κλειστή. Δεν ζηλεύω τα πλούτη και τα παλάτια όταν γύρω μου όλα είναι κομμάτια. Αρκεί να έχω την υγεία μου. Αυτή θα είναι η απόλυτη ευτυχία μου. Βλέπω τον κόσμο που περπατάει. Βλέπω τον κόσμο που γελάει. Βλέπω τον κόσμο που πονάει. Δεν βλέπω κανέναν να βοηθάει. Βλέπω ένα κόσμο γεμάτο. Βλέπω ένα κόσμο άδειο. Βλέπω χαρούμενα παιδιά. Βλέπω δυστυχία και ορφάνια. Να παύσουν οι καημοί, ν΄ αρχίσουν οι χοροί. Βλέπω παρέες και διασκεδάσεις. Βλέπω άδεια τραπέζια στα λιμάνια χωρίς ζευγάρια αγάπης. Βλέπω μόνο και δεν ακούω φωνές στο πλήθος. Η ζωή ένας κύκλος.
*Η Μάρω Πατριανάκου ζει στις Η.Π.Α. Είναι ένα ελεύθερο πνεύμα, που απλά εκφράζει όσα αισθάνεται χωρίς προκαταλήψεις… που την συγκινούν της ζωής τα σενάρια.
