Του Βασίλη Καπράλου
Ένας θλιμμένος κλόουν,
σε κυττάζει μεσ’ στα μάτια.
Χίλια παιχνίδια και λαμπιόνια,
ικανά δεν είναι,
να σε πάρουν απ’ τις σκέψεις σου.
Δεν είναι η χαρά ζητούμενο
σ’αυτό το λούνα παρκ,
παρά το κέρδος του εμπόρου.
Ολόκληρη η ζωή μας, μια συναλλαγή.
Ντυμένα μέταλλα ψυχρά, χωρίς συντήρηση,
με πλαστικά φουσκώματα και ψεύτικες μπογιές.
Όλο το ψέμα της ζωής,
μαζεύτηκε σ’ εκείνα
τα φωτάκια.
Το τίμημα συμμετοχής, ανώτερο απ’ το έπαθλο,
κι η κάννη, από το όπλο τους, στραβή…
Και το μηχάνημα,
με τα κουκλιά και τις δαγκάνες,
πάντα θα είναι χαλαρό -στα ήθη…
Στις προσδοκίες σου μαχαιριά, στα στήθη…
*Από το βιβλίο Σειρήνες
*Ακολουθείστε τον Βασίλη Καπράλο και στην biblionet
*Ακολουθείστε τον Βασίλη Καπράλο και στο facebook
