Σοβαρές καταγγελίες για εκτεταμένη παράνομη αλιεία στα ελληνικά χωρικά ύδατα έρχονται στο φως από το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας Αρχιπέλαγος.
Σύμφωνα με σχετική ανάρτηση, τέσσερις τουρκικές μηχανότρατες επιχειρούν ανενόχλητες εδώ και τουλάχιστον μία εβδομάδα στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή που εκτείνεται ανάμεσα στη Σάμο, τους Φούρνους και την Πάτμο, εφαρμόζοντας μάλιστα μία από τις πιο καταστροφικές μεθόδους αλιείας για τα θαλάσσια οικοσυστήματα. Αυτό που κάνει την κατάσταση ακόμη πιο ανησυχητική είναι ότι, σύμφωνα με μαρτυρίες ντόπιων αλιέων αλλά και καταγραφές των ερευνητικών σκαφών του Ινστιτούτου, τις νυχτερινές ώρες τα τουρκικά αλιευτικά εισέρχονται ακόμη και στην προστατευόμενη θαλάσσια περιοχή των Φούρνων, μια ζώνη που μόλις τον Ιούνιο του 2025 θεσμοθετήθηκε ως η πρώτη στην Ελλάδα με καθολική απαγόρευση της μηχανότρατας, με στόχο την προστασία των σπάνιων κοραλλιγενών οικοσυστημάτων της.
Το Αρχιπέλαγος επισημαίνει πως τα σκάφη του βρίσκονται στην περιοχή και προσπαθούν, όπου είναι εφικτό, να αποτρέψουν την παράνομη δραστηριότητα, ωστόσο ξεκαθαρίζει ότι η επιτήρηση και η εφαρμογή της νομοθεσίας δεν είναι δική του αρμοδιότητα. Η πικρή διαπίστωση είναι ότι, παρά την παρουσία δεκάδων υπερσύγχρονων περιπολικών σκαφών του Λιμενικού Σώματος και της Frontex στην ευρύτερη περιοχή, οι ελληνικές αρχές παραμένουν απούσες. «Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι δεν υπάρχουν εντολές για επέμβαση» αναφέρεται χαρακτηριστικά στην ανάρτηση, υπογραμμίζοντας την απουσία ουσιαστικής βούλησης για την προστασία των εθνικών υδάτων.
Η εικόνα που περιγράφει το Ινστιτούτο είναι αποκαρδιωτική: οι τέσσερις μηχανότρατες, με πρόσχημα μια μικρή έκταση διεθνών υδάτων νότια της Σάμου, αλιεύουν αδιάκοπα μέρα και νύχτα σε ελληνικά νερά, την ώρα που η ελληνική νομοθεσία απαγορεύει ρητά τη χρήση κάθε συρόμενου αλιευτικού εργαλείου αυτή την περίοδο.
Πρόκειται για τη μοναδική εποχή που τα ιχθυαποθέματα έχουν μια ελπίδα ανάκαμψης από την υπεραλίευση. Το Ινστιτούτο ξεκαθαρίζει ότι η στάση του δεν έχει εθνικιστικά κίνητρα, αλλά επικεντρώνεται αποκλειστικά στην προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Το πραγματικό πρόβλημα, τονίζει, δεν είναι μόνο η παράνομη δράση σκαφών τρίτης χώρας, αλλά κυρίως η ανοχή και η αδυναμία των ελληνικών αρχών να παρέμβουν αποτελεσματικά. Το συμπέρασμα είναι πικρό αλλά σαφές: δεν χρειάζονται νέοι νόμοι και εξαγγελίες, αλλά η εφαρμογή των ήδη υπαρχόντων, μια υποχρέωση που, όπως φαίνεται, παραμένει κενό γράμμα για όσους επιλέγουν να παρανομούν στις θάλασσες του Αιγαίου.
